Einföldum lífið í úthverfunum Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar 17. janúar 2026 09:32 Ég er stolt úthverfamamma. Ég er alin upp í Breiðholti en bý í Rimahverfinu í Grafarvogi með manninum mínum og þremur ungum börn. Ég elska að búa í Grafarvogi! Hér eru göngustígar langt frá hraðri bílaumferð, úrval af leikvöllum og útivistarsvæðum, bókasafn með góðri barnadeild og frábærir leik- og grunnskólar. Samt finnst mér úthverfin oft vera útundan þegar kemur að grunnþjónustu, almenningssamgöngum og uppbyggingu. Í Grafarvogi hef ég á fullorðinsaldri eignast fjölmarga vini – eitthvað sem ég átti ekki von á. Þetta er fólk í sömu stöðu og við maðurinn minn, með ung börn og sömu áskoranir. Við höfum kynnst í gegnum leikskóla og fótboltastarf barnanna okkar og nú skiptumst við á að grípa bolta fyrir hvert annað. Við foreldrarnir sækjum börn hvors annars, skutlum á æfingar og bjóðum í mat. Þetta nána samfélag hefur mér þótt dýrmætt og er fyrir mér einn helsti kosturinn við að búa í úthverfi. Ég vil efla úthverfin svo þau verði enn eftirsóknarverðari fyrir barnafjölskyldur að setjast að. Bætum almenningssamgöngur Það er auðvitað draumsýn margra Reykvíkinga, og þar á meðal mín, að geta lifað bíllausum lífsstíl. Lífsstíll okkar fjölskyldunnar er hins vegar langt frá því að vera bíllaus. Í fyrra vetur voru börnin okkar þrjú á sitthvorum leikskólanum. Þá var nánast ómögulegt fyrir okkur að nota almenningssamgöngur en við gerðum samt tilraun. Við þurftum oft að bíða í 30 mínútur í strætóskýli og jafnvel að taka fleiri en einn Strætó innan Grafarvogs. Eflum Strætó innan úthverfanna til að einfalda barnafjölskyldum lífið. Bætum leiðakerfi Strætó, fjölgum ferðunum og gerum Strætó ókeypis fyrir börn undir 18 ára. Grunnþjónustan verður að virka Í Grafarvogi gerist það reglulega að snjómokstur situr á hakanum dögum saman. Stundum gleymist að slá túnin, salta vegina og halda við gangstéttunum. Í borgarstjórn þarf að vera fulltrúi úthverfanna sem tryggir að þessari grunnþjónustu sé einfaldlega sinnt. Þá stendur mönnun leikskóla ekki nægilega vel í Grafarvogi líkt og annars staðar í borginni. Ég átti góðan fund með leikskólastjóra sem sagði mér frá því að leikskólakennarar væru jafnvel sjálfir að greiða fyrir leikföng og gögn fyrir börnin til að mæta þörfum þeirra. Bætum starfsaðstæður í leikskólum með góðum aðbúnaði, betri hljóðvist og heilnæmu húsnæði. Fjölgum leiðum fyrir starfsfólk leikskóla að mennta sig í styttri tíma og hækka í launum. Þannig gerum við leikskóla að aðsóttari vinnustöðum og höldum betur í starfsfólk. Gerum úthverfin líflegri Foreldrar ungra barna kannast vel við að vera stundum föst heima með börnin. Þá skiptir máli að geta rölt með börnin í einhverja afþreyingu, helst þar sem maður hittir aðra foreldra eða fær að slaka örlítið á. Lokanir og langar vegalengdir geta flækt málið fyrir foreldra í úthverfum. Eflum mannlíf í úthverfum svo íbúar þeirra þurfi ekki að sækja sér afþreyingu til annarra hverfa. Sköpum hvata til að opna kaffihús og veitingastaði inni í hverfunum og bætum grænu svæðin með leikvöllum og gróðri. Höfum bókasafnið í Grafarvogi opið á sunnudögum! Í úthverfunum felast tækifæri sem verður að sækja – og ég býð mig fram í prófkjöri Samfylkingarinnar þann 24. janúar til að gera akkúrat það! Gerum úthverfin að besta kostinum fyrir barnafjölskyldur, þar sem náttúra, náið samfélag, afþreying, góðar almenningssamgöngur og áreiðanleg grunnþjónusta mætast. Höfundur er frambjóðandi í 3. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Samfylkingin Bjarnveig Birta Bjarnadóttir Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Sjá meira
Ég er stolt úthverfamamma. Ég er alin upp í Breiðholti en bý í Rimahverfinu í Grafarvogi með manninum mínum og þremur ungum börn. Ég elska að búa í Grafarvogi! Hér eru göngustígar langt frá hraðri bílaumferð, úrval af leikvöllum og útivistarsvæðum, bókasafn með góðri barnadeild og frábærir leik- og grunnskólar. Samt finnst mér úthverfin oft vera útundan þegar kemur að grunnþjónustu, almenningssamgöngum og uppbyggingu. Í Grafarvogi hef ég á fullorðinsaldri eignast fjölmarga vini – eitthvað sem ég átti ekki von á. Þetta er fólk í sömu stöðu og við maðurinn minn, með ung börn og sömu áskoranir. Við höfum kynnst í gegnum leikskóla og fótboltastarf barnanna okkar og nú skiptumst við á að grípa bolta fyrir hvert annað. Við foreldrarnir sækjum börn hvors annars, skutlum á æfingar og bjóðum í mat. Þetta nána samfélag hefur mér þótt dýrmætt og er fyrir mér einn helsti kosturinn við að búa í úthverfi. Ég vil efla úthverfin svo þau verði enn eftirsóknarverðari fyrir barnafjölskyldur að setjast að. Bætum almenningssamgöngur Það er auðvitað draumsýn margra Reykvíkinga, og þar á meðal mín, að geta lifað bíllausum lífsstíl. Lífsstíll okkar fjölskyldunnar er hins vegar langt frá því að vera bíllaus. Í fyrra vetur voru börnin okkar þrjú á sitthvorum leikskólanum. Þá var nánast ómögulegt fyrir okkur að nota almenningssamgöngur en við gerðum samt tilraun. Við þurftum oft að bíða í 30 mínútur í strætóskýli og jafnvel að taka fleiri en einn Strætó innan Grafarvogs. Eflum Strætó innan úthverfanna til að einfalda barnafjölskyldum lífið. Bætum leiðakerfi Strætó, fjölgum ferðunum og gerum Strætó ókeypis fyrir börn undir 18 ára. Grunnþjónustan verður að virka Í Grafarvogi gerist það reglulega að snjómokstur situr á hakanum dögum saman. Stundum gleymist að slá túnin, salta vegina og halda við gangstéttunum. Í borgarstjórn þarf að vera fulltrúi úthverfanna sem tryggir að þessari grunnþjónustu sé einfaldlega sinnt. Þá stendur mönnun leikskóla ekki nægilega vel í Grafarvogi líkt og annars staðar í borginni. Ég átti góðan fund með leikskólastjóra sem sagði mér frá því að leikskólakennarar væru jafnvel sjálfir að greiða fyrir leikföng og gögn fyrir börnin til að mæta þörfum þeirra. Bætum starfsaðstæður í leikskólum með góðum aðbúnaði, betri hljóðvist og heilnæmu húsnæði. Fjölgum leiðum fyrir starfsfólk leikskóla að mennta sig í styttri tíma og hækka í launum. Þannig gerum við leikskóla að aðsóttari vinnustöðum og höldum betur í starfsfólk. Gerum úthverfin líflegri Foreldrar ungra barna kannast vel við að vera stundum föst heima með börnin. Þá skiptir máli að geta rölt með börnin í einhverja afþreyingu, helst þar sem maður hittir aðra foreldra eða fær að slaka örlítið á. Lokanir og langar vegalengdir geta flækt málið fyrir foreldra í úthverfum. Eflum mannlíf í úthverfum svo íbúar þeirra þurfi ekki að sækja sér afþreyingu til annarra hverfa. Sköpum hvata til að opna kaffihús og veitingastaði inni í hverfunum og bætum grænu svæðin með leikvöllum og gróðri. Höfum bókasafnið í Grafarvogi opið á sunnudögum! Í úthverfunum felast tækifæri sem verður að sækja – og ég býð mig fram í prófkjöri Samfylkingarinnar þann 24. janúar til að gera akkúrat það! Gerum úthverfin að besta kostinum fyrir barnafjölskyldur, þar sem náttúra, náið samfélag, afþreying, góðar almenningssamgöngur og áreiðanleg grunnþjónusta mætast. Höfundur er frambjóðandi í 3. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningar í Reykjavík.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar