Heldur út í at­vinnu­mennsku og ætlar sér fast sæti í lands­liðinu

„Ég held að maður sé búinn að jafna sig á þessu núna. Auð­vitað var þetta samt sem áður mjög svekkjandi. Það var lítið sem að skyldi þarna á milli,“ segir Þor­steinn sem þurfti að bíta í það súra epli, á­samt liðs­fé­lögum sínum í liði Aftur­eldingar, að lúta í lægra haldi gegn FH í úr­slita­ein­vígi Olís deildarinnar.

„Leikir tvö og þrjú tapast með einu marki. Þetta er bara ein mark­varsla eða eitt skot sem geigar sem skilur þarna á milli. Þetta er lítill munur og annað hvort stendur maður uppi sem Ís­lands­meistari eða lendir í öðru sæti. Þetta var því gífur­lega svekkjandi.“

Hvernig metur hann tíma­bilið í heild sinni?

„Ég get alveg sagt það að þetta voru smá von­brigði. Við ætluðum okkur stærri hluti. Endum í öðru sæti í Ís­lands­mótinu. Von­brigði. Hvað varðar mína frammi­stöðu á tíma­bilinu þá finnst mér hún hafa verið upp og niður. Mér fannst spila­mennska mín ekki nógu stöðug. Á stór­leiki þar sem að ég tek yfir leikinn en svo inn á milli koma leikir þar sem að ég næ mér ekki á strik. Þetta er eitt­hvað sem ég þarf bara að vinna í. Að vera stöðugri. Það kemur með tímanum held ég.“

Fyrsta sinn sem Þorsteinn skiptir um félag

Úr­slita­leikirnir gegn FH voru síðustu leikir Þor­steins Leó fyrir Aftur­eldingu, í bili hið minnsta. Hann hefur samið við portúgalska liðið Porto, sem er eitt af þremur bestu liðum Portúgal. Hann upp­lifir blendar til­finningar á þessum tíma­mótum.

„Það er mjög skrýtið að vera kveðja Aftur­eldingu. Mjög skrýtið að vera skipta um lið. Þetta er í fyrsta skipti á mínum ferli sem ég skipti um lið. Ég hef verið hérna í Aftur­eldingu síðan að ég var fimm ára gamall. Núna er ég staddur í ein­hvers konar milli­bils­á­standi. Veit ekki alveg hvar ég eigi að vera. Er að bíða eftir því að halda út til Portúgal en æfi enn hérna í Mos­fells­bæ. Þetta er mjög skrýtið tíma­bil akkúrat núna.“

„Fé­lagið og allt fólkið hér hefur gert svo svaka­lega mikið fyrir mig. Svarið er eigin­lega hvað hefur þetta fé­lag ekki gert fyrir mig. Hér hef ég þróast sem ein­stak­lingur og er búinn að vera mjög heppinn með þjálfara. Ég hef minn meistara­flokks­feril með Aftur­eldingu þegar að Einar Andri Einars­son var þjálfari. Hann hjálpaði mér mjög mikið og ég á honum margt að þakka. Svo kemur Gunnar Magnús­son inn. Hann hefur kennt mér mikið og líkt og Einari Andra á ég honum mjög margt að þakka og það sama gildir um fé­lagið í heild sinni.“

Bolti sem hentar honum vel

Hann er þó spenntur fyrir komandi tímum. Hans fyrsta skrefi út í at­vinnu­mennskuna.

„Mér lýst mjög vel á þetta. Það er auð­vitað spilaður öðru­vísi hand­bolti þarna úti, öðru­vísi leik­menn. Þetta er miklu hraðari bolti en við sjáum hér heima. Hvort að það breytist þegar að ég kem þarna út eða ekki, við verðum bara að sjá til með það.

En er þetta ekki bara hand­bolti sem að mun henta þér og þín leik­stíl vel?

„Alveg klár­lega. Auð­vitað mun þetta henta mér vel. Við þurfum bara að finna leiðina að því hvernig best sé að spila mér.“

Ekkert rými fyrir svekkelsi

Þegar að undir­ritaður spyr Þor­stein út í hvernig hann horfi á næstu ár á sínum ferli, hverju hann vilji stefna að, er ljóst að ís­lenska lands­liðið á stóran sess í huga hans.

„Ég hugsa alltaf mikið út í ís­lenska lands­liðið. Ég vil vera fasta­maður í þessu lands­liði. Núna er maður á þessu skrýtna stigi að vera inn og út úr lands­liðinu. Ég hef verið smá ó­heppinn með meiðsli. Hef oft verið meiddur þegar að liðið heldur á stór­mót. Þannig að mig langar að verða fasta­maður í þessu lands­liði og klár­lega vinna medalíu.“

En hvernig akkúrat horfirðu á þetta með lands­liðið núna? Það að þú hafir verið svona inn og út úr hópnum. Ertu að svekkja þig á því?

„Ég sé þetta ekki sem svekkjandi. Ég svekki mig ekki á því að vera ekki valinn í lands­liðs­hópinn. Læt það ekki eyði­leggja fyrir mér að fara í eitt­hvað svekk­elsi. Ég veit að með tímanum þá mun ég verða það góður að ég verð bara fasta­maður í þessu liði. Þá verður það engin spurning að ég verði valinn.“