Það er hægt að snúa við verri stöðu en er í Reykjavík í dag Róbert Ragnarsson skrifar 27. janúar 2026 07:30 Það er hægt að ná árangri í fjármálum borgarinnar, bæta þjónustuna og lækka skatta. Ég veit það, því ég hef leitt hóp sem hefur gert það. Til að ná árangri þurfa þrír þættir að fara saman: þekking á rekstri, hæfni til að leiða fólk saman og seigla til að fylgja aðgerðum eftir. Á þessum eiginleikum vil ég snúa við stöðu borgarinnar með sambærilegum hætti og ég hef áður gert. Bág staða Reykjavíkur svipar til Grindavíkur árið 2010 Ég tók við sem bæjarstjóri Grindavíkurbæjar árið 2010. Kjörtímabilið á undan einkenndist af meirihlutaslitum og tíðum bæjarstjóraskiptum. Rekstur bæjarsjóðs var ekki sjálfbær og traust til bæjarstjórnar var lítið. Staðan var ekki ósvipuð þeirri sem Reykjavík stendur frammi fyrir í dag. Í bæjarstjórn kom öflugur hópur fólks með raunverulegan vilja til breytinga. Við lögðum strax mikla vinnu í að ná samstöðu um sameiginlega sýn og skýr markmið fyrir Grindavíkurbæ. Markið var sett hátt. Grindavíkurbær yrði fjárhagslega sterkasta sveitarfélag landsins. Það markmið náðist. Fyrir árangurinn hlaut Grindavíkurbær viðurkenningar Arion banka og Vísbendingar árin 2013 og 2014. Lægri skuldir og skattar með markvissum aðgerðum Lykillinn var skýr aðgerðaáætlun. Sett var heildstæð fjármálastefna með markmiðum fyrir hvert fjárhagsár og hvern málaflokk. Bæjarstjórn samþykkti eigin fjármálareglur árið 2010, löngu áður en Reykjavíkurborg gerði slíkt hið sama árið 2022. Gripið var til fjölbreyttra hagræðingaraðgerða, án uppsagna vegna erfðis atvinnuástands eftir Hrunið. Skólar voru sameinaðir, samrekstur aukinn, verkefnum útvistað og stjórnkerfið einfaldað með fækkun nefnda og stjórnenda. Áhersla var lögð á að verja grunnþjónustuna. Hagræðing átti sér stað í umsýslu, stoðþjónustu og stjórnun, en þjónusta við íbúa var óskert. Ég leiddi kraftmikinn hóp kjörinna fulltrúa með það skýra markmið að fjölga íbúum og styðja við atvinnuuppbyggingu í sveitarfélaginu. Við byggðum upp virkt samtal við fyrirtæki í bænum og studdum breytingar á hafnarsvæðinu og í Svartsengi til að skapa tækifæri til vaxtar í orkuvinnslu, ferðaþjónustu og sjávarútvegi. Þessar aðgerðir skiluðu umtalsverðum tekjum. Eignir utan grunnþjónustu voru seldar, þrátt fyrir mótmæli, meðal annars Félagsheimilið Festi. Í kjölfarið opnaði þar hótel og bæjarbúar fengu betri samkomusal í íþróttamiðstöðinni. Árangurinn lét ekki á sér standa. Rekstrarafgangur náðist strax árið 2012. Útsvar var lækkað 2013 og aftur 2014, niður fyrir 14%, en aðeins 9 sveitarfélög lögðu á lægra útsvar. Með ábyrgum rekstri var hægt að lækka skatta og styrkja þjónustu. Það er nákvæmlega þetta sem þarf að leggja ofur áherslu á fyrir Reykvíkinga í kjölfar næstu kosninga. Ég hef gert þetta áður, og ætla að gera það aftur í Reykjavík. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc. og frambjóðandi í 1. sæti í prófkjöri Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Viðreisn Grindavík Reykjavík Borgarstjórn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Sjá meira
Það er hægt að ná árangri í fjármálum borgarinnar, bæta þjónustuna og lækka skatta. Ég veit það, því ég hef leitt hóp sem hefur gert það. Til að ná árangri þurfa þrír þættir að fara saman: þekking á rekstri, hæfni til að leiða fólk saman og seigla til að fylgja aðgerðum eftir. Á þessum eiginleikum vil ég snúa við stöðu borgarinnar með sambærilegum hætti og ég hef áður gert. Bág staða Reykjavíkur svipar til Grindavíkur árið 2010 Ég tók við sem bæjarstjóri Grindavíkurbæjar árið 2010. Kjörtímabilið á undan einkenndist af meirihlutaslitum og tíðum bæjarstjóraskiptum. Rekstur bæjarsjóðs var ekki sjálfbær og traust til bæjarstjórnar var lítið. Staðan var ekki ósvipuð þeirri sem Reykjavík stendur frammi fyrir í dag. Í bæjarstjórn kom öflugur hópur fólks með raunverulegan vilja til breytinga. Við lögðum strax mikla vinnu í að ná samstöðu um sameiginlega sýn og skýr markmið fyrir Grindavíkurbæ. Markið var sett hátt. Grindavíkurbær yrði fjárhagslega sterkasta sveitarfélag landsins. Það markmið náðist. Fyrir árangurinn hlaut Grindavíkurbær viðurkenningar Arion banka og Vísbendingar árin 2013 og 2014. Lægri skuldir og skattar með markvissum aðgerðum Lykillinn var skýr aðgerðaáætlun. Sett var heildstæð fjármálastefna með markmiðum fyrir hvert fjárhagsár og hvern málaflokk. Bæjarstjórn samþykkti eigin fjármálareglur árið 2010, löngu áður en Reykjavíkurborg gerði slíkt hið sama árið 2022. Gripið var til fjölbreyttra hagræðingaraðgerða, án uppsagna vegna erfðis atvinnuástands eftir Hrunið. Skólar voru sameinaðir, samrekstur aukinn, verkefnum útvistað og stjórnkerfið einfaldað með fækkun nefnda og stjórnenda. Áhersla var lögð á að verja grunnþjónustuna. Hagræðing átti sér stað í umsýslu, stoðþjónustu og stjórnun, en þjónusta við íbúa var óskert. Ég leiddi kraftmikinn hóp kjörinna fulltrúa með það skýra markmið að fjölga íbúum og styðja við atvinnuuppbyggingu í sveitarfélaginu. Við byggðum upp virkt samtal við fyrirtæki í bænum og studdum breytingar á hafnarsvæðinu og í Svartsengi til að skapa tækifæri til vaxtar í orkuvinnslu, ferðaþjónustu og sjávarútvegi. Þessar aðgerðir skiluðu umtalsverðum tekjum. Eignir utan grunnþjónustu voru seldar, þrátt fyrir mótmæli, meðal annars Félagsheimilið Festi. Í kjölfarið opnaði þar hótel og bæjarbúar fengu betri samkomusal í íþróttamiðstöðinni. Árangurinn lét ekki á sér standa. Rekstrarafgangur náðist strax árið 2012. Útsvar var lækkað 2013 og aftur 2014, niður fyrir 14%, en aðeins 9 sveitarfélög lögðu á lægra útsvar. Með ábyrgum rekstri var hægt að lækka skatta og styrkja þjónustu. Það er nákvæmlega þetta sem þarf að leggja ofur áherslu á fyrir Reykvíkinga í kjölfar næstu kosninga. Ég hef gert þetta áður, og ætla að gera það aftur í Reykjavík. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc. og frambjóðandi í 1. sæti í prófkjöri Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar