Samanburður á aðferðum Þjóðverja og Kínverja við að draga úr notkun á jarðefnaeldsneyti Gunnar Einarsson skrifar 22. febrúar 2026 10:01 Þjóðverjar ákváðu að skipta yfir í hreina orku hratt, eftir ESB módelinu. Það var einkum horft til vindmylla og sólarsella. Á svipuðum tíma var ákveðið að loka öllum kjarnorkuverum, sem mörg voru í fínu lagi. Þeir höfðu reitt sig á gas frá Rússlandi, sem er mikið til hætt að streyma til þeirra. Vind- og sólarorka henta ekki til iðnaðarframleiðslu. Rafmagnskostnaður hefur rokið upp og er orðinn það hár að mörg fyrirtæki eru að draga úr framleiðslu eða jafnvel að loka. Þjóðverjar gera sér grein fyrir að þeir verða að endurskoða stefnuna. Það berast fréttir af því að þeir séu að rífa vindmyllugarð til að geta opnað kolanámu. Kolin á að nota til að framleiða rafmagn. Það er sorglegt að horfa á þetta iðnaðarveldi í vandræðum vegna vanhugsaðrar stefnu í umhverfismálum. Tökum Kína til samanburðar Þó ekki sé allt gott, þá er margt vel hugsað og gert í Kína. Mengunin í borgum eins og Peking getur verið ótrúleg. Suma daga sést ekki nema rétt í næstu hús. Kínverjar vilja vitanlega ekki búa við þetta til frambúðar. Það er greinilegt að þeir eru með áætlun. Án þess að hafa hana undir höndum, virðist hún hljóða einhvern veginn svona. Þeir stefna að því að efla atvinnulífið og til lengri tíma að draga mikið úr notkun á jarðefnaeldsneyti. Þeir hugsa lausnir frá grunni. Þeir hafa sent tugþúsundir stúdenta í bestu háskóla í heimi og gert samkomulag við fjölmörg fyrirtæki um að koma til Kína með þeim skilyrðum að þeir deili með innfæddum upplýsingum um framleiðsluaðferðir. Þeir hafa í dag stærsta hóp tæknimanna í heiminum. Þeir vita að allt annað byggir á að hafa nóg af málmum og hafa stóraukið framleiðslu á mörgum málmum og eru ráðandi við framleiðslu margra sjaldgæfra málma. ESB ríki hafa lokað mengandi málmbræðslum til að láta CO2 bókhaldið líta betur út. Kínverjar taka oft við og reisa samskonar verksmiðjur hjá sér. Þeir sjá til þess að rafmagn sé ódýrt. Þeir hika ekki við að reisa koladrifin raforkuver, til að ná þessum markmiðum. Gervigreindin segir að 40-100 kolaver séu í byggingu. Þeir hafa byggt mörg stór og smá vatnsorkuver og hafa áætlanir um enn fleiri. Þeir eru með 28 kjarnorkuver í smíðum. Þeir reyna nýjar leiðir og það í stórum stíl, til að framleiða grænt rafmagn og geta þannig metið af reynslu, hvað er best að veðja á. Þeir hafa reyst mörg og stór vindorkuver og stór sólarorkuver. Þeir hafa reist þóríum orkuver og eru þeir einu, sem reka þannig ver í dag. Það eru miklir möguleikar í þóríum verunum. Þeir skanna allan heiminn, alla möguleika og eru tilbúnir að reyna það sem virðist eiga möguleika á að minka kolanotkun. Þannig fóru þeir í samvinnu við Íslendinga um rekstur hitaveitu. Þetta fyrirtæki hitar í dag jafnmargar íbúðir og eru í Svíþjóð. Ætli nokkurt eitt verkefni innan ESB hafi sparað jafn mikið CO2? Íslenskur vísindamaður var að halda fyrirlestur í Miðausturlöndum. Hann benti á leiðir til að framleiða steypu með verulega minna co2 spori, en gengur og gerist. Kínverjar sem voru á ráðstefnunni höfðu skömmu seinna samband og fengu hann til Kína til að kenna steinsteypu fræði. Kínverjar nota gríðarlega mikið af steypu. Ef þeim tekst að minnka losun við framleiðslu steypunnar um nokkur prósent er það margföld árleg losun Íslendinga. Vitanlega er framtíðin ekki skráð í stein, en ef að líkum lætur mun Kína koma út með mikla þekkingu, öflugt efnahagslíf og að lokum með stórminkaða losun CO2. Leiðin að minni losun getur legið í því að auka hana. Hættan sem fylgir kolefnisgjöldunum Þjóðverjar, ef þeir tekst ekki að kúvenda stefnunni, munu enda með stórlaskað efnahagslíf, skert lífskjör, jafnvel hrun. Munum hvað gerðist í Detroit þegar bílaiðnaðurinn þar hætti að vera samkeppnis hæfur. Fólki fækkaði, frá því þegar best gekk, úr 2,300,000 íbúum, niður í 700,000. Þetta gerðist á aðeins 50 árum. Skatta leið ESB er ófæra Við Íslendingar megum ekki spyrða okkur við þröngsýn viðhorf ESB, heldur eigum við að líta upp, horfa í kringum okkur, bæði til að læra og líka til að kenna öðrum. Við megum alls ekki leggja á kolefnis gjöld sem mun draga þróttinn úr íslensku atvinnulífi og hindra það í að lifa af í harðnandi samkeppni, sem er framundan. Sökkvum ekki með ESB. Höfundur er fyrrrverandi bóndi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Evrópusambandið Mest lesið Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Sjá meira
Þjóðverjar ákváðu að skipta yfir í hreina orku hratt, eftir ESB módelinu. Það var einkum horft til vindmylla og sólarsella. Á svipuðum tíma var ákveðið að loka öllum kjarnorkuverum, sem mörg voru í fínu lagi. Þeir höfðu reitt sig á gas frá Rússlandi, sem er mikið til hætt að streyma til þeirra. Vind- og sólarorka henta ekki til iðnaðarframleiðslu. Rafmagnskostnaður hefur rokið upp og er orðinn það hár að mörg fyrirtæki eru að draga úr framleiðslu eða jafnvel að loka. Þjóðverjar gera sér grein fyrir að þeir verða að endurskoða stefnuna. Það berast fréttir af því að þeir séu að rífa vindmyllugarð til að geta opnað kolanámu. Kolin á að nota til að framleiða rafmagn. Það er sorglegt að horfa á þetta iðnaðarveldi í vandræðum vegna vanhugsaðrar stefnu í umhverfismálum. Tökum Kína til samanburðar Þó ekki sé allt gott, þá er margt vel hugsað og gert í Kína. Mengunin í borgum eins og Peking getur verið ótrúleg. Suma daga sést ekki nema rétt í næstu hús. Kínverjar vilja vitanlega ekki búa við þetta til frambúðar. Það er greinilegt að þeir eru með áætlun. Án þess að hafa hana undir höndum, virðist hún hljóða einhvern veginn svona. Þeir stefna að því að efla atvinnulífið og til lengri tíma að draga mikið úr notkun á jarðefnaeldsneyti. Þeir hugsa lausnir frá grunni. Þeir hafa sent tugþúsundir stúdenta í bestu háskóla í heimi og gert samkomulag við fjölmörg fyrirtæki um að koma til Kína með þeim skilyrðum að þeir deili með innfæddum upplýsingum um framleiðsluaðferðir. Þeir hafa í dag stærsta hóp tæknimanna í heiminum. Þeir vita að allt annað byggir á að hafa nóg af málmum og hafa stóraukið framleiðslu á mörgum málmum og eru ráðandi við framleiðslu margra sjaldgæfra málma. ESB ríki hafa lokað mengandi málmbræðslum til að láta CO2 bókhaldið líta betur út. Kínverjar taka oft við og reisa samskonar verksmiðjur hjá sér. Þeir sjá til þess að rafmagn sé ódýrt. Þeir hika ekki við að reisa koladrifin raforkuver, til að ná þessum markmiðum. Gervigreindin segir að 40-100 kolaver séu í byggingu. Þeir hafa byggt mörg stór og smá vatnsorkuver og hafa áætlanir um enn fleiri. Þeir eru með 28 kjarnorkuver í smíðum. Þeir reyna nýjar leiðir og það í stórum stíl, til að framleiða grænt rafmagn og geta þannig metið af reynslu, hvað er best að veðja á. Þeir hafa reyst mörg og stór vindorkuver og stór sólarorkuver. Þeir hafa reist þóríum orkuver og eru þeir einu, sem reka þannig ver í dag. Það eru miklir möguleikar í þóríum verunum. Þeir skanna allan heiminn, alla möguleika og eru tilbúnir að reyna það sem virðist eiga möguleika á að minka kolanotkun. Þannig fóru þeir í samvinnu við Íslendinga um rekstur hitaveitu. Þetta fyrirtæki hitar í dag jafnmargar íbúðir og eru í Svíþjóð. Ætli nokkurt eitt verkefni innan ESB hafi sparað jafn mikið CO2? Íslenskur vísindamaður var að halda fyrirlestur í Miðausturlöndum. Hann benti á leiðir til að framleiða steypu með verulega minna co2 spori, en gengur og gerist. Kínverjar sem voru á ráðstefnunni höfðu skömmu seinna samband og fengu hann til Kína til að kenna steinsteypu fræði. Kínverjar nota gríðarlega mikið af steypu. Ef þeim tekst að minnka losun við framleiðslu steypunnar um nokkur prósent er það margföld árleg losun Íslendinga. Vitanlega er framtíðin ekki skráð í stein, en ef að líkum lætur mun Kína koma út með mikla þekkingu, öflugt efnahagslíf og að lokum með stórminkaða losun CO2. Leiðin að minni losun getur legið í því að auka hana. Hættan sem fylgir kolefnisgjöldunum Þjóðverjar, ef þeir tekst ekki að kúvenda stefnunni, munu enda með stórlaskað efnahagslíf, skert lífskjör, jafnvel hrun. Munum hvað gerðist í Detroit þegar bílaiðnaðurinn þar hætti að vera samkeppnis hæfur. Fólki fækkaði, frá því þegar best gekk, úr 2,300,000 íbúum, niður í 700,000. Þetta gerðist á aðeins 50 árum. Skatta leið ESB er ófæra Við Íslendingar megum ekki spyrða okkur við þröngsýn viðhorf ESB, heldur eigum við að líta upp, horfa í kringum okkur, bæði til að læra og líka til að kenna öðrum. Við megum alls ekki leggja á kolefnis gjöld sem mun draga þróttinn úr íslensku atvinnulífi og hindra það í að lifa af í harðnandi samkeppni, sem er framundan. Sökkvum ekki með ESB. Höfundur er fyrrrverandi bóndi.
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun