Inga Sæland Gunnar Ármannsson skrifar 5. mars 2026 11:15 Inga Sæland talar inn í hóp öryrkja, sem illu heilli er hópur sem fer ört vaxandi. En þeir kjósa hana þess vegna. Þannig nær hún inná þing. Talar inn í hóp sem hefur verið afskiptur í íslensku samfélagi og ekki nógu vel hugsað um. Þeir kjósa hana, eðlilega, og hún kemst á þing. Og hún kemst að sem ráðherra. Og lofar öllu fögru - og framkvæmir þeim til hagsbóta. En það má spyrja, er of langt gengið? Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem geta unnið og þeirra sem það geta ekki. Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem skapa verðmæti inn í kerfið og þeirra sem þarf að aðstoða. Það stefnir í að færri og færri skapi verðmætin en fleiri og fleiri þiggi af hinum. Það má einnig spyrja um hvernig þetta verður þegar barnabörn okkar reka samfélagið? Höfum við áhyggjur af því? Eða er okkur kannski alveg sama? Þetta verður hvort sem er þeirra vandamál en ekki okkar? Þeir stjórnmálamenn sem tala inn í þennan veruleika margra, eða annarra sérhagsmunahópa, fá atkvæði. Og oft um tíma með góðum árangri þannig að þeir komast á þing. Og þaðan sníða þeir stakkinn að sérhagsmunum kjósenda sinna fái þeir tækifæri til. Það er misjafnt hversu langan tíma það tekur fyrir þorra almennings að sjá skaðsemi þessarar sérhagsmunagæslu og/eða þröngrar hugmyndafræðilegrar nálgunar án stuðnings raka eða gagna. Nýverið höfum við séð dæmi þess hvað gerist þegar almennir kjósendur sjá skaðsemi vinsældastjórnunar sem þessarar þegar frekara framlag viðkomandi er afþakkað í kosningum. Heilu flokkarnir hverfa af þingi, jafnvel eftir langa setu. Nú horfum við uppá það að með nálgun sinni, hefur Inga Sæland, með sínum prívat flokki, komist í þá stöðu að hún ræður miklu í íslenskri pólitík í dag. Það er hún sem heldur hinum í skrúfstykki. Ef þær leyfa henni ekki að koma sínu fram þá mun Inga Sæland stoppa af þennan Evrópudraum þeirra stallsystra. Það eru því forvitnilegar vikur, og kannski mánuðir, framundan. Hverjum til hagsbóta? Það er Inga Sæland sem nú stýrir þeim hinum tveimur í raun - en ekki öfugt. Höfundur er lögmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gunnar Ármannsson Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Inga Sæland talar inn í hóp öryrkja, sem illu heilli er hópur sem fer ört vaxandi. En þeir kjósa hana þess vegna. Þannig nær hún inná þing. Talar inn í hóp sem hefur verið afskiptur í íslensku samfélagi og ekki nógu vel hugsað um. Þeir kjósa hana, eðlilega, og hún kemst á þing. Og hún kemst að sem ráðherra. Og lofar öllu fögru - og framkvæmir þeim til hagsbóta. En það má spyrja, er of langt gengið? Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem geta unnið og þeirra sem það geta ekki. Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem skapa verðmæti inn í kerfið og þeirra sem þarf að aðstoða. Það stefnir í að færri og færri skapi verðmætin en fleiri og fleiri þiggi af hinum. Það má einnig spyrja um hvernig þetta verður þegar barnabörn okkar reka samfélagið? Höfum við áhyggjur af því? Eða er okkur kannski alveg sama? Þetta verður hvort sem er þeirra vandamál en ekki okkar? Þeir stjórnmálamenn sem tala inn í þennan veruleika margra, eða annarra sérhagsmunahópa, fá atkvæði. Og oft um tíma með góðum árangri þannig að þeir komast á þing. Og þaðan sníða þeir stakkinn að sérhagsmunum kjósenda sinna fái þeir tækifæri til. Það er misjafnt hversu langan tíma það tekur fyrir þorra almennings að sjá skaðsemi þessarar sérhagsmunagæslu og/eða þröngrar hugmyndafræðilegrar nálgunar án stuðnings raka eða gagna. Nýverið höfum við séð dæmi þess hvað gerist þegar almennir kjósendur sjá skaðsemi vinsældastjórnunar sem þessarar þegar frekara framlag viðkomandi er afþakkað í kosningum. Heilu flokkarnir hverfa af þingi, jafnvel eftir langa setu. Nú horfum við uppá það að með nálgun sinni, hefur Inga Sæland, með sínum prívat flokki, komist í þá stöðu að hún ræður miklu í íslenskri pólitík í dag. Það er hún sem heldur hinum í skrúfstykki. Ef þær leyfa henni ekki að koma sínu fram þá mun Inga Sæland stoppa af þennan Evrópudraum þeirra stallsystra. Það eru því forvitnilegar vikur, og kannski mánuðir, framundan. Hverjum til hagsbóta? Það er Inga Sæland sem nú stýrir þeim hinum tveimur í raun - en ekki öfugt. Höfundur er lögmaður.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar