Vinur minn Róbert Guðfinnsson Valgeir Tómas Sigurðsson skrifar 10. febrúar 2023 12:00 Fyrst vil ég þakka fjölmörgum Siglfirðingum bæði búsettum og brottfluttum fyrir jákvæð símtöl, skilboð og auðsýndu þakklæti fyrir greinarkorn mitt um mismerkilega Siglfirðinga. Þessi sterku viðbrögð komu ánægjulega á óvart. Það sem flestir tala um, er hvers vegna heyrist ekkert í bæjarstjórn Fjallabyggðar um þetta alvarlega málið. Einu andmælin sem hafa komið fram eru feisbókarskrif Róberts Guðfinnssonar, en hann var einn af þeim sem fékk Þormóð ramma afhentan á silfurfati á sínum tíma, frá fyrrum flokksbróður sínum Ólafi Ragnari Grímssyni og það var sú gjöf sem kom honum á kortið. Róbert fær læk úr óvæntum áttum m.a. frá reykvískum borgarfulltrúa Sjálfstæðisflokksins, Páli símaskipstjóra Samherja og jafnframt frá aðilum sem málið er skylt á borð við Svanfríði Jónasdóttir sem var sérlegur aðstoðarmaður Ólafs Ragnars Grímssonar þáverandi flokksbróður Róberts, þegar Þormóður rammi var afhentur. Róbert Guðfinnsson ágætur kunningi minn kvartar sáran undan mér, að ég hafi ekki sýnt sölumönnum á útræðrarétti Siglufjarðar sanngirni í skrifum mínum. Það gefur auga leiða að skýrsla ríkisendurskoðunar um sölu Ólafs Ragnars á Þormóði ramma til pólitískra samherja er ekki falleg lesning, en hún er sönn og því óneitanlega sanngjörn. Ekki geri ég athugasemd við það að litlir slorkarlar frá Siglufirði eigi sér stóra drauma og vilji máta jakkaföt og bindi til að vængja sig á alþjóðavettvangi viðskipta. Þeir eiga ekki að gera það með stolnum fjöðrum af litla manninum með sölu útróðrarrétti þeirra, frá Siglufirði. Það væri miklu nær að þeir gerðu það á eigin forsendum og byggju til sitt eigið, í stað þess að eyðileggja framtíð Siglufjarðar sem fóstraði þá. Róbert Guðfinnsson virðist trúa því að framþróun íslensk sjávarútvegs sé háð enn frekari samþjöppun en nú er þegar orðin, en ekki færir hann nokkur rök fyrir því á nokkurn hátt. Það er rétt að staldra við þessa fullyrðingu, þar sem farið var með nákvæmlega sömu rullu og gert var við sameiningu Ramma og Sæbergs. Staðreyndin er einfaldlega sú að byggðirnar í Ólafsfirði og Siglufirði voru mun blómlegri á meðan drift var í öllum þessum fyrirtækjum; Þormóði ramma, Sæberg, Magnúsi Gamalíelson og Siglfirðing ofl. sem hafa sameinast í Ramma. Hvar endar brjálæðið Hver segir að þessi sameiningarárátta sé á enda komin og hvar endar brjálæðið? Ef stjórnvöld og bæjaryfirvöld beita sér ekki fyrir því komið verði í veg fyrir sameininguna má fastlega búast við því nýtt sameinað félag renni innan tíðar inn í annað enn stærra og þess vegna í eigu erlendra auðhringja. Reyndar er það svo að einstaka kvótagreifi eða -þegi er farinn að kalla eftir því að fá að selja fiskimiðin til erlendra aðila. Höfundur er Siglfirðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fjallabyggð Sjávarútvegur Tengdar fréttir Ómerkilegir og merkilegir Siglfirðingar Saga Siglufjarðar er vörðuð afrekum fjölmargra merkismanna og má þar nefna séra Bjarna Þorsteinsson, Vigfús Friðjónsson athafnamann, Skafta Stefánsson útgerðarmann, Óla Tynes frumkvöðul, Þórodd Guðmundsson, Guðmund Skarphéðinsson verkalýðsforingja, Aage Schiöth lyfsala, Halldóra Sigurlaug Jónsdóttir og Hinrik Thorarensen lækni og athafnaskáld, svo einhverjir séu tíndir til sögunnar. 8. febrúar 2023 10:30 Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Einar Jónsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Einar Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Sjá meira
Fyrst vil ég þakka fjölmörgum Siglfirðingum bæði búsettum og brottfluttum fyrir jákvæð símtöl, skilboð og auðsýndu þakklæti fyrir greinarkorn mitt um mismerkilega Siglfirðinga. Þessi sterku viðbrögð komu ánægjulega á óvart. Það sem flestir tala um, er hvers vegna heyrist ekkert í bæjarstjórn Fjallabyggðar um þetta alvarlega málið. Einu andmælin sem hafa komið fram eru feisbókarskrif Róberts Guðfinnssonar, en hann var einn af þeim sem fékk Þormóð ramma afhentan á silfurfati á sínum tíma, frá fyrrum flokksbróður sínum Ólafi Ragnari Grímssyni og það var sú gjöf sem kom honum á kortið. Róbert fær læk úr óvæntum áttum m.a. frá reykvískum borgarfulltrúa Sjálfstæðisflokksins, Páli símaskipstjóra Samherja og jafnframt frá aðilum sem málið er skylt á borð við Svanfríði Jónasdóttir sem var sérlegur aðstoðarmaður Ólafs Ragnars Grímssonar þáverandi flokksbróður Róberts, þegar Þormóður rammi var afhentur. Róbert Guðfinnsson ágætur kunningi minn kvartar sáran undan mér, að ég hafi ekki sýnt sölumönnum á útræðrarétti Siglufjarðar sanngirni í skrifum mínum. Það gefur auga leiða að skýrsla ríkisendurskoðunar um sölu Ólafs Ragnars á Þormóði ramma til pólitískra samherja er ekki falleg lesning, en hún er sönn og því óneitanlega sanngjörn. Ekki geri ég athugasemd við það að litlir slorkarlar frá Siglufirði eigi sér stóra drauma og vilji máta jakkaföt og bindi til að vængja sig á alþjóðavettvangi viðskipta. Þeir eiga ekki að gera það með stolnum fjöðrum af litla manninum með sölu útróðrarrétti þeirra, frá Siglufirði. Það væri miklu nær að þeir gerðu það á eigin forsendum og byggju til sitt eigið, í stað þess að eyðileggja framtíð Siglufjarðar sem fóstraði þá. Róbert Guðfinnsson virðist trúa því að framþróun íslensk sjávarútvegs sé háð enn frekari samþjöppun en nú er þegar orðin, en ekki færir hann nokkur rök fyrir því á nokkurn hátt. Það er rétt að staldra við þessa fullyrðingu, þar sem farið var með nákvæmlega sömu rullu og gert var við sameiningu Ramma og Sæbergs. Staðreyndin er einfaldlega sú að byggðirnar í Ólafsfirði og Siglufirði voru mun blómlegri á meðan drift var í öllum þessum fyrirtækjum; Þormóði ramma, Sæberg, Magnúsi Gamalíelson og Siglfirðing ofl. sem hafa sameinast í Ramma. Hvar endar brjálæðið Hver segir að þessi sameiningarárátta sé á enda komin og hvar endar brjálæðið? Ef stjórnvöld og bæjaryfirvöld beita sér ekki fyrir því komið verði í veg fyrir sameininguna má fastlega búast við því nýtt sameinað félag renni innan tíðar inn í annað enn stærra og þess vegna í eigu erlendra auðhringja. Reyndar er það svo að einstaka kvótagreifi eða -þegi er farinn að kalla eftir því að fá að selja fiskimiðin til erlendra aðila. Höfundur er Siglfirðingur.
Ómerkilegir og merkilegir Siglfirðingar Saga Siglufjarðar er vörðuð afrekum fjölmargra merkismanna og má þar nefna séra Bjarna Þorsteinsson, Vigfús Friðjónsson athafnamann, Skafta Stefánsson útgerðarmann, Óla Tynes frumkvöðul, Þórodd Guðmundsson, Guðmund Skarphéðinsson verkalýðsforingja, Aage Schiöth lyfsala, Halldóra Sigurlaug Jónsdóttir og Hinrik Thorarensen lækni og athafnaskáld, svo einhverjir séu tíndir til sögunnar. 8. febrúar 2023 10:30
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun