Til marks um tíma þegar fólk vildi gefa eitt­hvað til baka

Það stendur til að setja Sæbraut í stokk en til þess að koma umferðinni eitthvert annað og Dugguvogur 42, hann þarf mögulega að víkja, miðað við tillögur sem nú eru í skipulagsgátt.

Og við það eru forsvarsmenn Gerðarsafns ekki sáttir enda er lágmynd listakonunnar Gerðar Helgadóttur í níu hlutum steypt í vesturvegg hússins, sem hefur staðið við Sæbraut síðan árið 1972. Pétur Geir Magnússon listamaður segir listaverkið til marks um metnað fyrri tíma en flutningafyrirtæki var til húsa í Dugguvogi þegar Gerður hannaði verkið.

„Hún sótti fullt af bæklingum um varahluti í allskonar vörubíla og iðnaðartæki og myndaði þessa lágmynd úr því, þannig þetta er beintenging við starfsemi hússins og ef við tökum þetta í stærra samhengi iðnaðarhverfið í heild sinni.Þegar ljósið skín á þetta þá er þetta á stöðugri hreyfingu og þetta gleður, sérstaklega gleður vegfarendur eða gangandi.“

Nú gætu einhverjir heima spurt sig: Bíddu nú við, þetta er alveg við Sæbrautina, á iðnaðarsvæði, ekki á besta stað, hvað finnst þér um þá gagnrýni? 

„Þetta er einmitt einhver hluti sem mér finnst vanta í tengingu fólks í dag, er að þessi ábyrgð fólks sem fékk lóðir á sínum tíma og þótt að þau væru að gera iðnaðarhús, samanber Græna gímaldið umdeilda, að þeim fannst þeir ábyrgir fyrir því að allavega gera þetta eitthvað fallegt og gefa eitthvað til baka til samfélagsins, þess vegna skreyttu þeir oft eins og til dæmis Sundahöllina hérna aðeins lengra, hún er eftir Sigurjón Ólafsson og Gerður Helgadóttir hérna og að þetta myndi gleðja samfélagið og vera einhverskonar tilbreyting í staðinn fyrir bara lárétt eða lóðrétt bárujárn. Fegurð utan á húsum er bara mikils virði.“