Kynslóð af kynslóð sjálfstæðiskvenna Vala Pálsdóttir skrifar 4. nóvember 2022 12:31 Því var lengst af haldið fram af andstæðingum Sjálfstæðisflokksins að konur ættu ekki brautargengi innan flokksins. En þegar sjálfstæðiskonur taka undir gagnrýni andstæðinga verður ekki setið undir án andmæla. Mér er ljúft og skylt að koma því til áleiðis að konur er víða að finna í starfi flokksins, og hefur verið jafnt í forsvari og grasrótinni um árabil. Konur á öllum aldri - það er ekkert kynslóðabil að finna. Þá hefur það verið áberandi í forystu flokksins og ríkisstjórn, að þar hefur lagt mikið upp úr jöfnu kynjahlutfalli í tíð núverandi formanns Sjálfstæðisflokksins. Það var vatn á myllu vinstri manna þegar hluti stjórnar Landssambands sjálfstæðiskvenna (LS) gekk úr stjórn haustið 2016 þegar helmingur prófkjöra flokksins var um garð genginn. Leiðtogi Suðurkjördæmis hafði ekki fengið nægan stuðning í prófkjörinu og lýsti stjórn óánægju með þá niðurstöðu, eða svo mætti skilja. Ég var kosningastjóri oddvita Reykjavíkur, Ólafar heitinnar Nordal, í prófkjöri fyrir Alþingiskosningarnar þetta ár. Þær konur sem höfðu sagt skilið við stjórn fögnuðu ekki glæsilegum áranngri Ólafar sem fékk yfir 90% atkvæða í prófkjörinu. Gengi annarra kvenna í Reykjavík var gott en fjórar konur höfnuðu í efstu átta sætunum. Árangur Áslaugar Örnu, sem hafði nýverið verið kosin ritari Sjálfstæðisflokksins, var einnig glæsilegur en hún fékk góðan stuðning sem tryggði henni öruggt þingsæti. Sigríður Andersen og Hildur Sverrisdóttir fylgdu henni fast á eftir. Ólöf hafði einmitt hvatt Áslaugu til þátttöku á landsfundi sem og í prófkjöri og veitt henni haldgóð ráð. Ólöf þurfti ekki að víkja fyrir henni, hún hvatti hana áfram eins og leiðtogar gera. Það var líka önnur ung kona sem Ólöf veitti brautargengi, Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir, sem hlaut góða kosningu í annað sæti í Norðurlandi vestra. Það skýtur því skökku við að ætla að endurskrifa söguna árið 2022 um árangur kvenna í flokknum og tala um glataða kynslóð kvenna við brottför ellefu kvenna. Ný stjórn tók við Landssambandi sjálfstæðiskvenna vorið 2017 og kom skemmtilega á óvart sá mikli fjöldi sem tók þátt í starfi sambandins. Fyrir 2020, hafa að jafnaði um tvö þúsund konur tekið þátt í starfi og viðburðum á vegum sambandsins. Þegar LS gaf út blaðið Auður (https://issuu.com/sjalfstaedifl/docs/au_ur-lorez) haustið 2019, þá stækkaði blaðið talsvert þar sem nægur var efniviðurinn, jafnt frá eldri kynslóðum sem nýjum. Það var skarð fyrir skildi þegar konurnar ellefu gengu úr flokknum en eftir var fjöldi öflugra kvenna sem starfaði áfram. Þannig að ómögulegt er að láta sem heil kynslóð hafi horfið úr flokknum, í reynd móðgun við þær þúsundir kvenna sem þar enn starfa. Sérstaklega þegar sveitastjórnarstigið er skoðað. Það kom á óvart, vegna ákvörðunar fyrri stjórnar LS, þegar við greindum hlut kvenna í flokknum fyrir landsfund í mars 2018. Í ljós kom að 45% kjörinna fulltrúa flokksins á sveitastjórnarstiginu voru konur, þessar tæplega sextíu konur voru kjörnir fulltrúar þegar hluti stjórnar LS sagði af sér og höfðu setið frá árinu 2014. Það er líka ánægjulegt að fá tækifæri til að segja aftur, að samanlagður fjöldi kvenna sem voru kjörnir fulltrúar Sjálfstæðisflokksins voru fleiri en konur allra annarra flokka á landsvísu. Hlutur kvenna á sveitastjórnarstiginu hefur haldist óbreyttur, um og yfir 50% í sveitastjórnakosningnum 2018 og 2022. Geri aðrir betur! Raddir vinstri manna hljóðnuðu fljótt þegar þessi staðreynd lá fyrir. Eitt af því sem Landssambandið hefur líka gert síðustu ár er að stofna bakvarðasveit í aðdraganda bæði Alþingis- og sveitarstjórnakosninga. Þar er hópur reyndra kvenna, sem ekki er í framboði, tilbúinn til að gefa góð ráð og svara öllum þeim spurningum sem frambjóðendur hafa. Í bakvarðasveit LS hafa verið konur á öllum aldri, þar er ekkert kynslóðabil. Mín reynsla var sú að allir viðmælendur mínir höfðu mjög skýra sýn hvað þeir vildu en fannst gott að hafa hauk í horni til að geta leitað til ef eitthvað. Þannig styðja konur við konur í flokknum. Þannig viljum við hafa starf Sjálfstæðisflokksins að þekking flytjist milli frambjóðenda - á milli kynslóða. Ég get heils hugar tekið undir það að við eigum að tryggja fjölbreytileika í starfi flokksins, það gerum við með góðu félagsstarfi árið um kring og á landsfundi þegar fjölbreyttur hópur sjálfstæðisfólks kemur saman. Höfundur var formaður Landssambands sjálfstæðiskvenna 2017-2022 og sat jafnframt í kosningastjórn í Reykjavík 2016 og 2021. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu Hermann Stefánsson Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hverskonar borg viljum við? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Röskun hafstrauma er þjóðaröryggismál Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Öryggi og gæði í leikskólum – ábyrgð okkar Gunnþórunn Valsdóttir skrifar Skoðun Fagmennska og valddreifing í þágu íbúa Hveragerðis Lárus Jónsson skrifar Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu Hermann Stefánsson skrifar Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason skrifar Skoðun Kynferðisofbeldi gegn börnum – við þurfum að gera betur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Frí tómstund fyrir þitt barn? Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Í skólanum er skemmtilegt að vera - eða hvað? Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir skrifar Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir skrifar Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson skrifar Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Sjá meira
Því var lengst af haldið fram af andstæðingum Sjálfstæðisflokksins að konur ættu ekki brautargengi innan flokksins. En þegar sjálfstæðiskonur taka undir gagnrýni andstæðinga verður ekki setið undir án andmæla. Mér er ljúft og skylt að koma því til áleiðis að konur er víða að finna í starfi flokksins, og hefur verið jafnt í forsvari og grasrótinni um árabil. Konur á öllum aldri - það er ekkert kynslóðabil að finna. Þá hefur það verið áberandi í forystu flokksins og ríkisstjórn, að þar hefur lagt mikið upp úr jöfnu kynjahlutfalli í tíð núverandi formanns Sjálfstæðisflokksins. Það var vatn á myllu vinstri manna þegar hluti stjórnar Landssambands sjálfstæðiskvenna (LS) gekk úr stjórn haustið 2016 þegar helmingur prófkjöra flokksins var um garð genginn. Leiðtogi Suðurkjördæmis hafði ekki fengið nægan stuðning í prófkjörinu og lýsti stjórn óánægju með þá niðurstöðu, eða svo mætti skilja. Ég var kosningastjóri oddvita Reykjavíkur, Ólafar heitinnar Nordal, í prófkjöri fyrir Alþingiskosningarnar þetta ár. Þær konur sem höfðu sagt skilið við stjórn fögnuðu ekki glæsilegum áranngri Ólafar sem fékk yfir 90% atkvæða í prófkjörinu. Gengi annarra kvenna í Reykjavík var gott en fjórar konur höfnuðu í efstu átta sætunum. Árangur Áslaugar Örnu, sem hafði nýverið verið kosin ritari Sjálfstæðisflokksins, var einnig glæsilegur en hún fékk góðan stuðning sem tryggði henni öruggt þingsæti. Sigríður Andersen og Hildur Sverrisdóttir fylgdu henni fast á eftir. Ólöf hafði einmitt hvatt Áslaugu til þátttöku á landsfundi sem og í prófkjöri og veitt henni haldgóð ráð. Ólöf þurfti ekki að víkja fyrir henni, hún hvatti hana áfram eins og leiðtogar gera. Það var líka önnur ung kona sem Ólöf veitti brautargengi, Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir, sem hlaut góða kosningu í annað sæti í Norðurlandi vestra. Það skýtur því skökku við að ætla að endurskrifa söguna árið 2022 um árangur kvenna í flokknum og tala um glataða kynslóð kvenna við brottför ellefu kvenna. Ný stjórn tók við Landssambandi sjálfstæðiskvenna vorið 2017 og kom skemmtilega á óvart sá mikli fjöldi sem tók þátt í starfi sambandins. Fyrir 2020, hafa að jafnaði um tvö þúsund konur tekið þátt í starfi og viðburðum á vegum sambandsins. Þegar LS gaf út blaðið Auður (https://issuu.com/sjalfstaedifl/docs/au_ur-lorez) haustið 2019, þá stækkaði blaðið talsvert þar sem nægur var efniviðurinn, jafnt frá eldri kynslóðum sem nýjum. Það var skarð fyrir skildi þegar konurnar ellefu gengu úr flokknum en eftir var fjöldi öflugra kvenna sem starfaði áfram. Þannig að ómögulegt er að láta sem heil kynslóð hafi horfið úr flokknum, í reynd móðgun við þær þúsundir kvenna sem þar enn starfa. Sérstaklega þegar sveitastjórnarstigið er skoðað. Það kom á óvart, vegna ákvörðunar fyrri stjórnar LS, þegar við greindum hlut kvenna í flokknum fyrir landsfund í mars 2018. Í ljós kom að 45% kjörinna fulltrúa flokksins á sveitastjórnarstiginu voru konur, þessar tæplega sextíu konur voru kjörnir fulltrúar þegar hluti stjórnar LS sagði af sér og höfðu setið frá árinu 2014. Það er líka ánægjulegt að fá tækifæri til að segja aftur, að samanlagður fjöldi kvenna sem voru kjörnir fulltrúar Sjálfstæðisflokksins voru fleiri en konur allra annarra flokka á landsvísu. Hlutur kvenna á sveitastjórnarstiginu hefur haldist óbreyttur, um og yfir 50% í sveitastjórnakosningnum 2018 og 2022. Geri aðrir betur! Raddir vinstri manna hljóðnuðu fljótt þegar þessi staðreynd lá fyrir. Eitt af því sem Landssambandið hefur líka gert síðustu ár er að stofna bakvarðasveit í aðdraganda bæði Alþingis- og sveitarstjórnakosninga. Þar er hópur reyndra kvenna, sem ekki er í framboði, tilbúinn til að gefa góð ráð og svara öllum þeim spurningum sem frambjóðendur hafa. Í bakvarðasveit LS hafa verið konur á öllum aldri, þar er ekkert kynslóðabil. Mín reynsla var sú að allir viðmælendur mínir höfðu mjög skýra sýn hvað þeir vildu en fannst gott að hafa hauk í horni til að geta leitað til ef eitthvað. Þannig styðja konur við konur í flokknum. Þannig viljum við hafa starf Sjálfstæðisflokksins að þekking flytjist milli frambjóðenda - á milli kynslóða. Ég get heils hugar tekið undir það að við eigum að tryggja fjölbreytileika í starfi flokksins, það gerum við með góðu félagsstarfi árið um kring og á landsfundi þegar fjölbreyttur hópur sjálfstæðisfólks kemur saman. Höfundur var formaður Landssambands sjálfstæðiskvenna 2017-2022 og sat jafnframt í kosningastjórn í Reykjavík 2016 og 2021.
Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar