Hver leyfði aðgangsgjald að náttúruperlum? Runólfur Ólafsson og Breki Karlsson skrifa 23. janúar 2026 10:32 Á síðustu 10 árum hefur Framkvæmdasjóður ferðamannastaða úthlutað 6,6 milljörðum króna af fjármunum skattgreiðenda til uppbyggingar ferðamannastaða. Skilyrði styrkveitinganna er að staðirnir séu opnir gjaldfrjálsri umferð almennings. Með öðrum orðum, ekki má innheimta aðgangseyri. Á fjölmörgum ferðamannastöðum sem hafa fengið styrki úr framkvæmdasjóðnum er rukkað fyrir aðgang í trássi við þessi skilyrði. Það er gert með ofteknum bílastæðagjöldum. Afkomutölur sýna að kostnaður við rekstur bílastæða og salerna er sums staðar innan við helmingur af tekjunum. Allt umfram það er ekkert annað en gjald fyrir aðgang að viðkomandi ferðamannastað. Slíkt er ekki aðeins óheimilt samkvæmt reglum framkvæmdasjóðsins heldur stríðir gegn almannarétti um frjálsa för um landið. Aðgerðalaus Ferðamálastofa Ferðamálastofa stýrir Framkvæmdasjóðí ferðamannastaða. Ferðamálastofa heldur því fram að heimilt sé að taka gjald fyrir veitta þjónustu við staði sem hafa fengið styrki úr framkvæmdasjóðum og telur að afnot bílastæða og salerna sé í þeim flokki. Afstaða Ferðamálastofu kemur á óvart. Hvers vegna fá landeigendur að komast upp með að innheimta mun hærri bílastæðagjöld en þarf til að standa undir þjónustu? Hvað er það annað en aðgangseyrir að ferðamannastöðum? Styrkirnir skapa grundvöllinn fyrir bílastæðainnheimtu Á mörgum þessara staða væri lítill grundvöllur fyrir komum ferðamanna ef ekki væri vegna styrkja úr framkvæmdasjóðnum. Þeir skapa bætt aðgengi, auka öryggi og stuðla að náttúruvernd. Oftast nær eru það Umhverfisstofnun, þjóðgarðar og sveitarfélög sem sækja um í Framkvæmdasjóðinn og annast framkvæmdirnar. Landeigendur sjálfir eru þar í miklum minnihluta en snöggir að mæta til að til að setja upp bílastæði og taka gjald langt umfram þörf. Fyrir framan nefið á Ferðamálstofu gera þessir aðilar íslenskar náttúruperlur að féþúfu, þó svo engin heimild sé til þess. Tveggja milljarða króna tekjulind Vægt áætlað munu bílastæðagjöld skila landeigendum 2 milljörðum króna í bílastæðatekjur við ferðamannastaði á þessu ári. Aðeins hluti þessara tekna fer í kostnað við rekstur bílastæða. Á hluta þessara bílastæða er salernisaðstaða, en á öðrum engin. Sama gjald er þó innheimt á flestum þeirra, óháð því hve kostnaðarsöm þjónusta er þar veitt. Þetta er þó ekki eini kostnaður ferðamanna því bílastæðafyrirtækin sem sjá um innheimtuna taka gjald aukalega fyrir það. Ferðamálastofa á að grípa í taumana Bílastæðagjöld umfram kostnað eru ekkert annað en ólögmætur aðgangseyrir. Ferðamálastofa hefur í hendi sér að taka á þeirri græðgisvæðingu sem fengið hefur að viðgangast. Neytendasamtökin og FÍB skora á Ferðamálastofu að grípa í taumana og setja bílastæðabröskurum skorður. Þögn er sama og samþykki. Runólfur Ólafsson, framkvæmdastjóri FÍBBreki Karlsson, formaður Neytendasamtakanna Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Runólfur Ólafsson Breki Karlsson Ferðaþjónusta Neytendur Mest lesið Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann Skoðun Skoðun Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Sjá meira
Á síðustu 10 árum hefur Framkvæmdasjóður ferðamannastaða úthlutað 6,6 milljörðum króna af fjármunum skattgreiðenda til uppbyggingar ferðamannastaða. Skilyrði styrkveitinganna er að staðirnir séu opnir gjaldfrjálsri umferð almennings. Með öðrum orðum, ekki má innheimta aðgangseyri. Á fjölmörgum ferðamannastöðum sem hafa fengið styrki úr framkvæmdasjóðnum er rukkað fyrir aðgang í trássi við þessi skilyrði. Það er gert með ofteknum bílastæðagjöldum. Afkomutölur sýna að kostnaður við rekstur bílastæða og salerna er sums staðar innan við helmingur af tekjunum. Allt umfram það er ekkert annað en gjald fyrir aðgang að viðkomandi ferðamannastað. Slíkt er ekki aðeins óheimilt samkvæmt reglum framkvæmdasjóðsins heldur stríðir gegn almannarétti um frjálsa för um landið. Aðgerðalaus Ferðamálastofa Ferðamálastofa stýrir Framkvæmdasjóðí ferðamannastaða. Ferðamálastofa heldur því fram að heimilt sé að taka gjald fyrir veitta þjónustu við staði sem hafa fengið styrki úr framkvæmdasjóðum og telur að afnot bílastæða og salerna sé í þeim flokki. Afstaða Ferðamálastofu kemur á óvart. Hvers vegna fá landeigendur að komast upp með að innheimta mun hærri bílastæðagjöld en þarf til að standa undir þjónustu? Hvað er það annað en aðgangseyrir að ferðamannastöðum? Styrkirnir skapa grundvöllinn fyrir bílastæðainnheimtu Á mörgum þessara staða væri lítill grundvöllur fyrir komum ferðamanna ef ekki væri vegna styrkja úr framkvæmdasjóðnum. Þeir skapa bætt aðgengi, auka öryggi og stuðla að náttúruvernd. Oftast nær eru það Umhverfisstofnun, þjóðgarðar og sveitarfélög sem sækja um í Framkvæmdasjóðinn og annast framkvæmdirnar. Landeigendur sjálfir eru þar í miklum minnihluta en snöggir að mæta til að til að setja upp bílastæði og taka gjald langt umfram þörf. Fyrir framan nefið á Ferðamálstofu gera þessir aðilar íslenskar náttúruperlur að féþúfu, þó svo engin heimild sé til þess. Tveggja milljarða króna tekjulind Vægt áætlað munu bílastæðagjöld skila landeigendum 2 milljörðum króna í bílastæðatekjur við ferðamannastaði á þessu ári. Aðeins hluti þessara tekna fer í kostnað við rekstur bílastæða. Á hluta þessara bílastæða er salernisaðstaða, en á öðrum engin. Sama gjald er þó innheimt á flestum þeirra, óháð því hve kostnaðarsöm þjónusta er þar veitt. Þetta er þó ekki eini kostnaður ferðamanna því bílastæðafyrirtækin sem sjá um innheimtuna taka gjald aukalega fyrir það. Ferðamálastofa á að grípa í taumana Bílastæðagjöld umfram kostnað eru ekkert annað en ólögmætur aðgangseyrir. Ferðamálastofa hefur í hendi sér að taka á þeirri græðgisvæðingu sem fengið hefur að viðgangast. Neytendasamtökin og FÍB skora á Ferðamálastofu að grípa í taumana og setja bílastæðabröskurum skorður. Þögn er sama og samþykki. Runólfur Ólafsson, framkvæmdastjóri FÍBBreki Karlsson, formaður Neytendasamtakanna
Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar
Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun