Er Kópavogsmódelið fullkomið ? Gunnar Gylfason skrifar 21. janúar 2026 11:00 Það var að mörgu leiti athyglisvert að fylgjast með fundi í Bæjarstjórn Kópavogs s.l. þriðjudag. Í umræðu, sem bæjarfulltrúi Samfylkingarinnar, Bergljót Kristinsdóttir hóf, um fyrstu hækkun ársins 2026 á leikskólagjöldum í Kópavogi, sem gerir þau þau dýrustu á landinu, afhjúpaðist afstaða Sjálfstæðisflokksins og bæjarstjóra hans til mögulegra lækkana eða leiðréttingar á leikskólagjöldum, það kemur ekki til greina og er ekki til umræðu að þeirra hálfu. Virkar módelið? Kópavogsmódelið í leikskólamálum er nú að komast á sitt þriðja ár og hefur að mörgu leiti tekist bara ágætlega a.m.k. er óumdeilt að ánægja starfsmanna er meiri, lokarnir á deildum eða skólum vegna manneklu hafa dregist mjög saman. Margir foreldrar og börn eru ánægðir með breytingarnar, aðrir eru óánægðir eins og gengur og gerist í stórum og flóknum málaflokki þar sem þarfir og aðstæður fólks eru mjög misjafnar en í grunninn hefur “ástandið” í leikskólum bæjarins batnað. Módelið er ekki fullkomið, frekar en önnur mannanna verk, og þarf og á að vera undir sífeldri endurskoðun og rýni með það að markmiði að bæta leikskólana í Kópavogi. Er dvalarkostnaður sanngjarn? Það er rétt að halda því til haga að Bergljót og Samfylkingin studdu Kópavogsmódelið þegar það var samþykkt í bæjarstjórn en við höfum bent á frá upphafi að gjaldskráin væri of brött, þ.e.a.s þeir sem ekki geta stytt dvalartíma barnanna sinna niður í 6 tíma á dag eða 30 tíma á viku eða minna þurfa að borga of mikið fyrir dvölina, þar sé vitlaust gefið. Á mannamáli má segja að grunnhugmyndin í Kópavogsmódelinu sé að 6 tímar á dag eða 30 tímar á viku séu fríir en svo sé rukkað hressilega fyrir umframvistun til að sem flestir velji að stytta dvalartíma barna sinna og þá leysast ýmis vandamál varðandi mönnun sem t.d. urðu til vegna styttingu vinnuvikunnar. Þetta hafa tæp 30% foreldra í Kópavogi kosið að gera en rúmlega 70% eru með börn sín lengur en 30 tíma og örugglega af margvíslegum ástæðum, lítið bakland, vinnuskylda o.s.frv. Eftir síðustu hækkun sem var til umræðu á þriðjudaginn kosta sjö klukkutímar 29.331 og átta 44.001 og þeir foreldrar sem þurfa á 9 tíma vistun fyrir barnið sitt borga 75.589 krónur og þetta finnst okkur í Samfylkingunni frekar skörp/brött hækkun. Það hafa heldur engar rannsóknir eða tilraunir hafa verið gerðar með að finna hvar “sársaukamörk” eða virðismörk leikskólagjalda eru hjá foreldrum, þ.e.a.s. hversu lágt gjöldin gætu farið áður en þeir foreldrar sem hafa stytt vistun barna sinna myndu aftur fara að lengja dvalartímann. Bæjarstjórinn hélt því samt ítrekað fram í ræðustól að ef gjöldin yrðu lækkuð, að því virtist þó ekki væri nema um eina krónu því þá myndi kerfið hrynja, samt geta önnur sveitarfélög með svipaða lausn haft lægri gjöld. Kostnaðarhlutdeild foreldra Svo er önnur hlið á þessum gjöldum. Kostnaðarhlutur foreldra fyrir Kópavogsmódelið var um 10% af rekstarkostnaði leikskólanna í bænum. Hluturinn er ennþá 10% en bara 70% foreldra sem borga þennan hlut og þurfa því eðlilega að borga meira hver um sig til að halda þessu hlutfalli. Bæjarstjóri Sjálfstæðisflokksins var alveg skýr með það á bæjarstjórnarfundinum að þessa hlutdeild og þar með leikskólagjöldin standi ekki til að lækka. Þá vitum við það, a.m.k. framyfir kosningar 16. maí. Höfundur er formaður Samfylkingarinnar í Kópavogi og frambjóðandi í flokksvali Samfylkingarinnar í Kópavogi 7. febrúar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Kópavogur Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Það var að mörgu leiti athyglisvert að fylgjast með fundi í Bæjarstjórn Kópavogs s.l. þriðjudag. Í umræðu, sem bæjarfulltrúi Samfylkingarinnar, Bergljót Kristinsdóttir hóf, um fyrstu hækkun ársins 2026 á leikskólagjöldum í Kópavogi, sem gerir þau þau dýrustu á landinu, afhjúpaðist afstaða Sjálfstæðisflokksins og bæjarstjóra hans til mögulegra lækkana eða leiðréttingar á leikskólagjöldum, það kemur ekki til greina og er ekki til umræðu að þeirra hálfu. Virkar módelið? Kópavogsmódelið í leikskólamálum er nú að komast á sitt þriðja ár og hefur að mörgu leiti tekist bara ágætlega a.m.k. er óumdeilt að ánægja starfsmanna er meiri, lokarnir á deildum eða skólum vegna manneklu hafa dregist mjög saman. Margir foreldrar og börn eru ánægðir með breytingarnar, aðrir eru óánægðir eins og gengur og gerist í stórum og flóknum málaflokki þar sem þarfir og aðstæður fólks eru mjög misjafnar en í grunninn hefur “ástandið” í leikskólum bæjarins batnað. Módelið er ekki fullkomið, frekar en önnur mannanna verk, og þarf og á að vera undir sífeldri endurskoðun og rýni með það að markmiði að bæta leikskólana í Kópavogi. Er dvalarkostnaður sanngjarn? Það er rétt að halda því til haga að Bergljót og Samfylkingin studdu Kópavogsmódelið þegar það var samþykkt í bæjarstjórn en við höfum bent á frá upphafi að gjaldskráin væri of brött, þ.e.a.s þeir sem ekki geta stytt dvalartíma barnanna sinna niður í 6 tíma á dag eða 30 tíma á viku eða minna þurfa að borga of mikið fyrir dvölina, þar sé vitlaust gefið. Á mannamáli má segja að grunnhugmyndin í Kópavogsmódelinu sé að 6 tímar á dag eða 30 tímar á viku séu fríir en svo sé rukkað hressilega fyrir umframvistun til að sem flestir velji að stytta dvalartíma barna sinna og þá leysast ýmis vandamál varðandi mönnun sem t.d. urðu til vegna styttingu vinnuvikunnar. Þetta hafa tæp 30% foreldra í Kópavogi kosið að gera en rúmlega 70% eru með börn sín lengur en 30 tíma og örugglega af margvíslegum ástæðum, lítið bakland, vinnuskylda o.s.frv. Eftir síðustu hækkun sem var til umræðu á þriðjudaginn kosta sjö klukkutímar 29.331 og átta 44.001 og þeir foreldrar sem þurfa á 9 tíma vistun fyrir barnið sitt borga 75.589 krónur og þetta finnst okkur í Samfylkingunni frekar skörp/brött hækkun. Það hafa heldur engar rannsóknir eða tilraunir hafa verið gerðar með að finna hvar “sársaukamörk” eða virðismörk leikskólagjalda eru hjá foreldrum, þ.e.a.s. hversu lágt gjöldin gætu farið áður en þeir foreldrar sem hafa stytt vistun barna sinna myndu aftur fara að lengja dvalartímann. Bæjarstjórinn hélt því samt ítrekað fram í ræðustól að ef gjöldin yrðu lækkuð, að því virtist þó ekki væri nema um eina krónu því þá myndi kerfið hrynja, samt geta önnur sveitarfélög með svipaða lausn haft lægri gjöld. Kostnaðarhlutdeild foreldra Svo er önnur hlið á þessum gjöldum. Kostnaðarhlutur foreldra fyrir Kópavogsmódelið var um 10% af rekstarkostnaði leikskólanna í bænum. Hluturinn er ennþá 10% en bara 70% foreldra sem borga þennan hlut og þurfa því eðlilega að borga meira hver um sig til að halda þessu hlutfalli. Bæjarstjóri Sjálfstæðisflokksins var alveg skýr með það á bæjarstjórnarfundinum að þessa hlutdeild og þar með leikskólagjöldin standi ekki til að lækka. Þá vitum við það, a.m.k. framyfir kosningar 16. maí. Höfundur er formaður Samfylkingarinnar í Kópavogi og frambjóðandi í flokksvali Samfylkingarinnar í Kópavogi 7. febrúar.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar