Gat þess ekki að við myndum borga brúsann

Frá því að Króatía gekk í Evrópusambandið árið 2013 hefur landið fengið um 26 milljarða evra frá sambandinu en á sama tíma aðeins greitt um sex milljarða evra í sjóði þess. Króatía hefur þannig fengið um 20 milljarða evra meira frá Evrópusambandinu en landið hefur greitt til þess eða sem nemur um 20.880 milljörðum íslenzkra króna. Þessar greiðslur hafa komið frá þeim ríkjum sambandsins sem greiða meira til þess en skilar sér til baka og eru í miklum minnihluta. Kæmi til þess að Ísland gengi í Evrópusambandið yrðum við Íslendingar í hópi þeirra þjóða sem greiða reikninginn.

Fyrir vikið er áhugavert svo ekki sé meira sagt þegar harðir Evrópusambandssinnar, eins og Gunnar Hólmsteinn Ársælsson stjórnmálafræðingur, halda því fram að Ísland þurfi að ganga í Evrópusambandið til þess að komast í sjóði þess. Í grein sem hann ritaði á Vísi um helgina tók hann meira að segja Króatíu sem meint dæmi um það hvernig Íslandi myndi farnast innan sambandsins í þeim efnum. Þetta mikla flæði fjármagns úr sjóðum Evrópusambandsins til Króatíu hefur verið helzta forsenda fjárfestinga í landinu sem hafa nær alfarið komið frá öðrum ríkjum innan sambandsins.

Við Íslendingar yrðum hins vegar á hinum endanum eins og áður segir og myndum greiða fyrir áframhaldandi uppbyggingu innviða í Króatíu og hinna 16 ríkja Evrópusambandsins sem fá meira úr sjóðum þess en þau greiða í þá. Meira en 20 ár eru liðin frá því að flest þessara ríkja gengu í sambandið og sér ekki fyrir endann á því. Gunnar gat þess að Króatía hafi fengið meira frá Evrópusambandinu en landið hefði greitt til þess, vildi meina að það mætti yfirfæra á Ísland og minntist fyrir vikið auðvitað ekkert á það að við myndum þvert á móti verða í hópi þeirra ríkja sem borga brúsann.

Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.