Leghálsskimun – lítið mál! Vala Smáradóttir skrifar 23. janúar 2026 07:02 Leghálsskimun er okkar áhrifaríkasta forvörn gegn leghálskrabbameini. Markmið skimunar er að greina frumubreytingar sem gætu þróast yfir í krabbamein og veita meðferð ef þörf krefur. Síðan skipulögð skimun hófst hér á landi árið 1964 hefur dánartíðni lækkað um 90% á ári og nýgreiningum um 70%. Það er því ljóst að leghálsskimunin hefur bjargað lífi hundruða kvenna frá því að hún var tekin upp. Á Íslandi er konum á aldrinum 23–29 ára boðið að koma á þriggja ára fresti og 30–64 ára konum á fimm ára fresti. Hér á landi er þátttaka í skimun góð en þó er alltaf einhver hópur kvenna sem ekki sinnir kallinu eða frestar því um lengri tíma að mæta. Sjaldnast af ásetningi, en í önnum daglegs lífs lendir það sem skiptir mestu máli neðst á forgangslistanum. Jafnvel læðast að hugmyndir um vesen og óþægindi. „Ég fer seinna“ getur nefnilega orðið að „ég hefði átt að fara fyrr“. Nú er í gangi vitundarvakning um leghálsskimanir. Þegar við í Krabbameinsfélagi höfuðborgarsvæðisins fórum yfir málið með samstarfsaðilum okkar vorum við sammála um að það þyrfti að ná til þess hóps kvenna sem hefur látið leghálsskimanir sitja á hakanum og jafnframt til samfélagsins í kringum þessar konur. Í leiðinni skapa jákvæða umræðu, hvatningu og reyna að eyða því tabúi sem getur loðað við krabbamein í kvenlíffærum. Í þessu átaki er annars vegar lögð áhersla á að ná til ungra kvenna á aldrinum 28–34 ára sem eru óbólusettar, hafa jafnvel aldrei mætt í skimun áður og finna fyrir óvissu og jafnvel ótta. Hins vegar kvenna með erlent ríkisfang (með sérstaka áherslu á stærsta hópinn sem eru pólskar konur) sem eru nýjar í landinu og kannski skortir þekkingu á kerfinu og eigin réttindum. Þær geta jafnvel upplifað svipaða óvissu og margar íslenskar konur, bara í enn ríkari mæli. Þegar við fórum að velta fyrir okkur hvernig við gætum sagt við konur: „Drífið ykkur, þetta er lítið mál“ án þess að hljóma ávítandi áttuðum við okkur á að það þarf ekki að alls ekki að segja það með látum. Bara minna konur á það sem þær vita, að þær eru hvunndags hörkutól! Það er varla nokkur hópur í samfélaginu jafn vanur endalausu smávægilegu veseni og konur. Við eyðum heilu og hálfu dögunum í óþægilegum brjóstarhöldurum eða skóm sem meiða, klyfjaðar verkjalyfjum, hælsæriplástrum og túrvörum, ávallt viðbúnar hvers kyns óþægindum. Við tökumst á við alls kyns vesen dag frá degi, allt frá minni óþægindum til stærri áskorana, þegar við teljum það skipta máli fyrir heilsu, öryggi, nútíma eða útlit. Í þessu samhengi er leghálsskimun barnaleikur. Vissulega getur þetta verið pínu óþægilegt og vissulega þarftu að taka kannski 30 mín frá á nokkurra ára fresti, en það gæti bjargað lífi þínu. Vitundarvakningin okkar stendur yfir nú í janúar, í tilefni alþjóðlegs mánuðar gegn leghálskrabbameini, og er unnin í samstarfi við Samhæfingarstöð krabbameinsskimana, Ungar athafnakonur, Kraft og Lífskraft og síðast en ekki síst auglýsingastofuna Hvíta húsið. Frekari upplýsingar um vitundarvakninguna má finna á upplýsingavefnum leghalsskimun.is Ef að þér læðist hugsunin „ég bóka þetta seinna“ þegar boðið berst, hunsaðu hana, bókaðu þér heldur tíma strax því leghálsskimun er lítið mál! Höfundur er formaður og framkvæmdastjóri Krabbameinsfélags höfuðborgarsvæðisins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kvenheilsa Heilbrigðismál Krabbamein Mest lesið Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Þvílíkar villigötur Ketill Guðmundsson Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar værum við stödd ef rafbílavæðingin hefði ekki átt sér stað? Kristín Björk Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heilarotnun og hugræktarstöðvar á tímum gervigreindar Þórhallur Magnússon skrifar Skoðun Pitsuostur, alþjóðaviðskipti og almannahagur Ólafur Stephensen skrifar Skoðun „Það er enn verið að drepa börn“ Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Miklum afla landað utan kvóta Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: sjálfræði, mannréttindi og mörk samfélagsins Steinar Harðarson skrifar Skoðun Erum við tilbúin fyrir hálfs metra hækkun sjávar? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Við erum öll orðin verkkaupar Anna Kristín Hálfdánardóttir skrifar Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot skrifar Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Beislið sem hnýtir sig sjálft Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Nýtt tímabil í skipulagsmálum Reykjavíkur Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kynheilbrigði ungmenna með öðruvísi taugaþroska María Jónsdóttir skrifar Skoðun Þvílíkar villigötur Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Sjá meira
Leghálsskimun er okkar áhrifaríkasta forvörn gegn leghálskrabbameini. Markmið skimunar er að greina frumubreytingar sem gætu þróast yfir í krabbamein og veita meðferð ef þörf krefur. Síðan skipulögð skimun hófst hér á landi árið 1964 hefur dánartíðni lækkað um 90% á ári og nýgreiningum um 70%. Það er því ljóst að leghálsskimunin hefur bjargað lífi hundruða kvenna frá því að hún var tekin upp. Á Íslandi er konum á aldrinum 23–29 ára boðið að koma á þriggja ára fresti og 30–64 ára konum á fimm ára fresti. Hér á landi er þátttaka í skimun góð en þó er alltaf einhver hópur kvenna sem ekki sinnir kallinu eða frestar því um lengri tíma að mæta. Sjaldnast af ásetningi, en í önnum daglegs lífs lendir það sem skiptir mestu máli neðst á forgangslistanum. Jafnvel læðast að hugmyndir um vesen og óþægindi. „Ég fer seinna“ getur nefnilega orðið að „ég hefði átt að fara fyrr“. Nú er í gangi vitundarvakning um leghálsskimanir. Þegar við í Krabbameinsfélagi höfuðborgarsvæðisins fórum yfir málið með samstarfsaðilum okkar vorum við sammála um að það þyrfti að ná til þess hóps kvenna sem hefur látið leghálsskimanir sitja á hakanum og jafnframt til samfélagsins í kringum þessar konur. Í leiðinni skapa jákvæða umræðu, hvatningu og reyna að eyða því tabúi sem getur loðað við krabbamein í kvenlíffærum. Í þessu átaki er annars vegar lögð áhersla á að ná til ungra kvenna á aldrinum 28–34 ára sem eru óbólusettar, hafa jafnvel aldrei mætt í skimun áður og finna fyrir óvissu og jafnvel ótta. Hins vegar kvenna með erlent ríkisfang (með sérstaka áherslu á stærsta hópinn sem eru pólskar konur) sem eru nýjar í landinu og kannski skortir þekkingu á kerfinu og eigin réttindum. Þær geta jafnvel upplifað svipaða óvissu og margar íslenskar konur, bara í enn ríkari mæli. Þegar við fórum að velta fyrir okkur hvernig við gætum sagt við konur: „Drífið ykkur, þetta er lítið mál“ án þess að hljóma ávítandi áttuðum við okkur á að það þarf ekki að alls ekki að segja það með látum. Bara minna konur á það sem þær vita, að þær eru hvunndags hörkutól! Það er varla nokkur hópur í samfélaginu jafn vanur endalausu smávægilegu veseni og konur. Við eyðum heilu og hálfu dögunum í óþægilegum brjóstarhöldurum eða skóm sem meiða, klyfjaðar verkjalyfjum, hælsæriplástrum og túrvörum, ávallt viðbúnar hvers kyns óþægindum. Við tökumst á við alls kyns vesen dag frá degi, allt frá minni óþægindum til stærri áskorana, þegar við teljum það skipta máli fyrir heilsu, öryggi, nútíma eða útlit. Í þessu samhengi er leghálsskimun barnaleikur. Vissulega getur þetta verið pínu óþægilegt og vissulega þarftu að taka kannski 30 mín frá á nokkurra ára fresti, en það gæti bjargað lífi þínu. Vitundarvakningin okkar stendur yfir nú í janúar, í tilefni alþjóðlegs mánuðar gegn leghálskrabbameini, og er unnin í samstarfi við Samhæfingarstöð krabbameinsskimana, Ungar athafnakonur, Kraft og Lífskraft og síðast en ekki síst auglýsingastofuna Hvíta húsið. Frekari upplýsingar um vitundarvakninguna má finna á upplýsingavefnum leghalsskimun.is Ef að þér læðist hugsunin „ég bóka þetta seinna“ þegar boðið berst, hunsaðu hana, bókaðu þér heldur tíma strax því leghálsskimun er lítið mál! Höfundur er formaður og framkvæmdastjóri Krabbameinsfélags höfuðborgarsvæðisins.
Skoðun Hvar værum við stödd ef rafbílavæðingin hefði ekki átt sér stað? Kristín Björk Bjarnadóttir skrifar
Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot skrifar
Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Skoðun Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar