Sjálftakan „til há­borinnar skammar“

Biðlaun þingmanna eru aftur í umræðunni eftir afsögn Áslaugar Örnu Sigurbjörnsdóttur þingmanns Sjálfstæðisflokksins. Hún á rétt á biðlaunum í allt að sex mánuði og gæti heildargreiðslan numið tæpum tíu milljónum.

Tveir aðrir þingmenn eru á biðlaunum eftir afsögn. Guðbrandur Einarsson sagði af sér vegna tilraunar til að kaupa vændi árið 2012 og Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir bíður eftir því að taka við starfi sendiherra í byrjun ágúst. Þá þáði Bjarni Benediktsson biðlaun eftir sína afsögn á síðasta ári.

Formaður Eflingar segir þessar háu upphæðir fáránlegar.

„Þessi mikla sjálftaka sem er ástunduð í efri lögum íslensks samfélags er til háborinnar skammar fyrir okkur öll,“ segir Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar.

Svona mál komi reglulega upp.

„Almenningur er yfirleitt á þeirri skoðun að þetta sé ekki eðlilegt en svo breytist ekki neitt og væntanlega er það vegna þess að þegar fólk er komið í þessa stöðu að það sjálft er með þessa möguleika að vera þiggjendur þessara biðlauna, eða hvað við viljum kalla þetta, þá hverfur því miður löngunin til þess að breyta kerfunum og það er auðvitað mjög sorglegt.“

Feitur starfslokasamningur og biðlaun í stéttinni

Sama gildi innan verkalýðshreyfingarinnar.

„Við sjáum ný dæmi um menn sem voru í forystusveit verkalýðshreyfingarinnar og svo kjörnir inn á Alþingi og fengu með sér annars vegar feitan starfslokasamning og hins vegar einhvers konar biðlaun þar sem maður sem var kosinn á þing fyrir Samfylkinguna var kominn á þing og byrjaður að þiggja laun sem þingmaður eftir lýðræðislega kosningu en var samt áfram á launum hjá sínu stéttarfélagi að ég held í sex mánuði,“ segir Sólveig Anna.

Hún vísar þar í kjör bæði Kristjáns Þórðar Snæbjarnarsonar, þingmanna Samfylkingarinnar sem var áður framkvæmdastjóri Rafiðnaðarsambandsins, og Ragnars Þórs Ingólfssonar, ráðherra Flokks fólksins og fyrrverandi formanns VR.

„Svo sjáum við líka nýtt dæmi hjá VR þar sem formaður VR ásamt stjórn hækkar einfaldlega launin í það minnsta um tólf prósent og eflaust miklu hærra. Aftur, ég held að allur almenningur og allt venjulegt launafólk fyllist einhvers konar ógeði á því þegar fólk hegðar sér með þessum hætti,“ segir hún.

Heldur þú að þetta muni einhvern tímann breytast?

„Á þessum tímapunkti ætla ég að segja að ég sé ekkert sérstaklega bjartsýn eða jákvæð.“