Hvalveiðar í sviðsljósinu Elissa Phillips skrifar 20. janúar 2026 12:03 Við Anahita erum aftur í sviðsljósinu. Í þessari viku erum við að horfast í augu við afleiðingar mótmælaaðgerða okkar. Sakamálið á Íslandi verður loks tekið fyrir þann 22. janúar. Við vorum handteknar fyrir borgaralega óhlýðni, þar sem við mótmæltum friðsamlega hvalveiðum í atvinnuskyni. Þrátt fyrir að við höfum alltaf verið tilbúnar að axla ábyrgð, bjuggumst við ekki við því að málið myndi dragast svona mikið á langinn - í yfir tvö ár! Nú þegar aðalmeðferð nálgast í Héraðsdómi Reykjavíkur er áhersla okkar að halda hvölum í fréttunum. Við höldum áfram að þrýsta á stjórnvöld að banna hvalveiðar alfarið og til frambúðar. Í hreinskilni sagt finnst mér hugmyndin um að klifra aftur upp í mastur vera minna ógnvekjandi en að mæta fyrir dómstóla. Auðvitað hefur þetta persónuleg áhrif á okkur, en í stærra samhengi er réttarhöldunum ætlað að vera sjónarspil til að draga athyglina frá raunveruleikanum: grimmilegum drápum á langreyðum, hvalategund í útrýmingarhættu. Allt þetta minnir helst á handrit fyrir Hollywood kvikmynd. Þar er helsta illmennið, Kristján Loftsson, sem kallar sig sjálfur „kaptein Ahab” (aðalpersóna Moby Dick). Hann er stoltur af því að drepa hvali. Að auki hafa komið fram leynilegar upptökur af sviksamlegum samskiptum, sem sanna klíkuskap milli hans og stjórnvalda. Brot á lögum og harðar lögregluaðgerðir koma við sögu í þessu handriti. En það eru einungis við Anahita sem þurfum að taka afleiðingunum. Mikið er gert úr því að við höfum reynt að stöðva veiðarnar með líkama okkar. Kaldhæðnin er sú að við vorum í raun að framfylgja íslenskum dýraverndarlögum með friðsamlegum hætti. Við ollum engu tjóni. Skipin sem við stigum um borð í sigldu til veiða með sprengiskutla, hannaða til að drepa langreyðar. Sambærileg mótmæli hafa átt sér stað áður, án nokkurra aðgerða lögreglu. Við erum kynntar sem glæpamenn, á meðan hvalveiðilögin eru enn óbreytt. Undanfarna mánuði höfum við tvisvar haft beint samband við atvinnuvegaráðherra, Hönnu Katrínu Friðriksson, um þetta mál án þess að fá svar. Í lok síðustu viku ítrekaði hún í fjölmiðlum áform sín um að banna hvalveiðar alfarið, sem eru frábær tíðindi og sýnir þá hugrökku afstöðu sem þarf! Hins vegar hefur ákvörðuninni enn á ný verið frestað fram á haust. Það þýðir að með núverandi illa fengnu leyfi frá sitjandi ráðherra í lok 2024 gætu hvalveiðar átt sér stað sumarið 2026. Við hefðum getað samþykkt sektina strax við handtökuna. Við kusum að láta málið fara fyrir dóm. Okkur hefur ítrekað verið sagt hversu ólíklegt það sé að við vinnum málið. Við stöndum við gjörðir okkar og vitum hvers vegna við fórum um borð í hvalveiðibátana. Eftir margra ára baráttu, þar sem við höfum séð íslensk lög bregðast hvölunum aftur og aftur, gerðum við það eina sem eftir stóð og settum okkur sjálfar í veg fyrir brottför bátanna. Hvort sem fólk er sammála aðgerðum okkar eða ekki, þá stendur sú staðreynd eftir að við mótmæltum friðsamlega og að hvalirnir tilheyra ekki Íslandi. Þeir eru villt dýr sem ferðast langar leiðir um höfin með viðkomu við Ísland, þeir ekki skilið að vera skotnir að undirlagi hégómlegs manns sem veit ekki aura sinna tal. Höfundur er framkvæmdastjóri Incredible Oceans í Bretlandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mótmæli í tunnum Hvals 8 og 9 Hvalveiðar Mest lesið Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Halldór 18.04.2026 Halldór Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Ósanngjörn reglugerð ógnar barnalækningum á Íslandi Helga Elídóttir skrifar Skoðun Bestum borgina fyrir hinsegin fólk! skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá Þorvaldur Víðisson skrifar Skoðun Erum við að missa sjónar á því sem stendur okkur næst? Hólmfríður Rut Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Áklæðið endurnýjað en vélin enn biluð Jóhanna Þorkelsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri í menntun sem við megum ekki missa af skrifar Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum lengra Auður Hrefna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir skrifar Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Sjá meira
Við Anahita erum aftur í sviðsljósinu. Í þessari viku erum við að horfast í augu við afleiðingar mótmælaaðgerða okkar. Sakamálið á Íslandi verður loks tekið fyrir þann 22. janúar. Við vorum handteknar fyrir borgaralega óhlýðni, þar sem við mótmæltum friðsamlega hvalveiðum í atvinnuskyni. Þrátt fyrir að við höfum alltaf verið tilbúnar að axla ábyrgð, bjuggumst við ekki við því að málið myndi dragast svona mikið á langinn - í yfir tvö ár! Nú þegar aðalmeðferð nálgast í Héraðsdómi Reykjavíkur er áhersla okkar að halda hvölum í fréttunum. Við höldum áfram að þrýsta á stjórnvöld að banna hvalveiðar alfarið og til frambúðar. Í hreinskilni sagt finnst mér hugmyndin um að klifra aftur upp í mastur vera minna ógnvekjandi en að mæta fyrir dómstóla. Auðvitað hefur þetta persónuleg áhrif á okkur, en í stærra samhengi er réttarhöldunum ætlað að vera sjónarspil til að draga athyglina frá raunveruleikanum: grimmilegum drápum á langreyðum, hvalategund í útrýmingarhættu. Allt þetta minnir helst á handrit fyrir Hollywood kvikmynd. Þar er helsta illmennið, Kristján Loftsson, sem kallar sig sjálfur „kaptein Ahab” (aðalpersóna Moby Dick). Hann er stoltur af því að drepa hvali. Að auki hafa komið fram leynilegar upptökur af sviksamlegum samskiptum, sem sanna klíkuskap milli hans og stjórnvalda. Brot á lögum og harðar lögregluaðgerðir koma við sögu í þessu handriti. En það eru einungis við Anahita sem þurfum að taka afleiðingunum. Mikið er gert úr því að við höfum reynt að stöðva veiðarnar með líkama okkar. Kaldhæðnin er sú að við vorum í raun að framfylgja íslenskum dýraverndarlögum með friðsamlegum hætti. Við ollum engu tjóni. Skipin sem við stigum um borð í sigldu til veiða með sprengiskutla, hannaða til að drepa langreyðar. Sambærileg mótmæli hafa átt sér stað áður, án nokkurra aðgerða lögreglu. Við erum kynntar sem glæpamenn, á meðan hvalveiðilögin eru enn óbreytt. Undanfarna mánuði höfum við tvisvar haft beint samband við atvinnuvegaráðherra, Hönnu Katrínu Friðriksson, um þetta mál án þess að fá svar. Í lok síðustu viku ítrekaði hún í fjölmiðlum áform sín um að banna hvalveiðar alfarið, sem eru frábær tíðindi og sýnir þá hugrökku afstöðu sem þarf! Hins vegar hefur ákvörðuninni enn á ný verið frestað fram á haust. Það þýðir að með núverandi illa fengnu leyfi frá sitjandi ráðherra í lok 2024 gætu hvalveiðar átt sér stað sumarið 2026. Við hefðum getað samþykkt sektina strax við handtökuna. Við kusum að láta málið fara fyrir dóm. Okkur hefur ítrekað verið sagt hversu ólíklegt það sé að við vinnum málið. Við stöndum við gjörðir okkar og vitum hvers vegna við fórum um borð í hvalveiðibátana. Eftir margra ára baráttu, þar sem við höfum séð íslensk lög bregðast hvölunum aftur og aftur, gerðum við það eina sem eftir stóð og settum okkur sjálfar í veg fyrir brottför bátanna. Hvort sem fólk er sammála aðgerðum okkar eða ekki, þá stendur sú staðreynd eftir að við mótmæltum friðsamlega og að hvalirnir tilheyra ekki Íslandi. Þeir eru villt dýr sem ferðast langar leiðir um höfin með viðkomu við Ísland, þeir ekki skilið að vera skotnir að undirlagi hégómlegs manns sem veit ekki aura sinna tal. Höfundur er framkvæmdastjóri Incredible Oceans í Bretlandi.
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar