„Hvers vegna þarf ég að vera bara verk­fræðingur eða bara smiður?“

Það var jazzplatan Concrete Abstracts, en árið 2011 gaf Magnús líka út jazzplötuna Concrete.

„Ég hef samt oft reynt að hætta þessu, eða taka að minnsta kosti pásur reglulega,“ segir Magnús og brosir.

„Tengsl sköpunar og iðnaðar eru hins vegar mun þekktari víða erlendis en hér. Til dæmis sjáum við greinileg merki um áhrif sköpunar í iðnhönnun í Danmörku, Svíþjóð eða Finnlandi. Nokia er í grunninn afrakstur skapandi starfsumhverfis þar sem hönnun, nýsköpun, listum og verkfræði er steypt saman, svo úr verður stór iðnaður sem skapar verulegar þjóðartekjur,“ segir Magnús og bætir við:

Atvinnulífið á Íslandi einkennist frekar af vinatengslum og þess vegna sjáum við þetta minna hér. 

En ég hef nú samt sem áður hugsað: 

Hvers vegna þarf ég að vera bara verkfræðingur eða bara smiður? Má ég ekki vera „hybrid“?“

Sumsé; allt í senn… verkfræðingur, smiður og tónlistarmaður.

Lífsleiðin mótuð og valin

Magnús er fæddur árið 1971 og ólst lengi framan af á Seyðisfirði, eða allt þar til hann varð 11 ára. Þá fluttist fjölskyldan til Suðurnesjabæjar.

Í Fjölbrautaskólanum á Suðurnesjum var val Magnúsar frekar einkennilegt;

Hann byrjaði á tónlistarbraut og húsasmíði, en færði sig síðan meira yfir í raungreinar, kláraði húsasmíðina og útskrifaðist einnig sem stúdent af eðlisfræðibraut.

„Því mér gekk alltaf vel í stærðfræði og þessum fögum en ég var líka búin að vinna frá unglingsaldri með pabba í stálsmíði og það átti líka vel við mig. Við stálsmíðina vann ég meira og minna með námi, langt í að verða þrítugur en mér fannst ég ekkert endilega þurfa að læra meira um það og fór því í smiðinn,“ útskýrir Magnús.

Sem valdi verkfræðina en vildi alls ekki nema verkfræði á Íslandi heldur í Þýskalandi.

„Ég vildi læra úti og fór í háskóla í Stuttgart í Þýskalandi sem er með þeim fremstu í heimi í verkfræðinni. Mig langaði reyndar líka að læra þýsku og hafði áhuga á að búa í Þýskalandi,“ segir Magnús, sem útskrifaðist sem verkfræðingur árið 1999.

Næstu árin á eftir voru nokkuð dæmigerð fyrir ungan verkfræðing sem tók þátt í alls kyns steypuverkefnum sem verkfræðingur, svo sem hönnun samgöngumannvirkja í Reykjanesbraut og Hringbraut, byggingu gagnavers á Keflavíkurvelli, hönnun brúar við Leirvogstungu og byggingu Hljómahallar. Magnús hefur einnig unnið með hönnun stórra stagbrúa, svo sem í Kanada og Noregi.

„Ég hætti samt aldrei að iðka tónlist. Lærði upphaflega klassískan píanóleik hjá Margréti Pálmadóttur, stofnanda Kvennakórs Reykjavíkur, Svönu Víkingsdóttur, sem fólk tengir við sem móður Víkings Heiðars Ólafssonar, og fleiri kennurum reyndar,“ segir Magnús.

„Síðar sneri ég mér meira að jazztónlistinni. Fór yfir í „the dark side“, eins og sagt er,“ segir Magnús og hlær.

Nýsköpunin bætist við

Snemma ferils kom áhugi á nýsköpun og tækniþróun, og misserin fyrir hrun vann Magnús síðan að því að reyna að sameina betur arkitektúrinn og verkfræðina, sem honum finnst oft vanta upp á að vinni betur saman. Stofnun sérstaks ráðgjafarsviðs um verkfræðilegan arkitektúr hjá arkitektastofu í Reykjavík árið 2007 var liður í að stuðla að breytingum.

„Ætli ég teljist ekki frekar þýskur sem verkfræðingur. Tónlistin held ég samt að hafi verið farvegur skýringarinnar á fyrir mikla þörf fyrir það til að skapa eitthvað. Hrunið stöðvaði allt frumkvæði til nýsköpunar í mannvirkjagerð, og þegar hugmyndirnar fyrir hrun gengu ekki upp stofnaði ég nýsköpunarfyrirtækið Línudans ehf. eftir hrun,“ segir Magnús um fyrirtækið sitt Línudans. 

Sem hefur í gegnum árin hlotið fjölmarga styrki til að þróa umhverfisvænar mannvirkjalausnir úr steypu, með stuðningi frá aðilum eins og Rannís en ekkert síður með stuðningi háskólasamfélagsins í Noregi og í Þýskalandi.

„Frá árinu 2009 starfaði ég sem aðstoðarprófessor við norskan háskóla í Þrándheimi og lauk störfum við NTNU árið 2021. Þeir studdu vel við mig í nýsköpuninni og þróunarvinnunni, meðal annars með því að leyfa mér að vera að kenna í hlutastarfi en vinna að rannsóknum og þróun samhliða,“ segir Magnús og á þar við starfsferil sinn við Norwegian University of Science and Technology.

„Það sama á við um háskólann í Stuttgart þar sem ég lærði, þeir hafa frá upphafi stutt við mig í rannsóknar- og þróunarverkefnum. Þótt ég starfi í dag meira sem hefðbundinn verkfræðingur er félagið enn starfandi þótt það hafi ekki gengið upp sem skyldi í upphaflegum áformum sínum.“

Sem frumkvöðull var Magnús með aðstöðu hjá Innovation House á Eiðistorgi, samhliða því að búa í Noregi þar sem hann var að kenna. En hann flakkaði mikið á milli og börnin hans tvö einnig um tíma.

„Það var síðan Covid sem endanlega gerði það að verkum að ég flutti til Íslands. Til viðbótar við að hér er fjölskyldan þannig að þótt mér finnist margt auðveldara í vinnumhverfinu erlendis hef ég valið að búa hér síðustu árin.“

Stóra myndin og nýjar lausnir

Á nýju plötunni fékk Magnús til liðs við sig þekkta tónlistarmenn eins og til dæmis Agnar Má Magnússon og Vigni Má Stefánsson, báðir þekktir jazz-píanistar og sá síðarnefndi nú tónlistarstjóri Moulin Rouge. Eyþór Gunnarsson og Þórir Baldursson, Ari Bragi Kárason, Andrés Þór Gunnlaugsson, Einar Scheving og Hilmar Jensson eru líka nefndir.

Á plötum sínum hefur Magnús fengið til liðs við sig landslið tónlistarmanna úr jazzgeiranum, þar á meðal eru Andrés Þór Gunnlaugsson, Ari Bragi Kárason, Birgir Steinn Theodórsson, Hilmar Jensson og Einar Scheving, sem spila allir á nýjustu plötunni Concrete Abstracts

En er það þess virði að leggja á sig alla þá vinnu sem tónlist getur kallað á, vitandi það að þetta er mjög ólíklega leið til að lifa á?

„Já, ég myndi alltaf mæla með því að fólk rækti sköpunarþörfina sína, hlusti á sína innri rödd. Hvort sem það er að fólk sé að mála heima hjá sér, skrifi eða dansi. Sköpun er tjáningarform,“ segir Magnús og bætir við:

Ég held líka að það sé gott fyrir okkur að trúa því hvernig eitt getur haft áhrif á hitt til góðs. 

Tónlistarsköpunin styrkir verkfræðina og verkfræðin hefur áhrif á tónlistina.“

Magnús segist ekki vita hvaðan þessi sköpunarþörf sín sé svo sem sprottin. Aðalmálið sé þó það að hann telji sköpunina eflandi.

„Því ef við horfum á stærri mynd, þá er skapandi nálgun alltaf líklegri til að skapa nýjar lausnir og ég hef einmitt alltaf verið mjög góður í því.“