Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar 15. maí 2026 08:33 Í Garðabæ býr samfélag sem vex hratt. Á síðustu árum hefur íbúum bæjarins fjölgað um tæplega 2.400 manns og ljóst er að á næstu árum mun reyna enn meira á getu sveitarfélagsins til að veita góða þjónustu í takt við þessa þróun. Þegar samfélag breytist svona hratt þurfa stjórnvöld að hugsa stórt, horfa fram á við og laga innviði að nýjum veruleika. Þar tel ég að Garðabær hafi of oft setið eftir. Það er einfaldlega hætta á stöðnun þegar sami flokkurinn hefur setið við völd í nærri 60 ár. Við sjáum þetta víða í skipulagi bæjarins og forgangsröðun verkefna. Urriðaholt – tækifæri sem ekki var nýtt Gott dæmi er ný viðbygging við Urriðaholtsskóla. Þar var ráðist í uppbyggingu íþróttahúss og sundlaugar sem er jákvætt í sjálfu sér. En enn og aftur virðist hafa verið hugsað of lítið fyrir samfélagið í heild. Útkoman er mannvirki sem þjónar fyrst og fremst skólanum en nýtist almenningi aðeins að takmörkuðu leyti. Einn lítill heitur pottur og lítil vaðlaug fyrir ört stækkandi hverfi. Þetta er ekki sú framtíðarsýn sem Garðabær þarf árið 2026. Þarna var raunverulegt tækifæri til að byggja upp samfélagsmiðju fyrir fjölskyldur, eldri borgara og íbúa hverfisins alls. Tækifæri til að skapa aðstöðu sem hefði styrkt nærþjónustu, dregið úr akstri milli bæjarhluta og bætt lífsgæði fólks í daglegu lífi. Í staðinn virðist enn einu sinni hafa verið hugsað út frá lágmarkslausn. Fjölskyldur finna fyrir þessu á hverjum degi Afleiðingarnar þekkja fjölskyldur í Garðabæ vel. Foreldrar keyra á milli hverfa með börn í skóla, íþróttir og sund. Eldri borgarar þurfa að ferðast lengra en nauðsynlegt er til að sækja hreyfingu og félagslíf. Umferðin þyngist og innviðirnir ráða síður við álagið. Samhliða þessu sitja mikilvægar samgöngubætur eftir. Tengingar Urriðaholts við Kauptún og áfram út á stofnvegi hafa dregist alltof lengi og það er löngu orðið tímabært að vinna þau mál af meiri krafti í samstarfi við nágrannasveitarfélög og Vegagerðina. Of oft hefur umræðan snúist um hvernig halda megi umferð frá bænum í stað þess að horfa á höfuðborgarsvæðið sem eina heild þar sem fólk býr, vinnur og ferðast á milli sveitarfélaga á hverjum degi. Ábyrgur rekstur snýst líka um forgangsröðun Traustur rekstur sveitarfélagsins skiptir auðvitað máli. Íbúar eiga að geta treyst því að farið sé vel með skattfé og að ákvarðanir séu teknar af ábyrgð. En ábyrg fjármál snúast líka um forgangsröðun. Í Garðabæ starfa um þúsund manns hjá sveitarfélaginu en þar er til dæmis enginn mannauðsstjóri. Á sama tíma eru starfandi nefndir sem margir upplifa sem lítið virkar og hafa skilað takmörkuðum árangri síðustu ár. Það er eðlilegt að spyrja hvort ekki sé kominn tími til að einfalda stjórnsýsluna og beina meira fjármagni í raunverulega innviði og þjónustu við íbúa. Garðabær þarf meiri framtíðarsýn Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi sveitarfélag þegar kemur að fjölskylduvænu umhverfi, góðum innviðum og sterkri samfélagssýn. En þá þarf líka að hugsa lengra en næsta kjörtímabil. Við þurfum betri tengingar milli hverfa, öruggari göngu- og hjólastíga og raunverulega framtíðarsýn í samgöngumálum. Við þurfum líka að hlúa betur að þeim lífsgæðum sem gera Garðabæ að góðum stað til að búa á grænum svæðum, mannlífi og samfélagsanda. Og við þurfum að hætta að mæla árangur sveitarfélags eingöngu í rekstrarafgangi. Samfélag er líka mælt í því hvernig við hlúum að fólkinu okkar. Garðabær hefur setið eftir í menningarmálum Það sést meðal annars í menningarmálum og félagslegum stuðningi þar sem bærinn stendur víða lakar en sambærileg sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu. Þrátt fyrir hraðan vöxt skortir enn raunverulegt menningarhús sem getur sameinað samfélagið, skapað vettvang fyrir listir og viðburði og styrkt bæjarandann. Í öðrum sveitarfélögum eru slíkir staðir orðnir sjálfsagður hluti af samfélaginu. Í Garðabæ hefur þessi uppbygging setið á hakanum alltof lengi. Kjarkur til að hugsa hlutina öðruvísi Eftir nærri 60 ár við völd er eðlilegt að spyrja hvort sami meirihluti hafi einfaldlega misst sjónar á því hvernig samfélagið hefur breyst. Garðabær þarf ferskari sýn, meiri framsýni og skýrari forgangsröðun fyrir fjölskyldur og framtíð bæjarins. Það er kominn tími á breytingar. Höfundur er íbúi í Urriðaholti og skipar 15. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Garðabær Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Í Garðabæ býr samfélag sem vex hratt. Á síðustu árum hefur íbúum bæjarins fjölgað um tæplega 2.400 manns og ljóst er að á næstu árum mun reyna enn meira á getu sveitarfélagsins til að veita góða þjónustu í takt við þessa þróun. Þegar samfélag breytist svona hratt þurfa stjórnvöld að hugsa stórt, horfa fram á við og laga innviði að nýjum veruleika. Þar tel ég að Garðabær hafi of oft setið eftir. Það er einfaldlega hætta á stöðnun þegar sami flokkurinn hefur setið við völd í nærri 60 ár. Við sjáum þetta víða í skipulagi bæjarins og forgangsröðun verkefna. Urriðaholt – tækifæri sem ekki var nýtt Gott dæmi er ný viðbygging við Urriðaholtsskóla. Þar var ráðist í uppbyggingu íþróttahúss og sundlaugar sem er jákvætt í sjálfu sér. En enn og aftur virðist hafa verið hugsað of lítið fyrir samfélagið í heild. Útkoman er mannvirki sem þjónar fyrst og fremst skólanum en nýtist almenningi aðeins að takmörkuðu leyti. Einn lítill heitur pottur og lítil vaðlaug fyrir ört stækkandi hverfi. Þetta er ekki sú framtíðarsýn sem Garðabær þarf árið 2026. Þarna var raunverulegt tækifæri til að byggja upp samfélagsmiðju fyrir fjölskyldur, eldri borgara og íbúa hverfisins alls. Tækifæri til að skapa aðstöðu sem hefði styrkt nærþjónustu, dregið úr akstri milli bæjarhluta og bætt lífsgæði fólks í daglegu lífi. Í staðinn virðist enn einu sinni hafa verið hugsað út frá lágmarkslausn. Fjölskyldur finna fyrir þessu á hverjum degi Afleiðingarnar þekkja fjölskyldur í Garðabæ vel. Foreldrar keyra á milli hverfa með börn í skóla, íþróttir og sund. Eldri borgarar þurfa að ferðast lengra en nauðsynlegt er til að sækja hreyfingu og félagslíf. Umferðin þyngist og innviðirnir ráða síður við álagið. Samhliða þessu sitja mikilvægar samgöngubætur eftir. Tengingar Urriðaholts við Kauptún og áfram út á stofnvegi hafa dregist alltof lengi og það er löngu orðið tímabært að vinna þau mál af meiri krafti í samstarfi við nágrannasveitarfélög og Vegagerðina. Of oft hefur umræðan snúist um hvernig halda megi umferð frá bænum í stað þess að horfa á höfuðborgarsvæðið sem eina heild þar sem fólk býr, vinnur og ferðast á milli sveitarfélaga á hverjum degi. Ábyrgur rekstur snýst líka um forgangsröðun Traustur rekstur sveitarfélagsins skiptir auðvitað máli. Íbúar eiga að geta treyst því að farið sé vel með skattfé og að ákvarðanir séu teknar af ábyrgð. En ábyrg fjármál snúast líka um forgangsröðun. Í Garðabæ starfa um þúsund manns hjá sveitarfélaginu en þar er til dæmis enginn mannauðsstjóri. Á sama tíma eru starfandi nefndir sem margir upplifa sem lítið virkar og hafa skilað takmörkuðum árangri síðustu ár. Það er eðlilegt að spyrja hvort ekki sé kominn tími til að einfalda stjórnsýsluna og beina meira fjármagni í raunverulega innviði og þjónustu við íbúa. Garðabær þarf meiri framtíðarsýn Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi sveitarfélag þegar kemur að fjölskylduvænu umhverfi, góðum innviðum og sterkri samfélagssýn. En þá þarf líka að hugsa lengra en næsta kjörtímabil. Við þurfum betri tengingar milli hverfa, öruggari göngu- og hjólastíga og raunverulega framtíðarsýn í samgöngumálum. Við þurfum líka að hlúa betur að þeim lífsgæðum sem gera Garðabæ að góðum stað til að búa á grænum svæðum, mannlífi og samfélagsanda. Og við þurfum að hætta að mæla árangur sveitarfélags eingöngu í rekstrarafgangi. Samfélag er líka mælt í því hvernig við hlúum að fólkinu okkar. Garðabær hefur setið eftir í menningarmálum Það sést meðal annars í menningarmálum og félagslegum stuðningi þar sem bærinn stendur víða lakar en sambærileg sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu. Þrátt fyrir hraðan vöxt skortir enn raunverulegt menningarhús sem getur sameinað samfélagið, skapað vettvang fyrir listir og viðburði og styrkt bæjarandann. Í öðrum sveitarfélögum eru slíkir staðir orðnir sjálfsagður hluti af samfélaginu. Í Garðabæ hefur þessi uppbygging setið á hakanum alltof lengi. Kjarkur til að hugsa hlutina öðruvísi Eftir nærri 60 ár við völd er eðlilegt að spyrja hvort sami meirihluti hafi einfaldlega misst sjónar á því hvernig samfélagið hefur breyst. Garðabær þarf ferskari sýn, meiri framsýni og skýrari forgangsröðun fyrir fjölskyldur og framtíð bæjarins. Það er kominn tími á breytingar. Höfundur er íbúi í Urriðaholti og skipar 15. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar