Kjarabarátta Viðskiptaráðs Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar 23. febrúar 2026 11:01 Sem stjórnarmaður í VR get ég ekki annað en glaðst yfir óvæntum stuðningi við kjarabaráttu almenna vinnumarkaðarins frá einhverjum félagsskap sem kallast Viðskiptaráð Íslands. Hingað til hafa stéttarfélög sem hafa verið að semja við SA talað fyrir daufum eyrum þegar kemur að mismun á réttindum starfsmanna eftir því hvort þeir starfa hjá opinberum fyrirtækjum eða fyrirtækjum í einkarekstri. En nú er þessi óvænti liðsauki mættur í baráttuna með stéttarfélögunum. Á síðasta ári benti Viðskiptaráð á að atvinnuöryggii opinberra starfsmanna væri meira en í einkageiranum. Væntanlega hljóta stéttarfélög að taka þetta óréttlæti upp í næstu kjarasamningum með vísan í umfjöllun og útreikninga Viðskiptaráðs. Krafa stéttarfélaga um að ekki sé hægt að segja starfsfólki upp án undangenginnar ávítunar, andmælaréttar og fresti til að bæta sig er rækilega studd af Viðskiptaráði. Þessa dagana er Viðskiptaráð að fjalla um veikindarétt opinberra starfsmanna og samkvæmt þeirra niðurstöðum þá hafa opinberir starfsmenn sjö sinnum meiri rétt en starfsmenn á almennum markaði. Þetta sýna þeir fram á með alls konar útreikningum og töflum sem stéttarfélögin geta nýtt sér í næstu kjarasamningum. Ég kann Viðskiptaráði miklar þakkir fyrir að einfalda okkur vinnuna við kjarasamningsgerðina. Næsta skref Viðskiptaráðs hlýtur síðan að vera að benda á að orlofsréttur allra opinberra starfsmanna er 30 dagar meðan kjarasamningur VR við SA er 24 – 30 dagar eftir starfsaldri. Það verður gaman þegar þessu takmarki stéttarfélaga á almennum vinnumarkaði er náð. Eins og Viðskiptaráð Íslands bendir á þá er ekki réttlæti í að starfsfólk njóti mismunandi kjara eftir því hvort unnið sé hjá opinberum fyrirtækjum eða á almennum vinnumarkaði. Sökum þess hljótum við að stefna að því að réttindi séu þau sömu yfir línuna. Eðlilega færum við ekki áunnin réttindi niður á lægstu réttindin heldur hljótum við að stefna að því að allt launafólk njóti þeirra hámarksrétinda sem búið er að semja um. Því hlýtur krafa næstu kjarasamninga að vera: Aukið atvinnuöryggi, aukinn réttindi til veikindadaga og aukið orlof. Launafólk verður rækilega stutt af Viðskiptaráði Íslands sem með sínum útreikningum hefur fært okkur þau vopn sem okkur vantaði í baráttuna. Takk fyrir Viðskiptaráð og vinsamlegast haldið áfram að aðstoða launafólk í baráttunni fyrir bættum kjörum. Höfundur er varaþingmaður fyrir Flokk fólksins og stjórnarmaður í VR. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Stéttarfélög Jónas Yngvi Ásgrímsson Mest lesið Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Skoðun Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason skrifar Skoðun Kynferðisofbeldi gegn börnum – við þurfum að gera betur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Frí tómstund fyrir þitt barn? Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Í skólanum er skemmtilegt að vera - eða hvað? Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir skrifar Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir skrifar Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson skrifar Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Sem stjórnarmaður í VR get ég ekki annað en glaðst yfir óvæntum stuðningi við kjarabaráttu almenna vinnumarkaðarins frá einhverjum félagsskap sem kallast Viðskiptaráð Íslands. Hingað til hafa stéttarfélög sem hafa verið að semja við SA talað fyrir daufum eyrum þegar kemur að mismun á réttindum starfsmanna eftir því hvort þeir starfa hjá opinberum fyrirtækjum eða fyrirtækjum í einkarekstri. En nú er þessi óvænti liðsauki mættur í baráttuna með stéttarfélögunum. Á síðasta ári benti Viðskiptaráð á að atvinnuöryggii opinberra starfsmanna væri meira en í einkageiranum. Væntanlega hljóta stéttarfélög að taka þetta óréttlæti upp í næstu kjarasamningum með vísan í umfjöllun og útreikninga Viðskiptaráðs. Krafa stéttarfélaga um að ekki sé hægt að segja starfsfólki upp án undangenginnar ávítunar, andmælaréttar og fresti til að bæta sig er rækilega studd af Viðskiptaráði. Þessa dagana er Viðskiptaráð að fjalla um veikindarétt opinberra starfsmanna og samkvæmt þeirra niðurstöðum þá hafa opinberir starfsmenn sjö sinnum meiri rétt en starfsmenn á almennum markaði. Þetta sýna þeir fram á með alls konar útreikningum og töflum sem stéttarfélögin geta nýtt sér í næstu kjarasamningum. Ég kann Viðskiptaráði miklar þakkir fyrir að einfalda okkur vinnuna við kjarasamningsgerðina. Næsta skref Viðskiptaráðs hlýtur síðan að vera að benda á að orlofsréttur allra opinberra starfsmanna er 30 dagar meðan kjarasamningur VR við SA er 24 – 30 dagar eftir starfsaldri. Það verður gaman þegar þessu takmarki stéttarfélaga á almennum vinnumarkaði er náð. Eins og Viðskiptaráð Íslands bendir á þá er ekki réttlæti í að starfsfólk njóti mismunandi kjara eftir því hvort unnið sé hjá opinberum fyrirtækjum eða á almennum vinnumarkaði. Sökum þess hljótum við að stefna að því að réttindi séu þau sömu yfir línuna. Eðlilega færum við ekki áunnin réttindi niður á lægstu réttindin heldur hljótum við að stefna að því að allt launafólk njóti þeirra hámarksrétinda sem búið er að semja um. Því hlýtur krafa næstu kjarasamninga að vera: Aukið atvinnuöryggi, aukinn réttindi til veikindadaga og aukið orlof. Launafólk verður rækilega stutt af Viðskiptaráði Íslands sem með sínum útreikningum hefur fært okkur þau vopn sem okkur vantaði í baráttuna. Takk fyrir Viðskiptaráð og vinsamlegast haldið áfram að aðstoða launafólk í baráttunni fyrir bættum kjörum. Höfundur er varaþingmaður fyrir Flokk fólksins og stjórnarmaður í VR.
Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar