Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar 12. júní 2026 07:30 Hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað sagt að við Íslendingar ættum að taka frændur okkar Færeyinga til fyrirmyndar í Evrópumálunum. Sem er áhugavert þar sem Færeyjar eru ekki í Evrópusambandinu. Raunar eru þeir ekki heldur aðilar að EES-samningnum. Fyrr á árinu kom fram í fréttum að ný ríkisstjórn landsins vildi stefna á aðild að Fríverzlunarsamtökum Evrópu (EFTA), eins og Ísland, og gera fríverzlunarsamning við sambandið. Það er til fyrirmyndar. Framkvæmdastjóri Viðreisnar, Svanborg Sigmarsdóttir, gerði Færeyjar nú síðast að umtalsefni í grein á Vísi í gær þar sem hún kaus að taka þær sem dæmi um að hægt væri að vera með fastgengi og lítið atvinnuleysi á sama tíma. Vísaði hún þar til þess að færeyska krónan væri tengd við dönsku krónuna sem aftur væri tengd gengi evrunnar. Hvers vegna hún kaus að taka Færeyjar sem dæmi en ekki ríki sem er innan Evrópusambandsins og með evruna segir auðvitað sína sögu. Danska krónan er tengd gengi evrunnar af þeirri einföldu ástæðu að hún var áður tengd við þýzka markið sem síðan hvarf inn í evruna. Tengingin hefur í raun ekkert með evruna sem slíka að gera heldur hliðstæða hagsveiflu Danmerkur og Þýzkalands og mikil viðskipti þar á milli í gegnum tíðina. Danir geta hvenær sem er kippt þessari tengingu úr sambandi en gætu það ekki væru þeir með evruna. Þá má ekki gleyma að Danir hafa hafnað evrunni í þjóðaratkvæði. Eins og Svíar. Hvað atvinnuleysið varðar hefur það verið sögulega lágt í Færeyjum, löngu áður en evran kom til sögunnar, og var ekki afleiðing þess að Danmörk fór í ERM II gjaldmiðlakerfi Evrópusambandsins í byrjun árs 1999 eins og Svanborg heldur fram. Það sýna hagtölur færeysku hagstofunnar. Atvinnuleysið var þannig mjög lítið á 8. og 9. áratug síðustu aldar en rauk hins vegar upp vegna efnahagskrísunnar í byrjun 10. áratugarins en minnkaði síðan jafnt og þétt næstu árin. Við Íslendingar höfum lengi búið við hvað minnst atvinnuleysi í Evrópu almennt séð. Í nánast öllum öðrum ríkjum álfunnar hefur verið meira atvinnuleysi en hér og í flestum miklu meira. Ekki sízt í þeim ríkjum sem tekið hafa upp evruna. Það er sem fyrr segir ekki að ástæðulausu að hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað vísað til Færeyja sem fyrirmyndar, lands sem er hvorki í Evrópusambandinu né með evruna sem slíka sem gjaldmiðil, í stað eiginlegs evruríkis. Vitanlega ættum við Íslendingar fyrst og fremst að velta því fyrir okkur hvers vegna Færeyingar vilja alls ekki ganga í Evrópusambandið. Og ekki einu sinni vera aðilar að EES-samningnum. Fyrst og fremst vegna þess að þeir vilja stjórna sínum eigin málum. Þá ekki sízt sjávarútveginum. Fyrir utan annað sitja þeir við borðið þegar samið er um deilistofna. Ásamt okkur Íslendingum – ennþá. En ekki þjóðum Evrópusambandsins. Þar situr aðeins fulltrúi sambandsins. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Danmörk Viðreisn Evrópusambandið Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað sagt að við Íslendingar ættum að taka frændur okkar Færeyinga til fyrirmyndar í Evrópumálunum. Sem er áhugavert þar sem Færeyjar eru ekki í Evrópusambandinu. Raunar eru þeir ekki heldur aðilar að EES-samningnum. Fyrr á árinu kom fram í fréttum að ný ríkisstjórn landsins vildi stefna á aðild að Fríverzlunarsamtökum Evrópu (EFTA), eins og Ísland, og gera fríverzlunarsamning við sambandið. Það er til fyrirmyndar. Framkvæmdastjóri Viðreisnar, Svanborg Sigmarsdóttir, gerði Færeyjar nú síðast að umtalsefni í grein á Vísi í gær þar sem hún kaus að taka þær sem dæmi um að hægt væri að vera með fastgengi og lítið atvinnuleysi á sama tíma. Vísaði hún þar til þess að færeyska krónan væri tengd við dönsku krónuna sem aftur væri tengd gengi evrunnar. Hvers vegna hún kaus að taka Færeyjar sem dæmi en ekki ríki sem er innan Evrópusambandsins og með evruna segir auðvitað sína sögu. Danska krónan er tengd gengi evrunnar af þeirri einföldu ástæðu að hún var áður tengd við þýzka markið sem síðan hvarf inn í evruna. Tengingin hefur í raun ekkert með evruna sem slíka að gera heldur hliðstæða hagsveiflu Danmerkur og Þýzkalands og mikil viðskipti þar á milli í gegnum tíðina. Danir geta hvenær sem er kippt þessari tengingu úr sambandi en gætu það ekki væru þeir með evruna. Þá má ekki gleyma að Danir hafa hafnað evrunni í þjóðaratkvæði. Eins og Svíar. Hvað atvinnuleysið varðar hefur það verið sögulega lágt í Færeyjum, löngu áður en evran kom til sögunnar, og var ekki afleiðing þess að Danmörk fór í ERM II gjaldmiðlakerfi Evrópusambandsins í byrjun árs 1999 eins og Svanborg heldur fram. Það sýna hagtölur færeysku hagstofunnar. Atvinnuleysið var þannig mjög lítið á 8. og 9. áratug síðustu aldar en rauk hins vegar upp vegna efnahagskrísunnar í byrjun 10. áratugarins en minnkaði síðan jafnt og þétt næstu árin. Við Íslendingar höfum lengi búið við hvað minnst atvinnuleysi í Evrópu almennt séð. Í nánast öllum öðrum ríkjum álfunnar hefur verið meira atvinnuleysi en hér og í flestum miklu meira. Ekki sízt í þeim ríkjum sem tekið hafa upp evruna. Það er sem fyrr segir ekki að ástæðulausu að hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað vísað til Færeyja sem fyrirmyndar, lands sem er hvorki í Evrópusambandinu né með evruna sem slíka sem gjaldmiðil, í stað eiginlegs evruríkis. Vitanlega ættum við Íslendingar fyrst og fremst að velta því fyrir okkur hvers vegna Færeyingar vilja alls ekki ganga í Evrópusambandið. Og ekki einu sinni vera aðilar að EES-samningnum. Fyrst og fremst vegna þess að þeir vilja stjórna sínum eigin málum. Þá ekki sízt sjávarútveginum. Fyrir utan annað sitja þeir við borðið þegar samið er um deilistofna. Ásamt okkur Íslendingum – ennþá. En ekki þjóðum Evrópusambandsins. Þar situr aðeins fulltrúi sambandsins. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar