Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar 15. júlí 2026 12:30 Flestir eru á faraldsfæti þessar vikurnar að elta góða veðrið sem er aðeins misskipt milli landshluta. Stærsta ferðahelgin er komandi Verslunarmannahelgi, þar sem margir landsmenn leggja leið sína í sveitir landsins, yfir heiðar og um fjallvegi á leið í sumarbústað, útilegu eða heimsókn til fjölskyldu og vina. Á þessum árstíma eigum við líka meiri samskipti við eitt af einkennum íslenskrar náttúru og sveitalífs en ella, sauðfé á beit. Fyrir flesta eru kindurnar einfaldlega hluti af íslensku sumri. Þær sjást í hlíðum, á afréttum og víða meðfram vegum. Flest okkar hugsum eflaust ekki mikið út í það, enda eru þær hluti af landslaginu. En á bak við hverja kind er bóndi. Sumarið er mikilvægasti tími ársins Þegar lömbin fara með mæðrum sínum í sumarhaga tekur við sá hluti ársins sem mótar gæði íslenska lambakjötsins. Þar ganga þau frjáls um og nærast á fjölbreyttum gróðri, jurtum og lyngi. Það er þessi sumarbeit sem hefur gert íslenskt lambakjöt að þeirri afurð sem það er í dag. Það er hluti af búskaparháttum sem hafa fylgt þjóðinni frá upphafi byggðar og eru enn órjúfanlegur hluti af íslenskri matarmenningu. Nokkrar sekúndur geta skipt sköpum Sú staðreynd að sauðfé gengur frjálst um beitilönd landsins þýðir líka að það verður stundum á vegi okkar. Víða fara þjóðvegir um beitarlönd sauðfjár og eru ógirtir. Þá geta kindurnar staðið kyrrar við vegkantinn og hlaupið af stað með litlum fyrirvara, ásamt því að lömb fylgja mæðrum sínum og bregðast hratt við ef þær hreyfa sig. Þess vegna geta aðstæður breyst á örfáum sekúndum. Undanfarnar vikur hefur verið fjallað um þetta í fjölmiðlum. Þar hefur komið fram að lögreglu berast reglulega tilkynningar um sauðfé sem ekið er á yfir sumarmánuðina og að enn gerist það of oft að ekki sé látið vita þegar slík óhöpp verða. Þetta er eitthvað sem við getum öll hjálpast að við að breyta. Ef óhapp verður Þótt enginn leggi af stað með það í huga að keyra á kind þá gera slysin sjaldnast boð á undan sér. Ef ekið er á kind er mikilvægt að stöðva og hafa samband við 112. Þannig er hægt að tryggja að viðeigandi ferli fari af stað og að bóndi fái upplýsingar um það sem gerst hefur. Berum virðingu fyrir landinu og menningu sveitanna Við höfum oft talað um mikilvægi þess að þekkja uppruna matarins okkar, en það á líka við um lífið sem er á bak við hann. Sauðkindin hefur fylgt okkur frá upphafi byggðar á Íslandi. Hún hefur mótað sveitir landsins, matarhefðir og samfélög víða um land. Hún er hluti af þeirri sögu sem við segjum gestum okkar og hluti af þeirri arfleifð sem við viljum varðveita. Þegar við ökum um sveitir landsins á sumrin erum við gestir í því umhverfi þar sem sauðféð dvelur stærstan hluta ársins. Gefum okkur meiri tíma í ferðalagi. Ef það er kind í vegkanti þá skulum við hægja á ferðinni og reikna með að fleiri kindur séu á svæðinu. Þannig sýnum við aðgát og getum fækkað slysum og gert ferðalagið öruggara fyrir alla og það skiptir höfuðmáli. Höfundur er formaður deildar sauðfjárbænda innan Bændasamtaka Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sauðfé Landbúnaður Umferð Umferðaröryggi Dýr Eyjólfur Ingvi Bjarnason Mest lesið Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun The EU Referendum Dorrit Moussaieff skrifar Skoðun Lokum ekki augunum fyrir tækifærum – segjum já og sjáum samninginn Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Sjá meira
Flestir eru á faraldsfæti þessar vikurnar að elta góða veðrið sem er aðeins misskipt milli landshluta. Stærsta ferðahelgin er komandi Verslunarmannahelgi, þar sem margir landsmenn leggja leið sína í sveitir landsins, yfir heiðar og um fjallvegi á leið í sumarbústað, útilegu eða heimsókn til fjölskyldu og vina. Á þessum árstíma eigum við líka meiri samskipti við eitt af einkennum íslenskrar náttúru og sveitalífs en ella, sauðfé á beit. Fyrir flesta eru kindurnar einfaldlega hluti af íslensku sumri. Þær sjást í hlíðum, á afréttum og víða meðfram vegum. Flest okkar hugsum eflaust ekki mikið út í það, enda eru þær hluti af landslaginu. En á bak við hverja kind er bóndi. Sumarið er mikilvægasti tími ársins Þegar lömbin fara með mæðrum sínum í sumarhaga tekur við sá hluti ársins sem mótar gæði íslenska lambakjötsins. Þar ganga þau frjáls um og nærast á fjölbreyttum gróðri, jurtum og lyngi. Það er þessi sumarbeit sem hefur gert íslenskt lambakjöt að þeirri afurð sem það er í dag. Það er hluti af búskaparháttum sem hafa fylgt þjóðinni frá upphafi byggðar og eru enn órjúfanlegur hluti af íslenskri matarmenningu. Nokkrar sekúndur geta skipt sköpum Sú staðreynd að sauðfé gengur frjálst um beitilönd landsins þýðir líka að það verður stundum á vegi okkar. Víða fara þjóðvegir um beitarlönd sauðfjár og eru ógirtir. Þá geta kindurnar staðið kyrrar við vegkantinn og hlaupið af stað með litlum fyrirvara, ásamt því að lömb fylgja mæðrum sínum og bregðast hratt við ef þær hreyfa sig. Þess vegna geta aðstæður breyst á örfáum sekúndum. Undanfarnar vikur hefur verið fjallað um þetta í fjölmiðlum. Þar hefur komið fram að lögreglu berast reglulega tilkynningar um sauðfé sem ekið er á yfir sumarmánuðina og að enn gerist það of oft að ekki sé látið vita þegar slík óhöpp verða. Þetta er eitthvað sem við getum öll hjálpast að við að breyta. Ef óhapp verður Þótt enginn leggi af stað með það í huga að keyra á kind þá gera slysin sjaldnast boð á undan sér. Ef ekið er á kind er mikilvægt að stöðva og hafa samband við 112. Þannig er hægt að tryggja að viðeigandi ferli fari af stað og að bóndi fái upplýsingar um það sem gerst hefur. Berum virðingu fyrir landinu og menningu sveitanna Við höfum oft talað um mikilvægi þess að þekkja uppruna matarins okkar, en það á líka við um lífið sem er á bak við hann. Sauðkindin hefur fylgt okkur frá upphafi byggðar á Íslandi. Hún hefur mótað sveitir landsins, matarhefðir og samfélög víða um land. Hún er hluti af þeirri sögu sem við segjum gestum okkar og hluti af þeirri arfleifð sem við viljum varðveita. Þegar við ökum um sveitir landsins á sumrin erum við gestir í því umhverfi þar sem sauðféð dvelur stærstan hluta ársins. Gefum okkur meiri tíma í ferðalagi. Ef það er kind í vegkanti þá skulum við hægja á ferðinni og reikna með að fleiri kindur séu á svæðinu. Þannig sýnum við aðgát og getum fækkað slysum og gert ferðalagið öruggara fyrir alla og það skiptir höfuðmáli. Höfundur er formaður deildar sauðfjárbænda innan Bændasamtaka Íslands.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar
Skoðun Lokum ekki augunum fyrir tækifærum – segjum já og sjáum samninginn Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar