Lærdómar helfararinnar Hjálmtýr Heiðdal skrifar 10. febrúar 2025 23:00 Þann 27. janúar s.l. var haldinn alþjóðlegur minningardagur um helför nasista gegn gyðingum. Að þessu sinni var tilefnið að áttatíu ár eru liðin frá því að rússneski herinn frelsaði fangana sem eftir lifðu í Auschwitz útrýmingarbúðunum. Fjöldamorðin á gyðingum voru í forgrunni minningadaganna sem voru haldnir í anda kjörorðanna ALDREI AFTUR! Aðal athöfnin var í Auschwitz í Póllandi. Fulltrúar fimmtíu þjóða mættu og einnig fjöldi fólks sem lifði af dvölina í útrýmingarbúðum þýsku nasistanna og voru frelsuð 27. janúar 1945. Á minningarathöfninni voru fluttar ræður þar sem sjónarmið síonista voru allsráðandi. Minning fórnarlamba nasistanna var í raun svívirt með því að segja að fólkið sem andmælir nýrri helför séu gyðingahatarar! Innihald kjörorðanna ALDREI AFTUR! náði ekki til gestanna sem sátu í heiðursstúkunni á minningarathöfninni við Auschwitz. Þar sátu Emmanuel Macron Frakklandsforseti, Olaf Scholz kanslari Þýskalands, Karl Bretakóngur og Steve Witkoff fulltrúi Trumps; fulltúar sömu stjórnvalda sem hafa sent Ísraelsher vopnin til að framkvæma þjóðarmorð - ENN OG AFTUR! Vonin um að þjóðarleiðtogar Vesturlanda hefðu dregið einhver lærdóm af hryllingi helfararinnar dó í innantómu orðagjálfri þeirra um mannréttindi og frelsi. Í sömu viku og minningarathöfnin vegna helfararinnar var haldin í Auschwitz drap her Ísraelsmanna 193 Palestínumenn, særðu 397 og leifar 171 Gazabúa voru grafnar úr rústum heimila sinna í Gazaborg. Ísraelsmenn hafa drepið tugþúsundir Palestínumanna í árasum sem hafa staðið mánuðum saman. Það sem átti aldrei að gerast aftur gerist AFTUR - OG AFTUR! Þjóðernisstefnan Helsti lærdómur helfararinnar 1939 -1945 fyrir mannkynið er hversu þjóðernisstefnan er hættuleg. Þjóðernisstefnan æsir upp í fólki andúð gegn „hinum“ - þjóðernisstefnan hvetur til ofsókna gegn minnihlutahópum og þeim sem ekki falla að staðalímyndum þjóðernishyggjunnar. Þjóðernisstefnan æsir upp ýfingar milli hópa þjóða og þjóðríkja og leiðir iðulega til stríðsátaka. Þeir sem fylgja þjóðernisstefnunni trúa Göbbelskum-lygum Trumps og siðblindra forystumanna stjórnmálaflokka sem boða þjóðernisstefnu. Hugur þeirra fyllist hatri gegn fólki sem passar ekki í „normið“. Trans-fólk, samkynhneigðir, hörundsdökkir, femínistar, margvíslegir minnihlutahópar raska geðró fólks sem aðhyllast hugmyndir um eigið ágæti og réttlæti þess að þeirra líkir ráði ríkjum. Níð og lygar um „woke“, um „góða fólkið“er daglegt brauð, líka hér á landi m.a. á Útvarpi Sögu og í athugasemdadálkum samfélagsmiðla. Þjóðernissinnar leita ætíð að fórnalömbum til að níðast á - áður voru það gyðingar Evrópu, nú eru það þeir sem vilja staðfesta þær framfarir sem orðið hafa við aukin réttindi minnihlutahópa. Gyðingar voru helstu fórnarlömb útrýmingarstefnu þýsku nasistanna og meðreiðarsveina þeirra í ýmsum löndum. En það voru ekki bara gyðingar sem voru drepnir með óhugnalegum ásetningi og skipulagi - samkynhneigðir, Romafólk og fólk með þroskaskerðingu - þessir hópar voru utan hópa „hinna verðugu“ og var því troðið í gasklefana. Það eru alltaf „hinir verðugu“ sem standa á bak við ofsóknirnar og drápin. Upphafning „hins sterka“; hvíta karlmannsins sem hafði mótað heiminn, heim ójafnaðar, kynjamismununar, styrjalda og nýlendukúgunar var og er innihaldið sem birtist í ýmsum formum. Ójöfnuður og yfirráð þeirra sem hafa ráðið er leiðarstefið - og þegar „hinir“ reyna að sækja sín réttindi þá skal horfið til fyrri hátta - MAKE THINGS GREAT AGAIN! Framsókn afturhaldsafla víða um heim, Trump í Bandaríkjunum, Orban í Ungverjalandi, AFD í Þýskalandi, Sverigedemokraterna í Svíþjóð ofl. eru allt dæmi um afturhaldsöflin sem dreymir um fyrra ástand, áður en hinsegin fólk, konur og fatlaðir sem kröfðust réttinda sér til handa komust upp á dekk! Á Íslandi er á kreiki fólk sem er haldið fortíðarþrá, fólk sem er andsnúið réttindabaráttu hópa sem hafa búið við skert réttindi, fólk sem skilur ekki fjölbreytileika mannflórunnar og andmælir fjölmenningunni sem það er þó sjálft hluti af. Þetta er fólkið sem oft gengur andstæðingum frjálslyndis og lýðræðis á hönd og grefur þar með undan eigin réttindum. Í Bandaríkjunum, Ungverjalandi og víðar þar sem þjóðernissinnuð öfl hafa náð völdum er grafið undan réttindum minnihlutahópa, ráðist gegn dómskerfinu, lögreglan hervædd og frelsi fjölmiðla brotið á bak aftur. Þingræðið verður að skrípaleik og allar meginstoðir lýðræðisins eru brotnar niður hægt og bítandi uns ekki verður aftur snúið. Valdataka Trumps og félaga í Bandaríkjunum mun hafa víðtæk áhrif víða um heim á sviði viðskipta, mannréttinda og lýðræðis. Atlaga Bandaríkjastjórnar gegn alþjóðadómstólum mun veikja stöðu smáríkja og valdaminni þjóða. Stjórnvöld, og þar á meðal hin íslensku, verða að skilja hvert stefnir og bregðast við til varnar lýðræðinu og mannréttindum. Höfundur er formaður Félagsins Ísland - Palestína Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Átök í Ísrael og Palestínu Donald Trump Hjálmtýr Heiðdal Mest lesið Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Skoðun Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Sjá meira
Þann 27. janúar s.l. var haldinn alþjóðlegur minningardagur um helför nasista gegn gyðingum. Að þessu sinni var tilefnið að áttatíu ár eru liðin frá því að rússneski herinn frelsaði fangana sem eftir lifðu í Auschwitz útrýmingarbúðunum. Fjöldamorðin á gyðingum voru í forgrunni minningadaganna sem voru haldnir í anda kjörorðanna ALDREI AFTUR! Aðal athöfnin var í Auschwitz í Póllandi. Fulltrúar fimmtíu þjóða mættu og einnig fjöldi fólks sem lifði af dvölina í útrýmingarbúðum þýsku nasistanna og voru frelsuð 27. janúar 1945. Á minningarathöfninni voru fluttar ræður þar sem sjónarmið síonista voru allsráðandi. Minning fórnarlamba nasistanna var í raun svívirt með því að segja að fólkið sem andmælir nýrri helför séu gyðingahatarar! Innihald kjörorðanna ALDREI AFTUR! náði ekki til gestanna sem sátu í heiðursstúkunni á minningarathöfninni við Auschwitz. Þar sátu Emmanuel Macron Frakklandsforseti, Olaf Scholz kanslari Þýskalands, Karl Bretakóngur og Steve Witkoff fulltrúi Trumps; fulltúar sömu stjórnvalda sem hafa sent Ísraelsher vopnin til að framkvæma þjóðarmorð - ENN OG AFTUR! Vonin um að þjóðarleiðtogar Vesturlanda hefðu dregið einhver lærdóm af hryllingi helfararinnar dó í innantómu orðagjálfri þeirra um mannréttindi og frelsi. Í sömu viku og minningarathöfnin vegna helfararinnar var haldin í Auschwitz drap her Ísraelsmanna 193 Palestínumenn, særðu 397 og leifar 171 Gazabúa voru grafnar úr rústum heimila sinna í Gazaborg. Ísraelsmenn hafa drepið tugþúsundir Palestínumanna í árasum sem hafa staðið mánuðum saman. Það sem átti aldrei að gerast aftur gerist AFTUR - OG AFTUR! Þjóðernisstefnan Helsti lærdómur helfararinnar 1939 -1945 fyrir mannkynið er hversu þjóðernisstefnan er hættuleg. Þjóðernisstefnan æsir upp í fólki andúð gegn „hinum“ - þjóðernisstefnan hvetur til ofsókna gegn minnihlutahópum og þeim sem ekki falla að staðalímyndum þjóðernishyggjunnar. Þjóðernisstefnan æsir upp ýfingar milli hópa þjóða og þjóðríkja og leiðir iðulega til stríðsátaka. Þeir sem fylgja þjóðernisstefnunni trúa Göbbelskum-lygum Trumps og siðblindra forystumanna stjórnmálaflokka sem boða þjóðernisstefnu. Hugur þeirra fyllist hatri gegn fólki sem passar ekki í „normið“. Trans-fólk, samkynhneigðir, hörundsdökkir, femínistar, margvíslegir minnihlutahópar raska geðró fólks sem aðhyllast hugmyndir um eigið ágæti og réttlæti þess að þeirra líkir ráði ríkjum. Níð og lygar um „woke“, um „góða fólkið“er daglegt brauð, líka hér á landi m.a. á Útvarpi Sögu og í athugasemdadálkum samfélagsmiðla. Þjóðernissinnar leita ætíð að fórnalömbum til að níðast á - áður voru það gyðingar Evrópu, nú eru það þeir sem vilja staðfesta þær framfarir sem orðið hafa við aukin réttindi minnihlutahópa. Gyðingar voru helstu fórnarlömb útrýmingarstefnu þýsku nasistanna og meðreiðarsveina þeirra í ýmsum löndum. En það voru ekki bara gyðingar sem voru drepnir með óhugnalegum ásetningi og skipulagi - samkynhneigðir, Romafólk og fólk með þroskaskerðingu - þessir hópar voru utan hópa „hinna verðugu“ og var því troðið í gasklefana. Það eru alltaf „hinir verðugu“ sem standa á bak við ofsóknirnar og drápin. Upphafning „hins sterka“; hvíta karlmannsins sem hafði mótað heiminn, heim ójafnaðar, kynjamismununar, styrjalda og nýlendukúgunar var og er innihaldið sem birtist í ýmsum formum. Ójöfnuður og yfirráð þeirra sem hafa ráðið er leiðarstefið - og þegar „hinir“ reyna að sækja sín réttindi þá skal horfið til fyrri hátta - MAKE THINGS GREAT AGAIN! Framsókn afturhaldsafla víða um heim, Trump í Bandaríkjunum, Orban í Ungverjalandi, AFD í Þýskalandi, Sverigedemokraterna í Svíþjóð ofl. eru allt dæmi um afturhaldsöflin sem dreymir um fyrra ástand, áður en hinsegin fólk, konur og fatlaðir sem kröfðust réttinda sér til handa komust upp á dekk! Á Íslandi er á kreiki fólk sem er haldið fortíðarþrá, fólk sem er andsnúið réttindabaráttu hópa sem hafa búið við skert réttindi, fólk sem skilur ekki fjölbreytileika mannflórunnar og andmælir fjölmenningunni sem það er þó sjálft hluti af. Þetta er fólkið sem oft gengur andstæðingum frjálslyndis og lýðræðis á hönd og grefur þar með undan eigin réttindum. Í Bandaríkjunum, Ungverjalandi og víðar þar sem þjóðernissinnuð öfl hafa náð völdum er grafið undan réttindum minnihlutahópa, ráðist gegn dómskerfinu, lögreglan hervædd og frelsi fjölmiðla brotið á bak aftur. Þingræðið verður að skrípaleik og allar meginstoðir lýðræðisins eru brotnar niður hægt og bítandi uns ekki verður aftur snúið. Valdataka Trumps og félaga í Bandaríkjunum mun hafa víðtæk áhrif víða um heim á sviði viðskipta, mannréttinda og lýðræðis. Atlaga Bandaríkjastjórnar gegn alþjóðadómstólum mun veikja stöðu smáríkja og valdaminni þjóða. Stjórnvöld, og þar á meðal hin íslensku, verða að skilja hvert stefnir og bregðast við til varnar lýðræðinu og mannréttindum. Höfundur er formaður Félagsins Ísland - Palestína
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar