Kven­réttinda­fé­lag Ís­lands við­hefur ó­smekk­legt persónuníð

17. febrúar 2026 birtist rætinn pistill ritaður af Auði Önnu Magnúsdóttur fyrir Kvenréttindafélag Íslands á Visir.is.

Í þessum pistli Auðar er lagst svo lágt að smyrja Epstein-málið, og allan þann óhugnað sem þar birtist, við nafngreinda íslenska karlmenn og verðuga réttindabaráttu þeirra. Þarna er um alvarlega veruleikafirringu að ræða og illan ásetning, enda felur þetta í sér stórfellt opinbert níð af hálfu Auðar og Kvenréttindafélags Íslands. Opinbert níð er ofbeldi.

Ranghugmyndir pistlahöfundar mátti líka sjá nokkrum dögum áður í viðtali á Samstöðinni. Þar var til umræðu Epstein-málið og hélt Auður því fram að heiminum væri stýrt af barnaníðingum. Þessi rökleysa og alhæfing án tilvísana í nein gögn sem styðja við slíkar fullyrðingar sýnir hversu óábyrg orðræða hennar er. Sagði hún að þeir sem væru ekki hluti af barnaníðingshringjum hefðu hið minnsta vitað af tilvist þeirra. Þetta ber þess vitni hversu veruleikafirrt Auður er enda ekkert sem bendir til þess að meginþorri fólks í valdastöðum í heiminum hafi tekið þátt eða hafi vitað af þeim óþverra sem birtist í Epstein-skjölunum eða sambærilegu barnaníði. En Auður virðist þjökuð af samsæriskenningum án þess að hafa neitt fyrir sér og það sést svo aftur á pistli hennar sem birtist núna 17. febrúar.

Að smyrja saman ógeðfelldu máli Epsteins og réttindabaráttu karlmanna

Það þarf verulega hugsýki til að fá af sér að nota hræðilegt mál þolenda Jeffrey Epstein og setja það í samhengi við meint kvenhatur íslenskra karlmanna sem vinna verðugt sjálfboðastarf hjá Samtökum um Karlaathvarf. Manneskja sem fær af sér að tengja svona óþverra við réttindabaráttu karlmanna, er vafalítið ekki í sambandi við veruleikann. En líklega gengur henni það til, líkt og Kvenréttindafélag Íslands hefur áður barist fyrir, að stöðva réttindabaráttu karla. Að dylgja um þá karlmenn sem fara fyrir umbótum og sverta mannorð þeirra. Auður er verulega ósátt við að Samtökin hafa vakið á því athygli að karlmenn séu álíka oft þolendur heimilisofbeldis og konur, og líklega er það undirliggjandi ástæða fyrir þessum óverðskulduðu árásum sem fylgdu.

Hroki og niðrandi tal

Hrokinn og vandlætið skín í gegn í textanum, sem og rasismi. Talar Auður um „hvíta karla“ á niðrandi hátt í textanum sbr.:

„Tveir hvítir, ekki ríkir og illa tengdir karlar…“ eru þau orð sem hún beinir að mér og öðrum manni, sem höfum ekki unnið okkur annað til saka en að berjast gegn ranglæti. Báðir sættum við því að dómstólar dæmdu ekki eftir lögum, studdu við kvenkyns brotamanneskjur, og við reyndum að vekja athygli á því. En þetta gerir okkur að skotmörkum fyrir níð Auðar.

Svona niðrandi tal um hvíta karlmenn, eru einkennismerki karlahaturs.

Á sama tíma reynir Auður að bera ranglega upp á „hvítu karlana“ (hennar orðalag) kvenfyrirlitningu og nafngreinir einstaklinga sem hafa aldrei viðhaft fyrirlitningu gagnvart konum. Mögulega er pistillinn líka af pólitískum toga því marga miðflokksmenn bendlar hún jafnframt við Epstein-skjölin með hugrenningartengslum.

Og ef við skoðum þá orðræðu sem berst jafnan frá Auði og Kvenréttindafélagi Íslands skín í gegn niðrandi tal og karlfyrirlitning frá henni sjálfri. Þetta niðrandi tal hefur viðgengist í samfélaginu allt of lengi.

Dæmi um svona niðurrifstal frá Auði og Kvenréttindafélagi Íslands: „Ofbeldi karla gegn konum er afsprengi feðraveldisins“, „nauðganamenning“, „karlaveldi Íslands“ o.s.frv.

Ekki falleg orðræða viðhöfð gagnvart karlmönnum. Það virðist liggja fyrir hvaðan hatrið kemur …

Rangfærslur og vanþekking Auðar – ofbeldi er ekki bundið við annað kynið

Vanþekking pistlahöfundar skín í gegn í skrifum hennar. Bæði hvað varðar persónudylgjur, staðreyndir mála en líka varðandi rangfærslur hennar um ofbeldi. Hún hneykslast á því að Samtök um Karlaathvarf vogi sér að benda á að ofbeldi er álíka mikið gegn karlmönnum og konum, en það hentar ekki rangri mynd sem hún vill draga upp af málaflokknum.

Staðreyndin er þó sú að hundruð alþjóðlegra rannsókna staðfesta að ofbeldi er ekki kynbundið. Ofbeldi er álíka mikið á milli kynja innan heimila. Karlmenn leita sér þó síður aðstoðar. Undirritaður mun birta sérstakan pistil um þetta mál.

En urmull kvennahreyfinga heldur uppi falsáróðri um kynbundið ofbeldi og dómsmálaráðherra og fleiri ráðamenn taka þátt. Þetta er óboðlegt, enda eru rangar staðalímyndir um kynin mjög skaðlegar.

Lokaorð til gerenda í stafrænu ofbeldi – Auðar Önnu Magnúsdóttur

Auður og Kvenréttindafélag Íslands hafa sýnt af sér durgslega hegðun með skrifum sínum. Að smyrja saman Samtök um Karlaathvarf og Epstein-skjölin er lágkúrulegt, svo ekki sé fastar að orði kveðið. Að veitast að karlmönnum út frá kynþætti þeirra, sbr. „hvítir karlar“, er ekki bara siðlaust, það varðar líklega við lög. Að bera upp á menn kvenfyrirlitningu er ekki lítil ásökun og jafnframt alröng. Svona háttalag er Auði og félagsskap hennar til smættunar.

Auður vanvirðir þjáningar þeirra sem tengjast Epstein skjölunum með því að nota það mál sér til framdráttar í árásum á íslenska karlmenn sem henni er í nöp við. Þetta er vanvirðing gagnvart þolendum, enda algjörlega ótengt og hún gerir lítið úr alvarlegum glæpum með því að tengja við einhvern hugarburð hennar sjálfrar.

Kvenréttindafélag Íslands er orðinn þátttakandi í opinberu níði með þessum skrifum framkvæmdastjóra félagsins, Auðar Önnu Magnúsdóttur. Opinbert níð er form af ofbeldi og samtökin því réttilega skilgreind sem ofbeldissamtök héðan í frá, þar til þau biðjast afsökunar og leiðrétta þessar netárásir.

Það er töluverð kaldhæðni að Kvenréttindafélag Íslands sem berst gegn stafrænu ofbeldi, beitir því nú sjálft á svæsinn hátt. En það er kannski í lagi að beita ofbeldi gegn karlmönnum, í hugum þessara kvenna?

Höfundur er baráttumaður fyrir jafnrétti kynjanna, og elskar bæði konur og karla (og kann því illa að logið sé upp á hann kvenfyrirlitningu),