Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar 21. apríl 2026 12:30 Samfylkingin í Reykjavík kynnti helstu stefnumál flokksins fyrir kosningarnar í vor, um síðustu helgi. Við setjum börnin í fyrsta sæti, viljum einfalda ferla og auðvelda fyrirtækjum að eiga samskipti við borgina, standa með samgöngusáttmálanum og efla hverfiskjarna. Reykjavíkurborg hefur verið í forystu um árabil þegar kemur að uppbyggingu leikskólakerfisins. Þegar R listinn komst til valda þá var full vistun á dagheimilum eingöngu fyrir einstæðar mæður og námsmenn. Með tilkomu R listans varð bylting í þessum málum og nútímalegir leikskólar byggðir upp um alla borg. Fólksfjölgunin í Reykjavík hefur verið gríðarleg á síðustu árum en íbúum hefur fjölgað um 20 þúsund frá árinu 2015. Það er jafnmikill fjöldi og allir íbúar Garðabæjar. Fókus borgaryfirvalda hefur eðlilega verið á uppbyggingu og skipulagsmál enda ákall um fjölgun íbúða og það hefur aldrei verið byggt eins mikið í Reykjavík. En við þiggjum þjónustu sem einstaklingar, ekki sem meðaltal eða íbúatala. Við teljum að nú sé kominn tími til þess að horfa meira inn á við og setja þjónustu við börn og fjölskyldur í algjöran forgang. Það þýðir að taka aftur forystuna í leikskólamálum, bæta starfaðstæður starfsfólks, meðal annars til að mæta styttingu vinnuvikunnar og setja kraft í endurnýjun skóla og byggingu nýrra. Reykjavíkurlíkanið, þar sem foreldrar skrá vistunartíma, tók gildi 1. apríl síðastliðinn og gefur strax góða raun. Sú leið er frábrugðin Kópavogsmódelinu umrædda þar sem leikskólagjöldin í Reykjavík eru mun lægri fyrir fulla vistun. Þarna getur munað allt að 450.000 krónum á ári fyrir fjölskyldu með tvö leikskólabörn – það munar um minna! Forsætisráðherra kynnti nýlega stefnu flokksins fyrir sveitarstjórnarkosningarnar í vor undir yfirskriftinni Tökum ábyrgð hvert á öðru með megináherslur á þrjá málaflokka. Tryggja leikskóladvöl fyrir yngstu börnin, hlú að þeim sem byggðu upp landið með aðgerðum í þágu heimaþjónustu og heimahjúkrunar auk fjölgunar hjúkrunarrýma og auðvelda leið einstaklinga og fyrirtækja að uppbygginu og rekstri. Við, frambjóðendur Samfylkingarinnar í borgarstjórnarkosningunum í vor teljum það fagnaðarefni að Samfylkingin ætli að beita sér fyrir því að lögfesta leikskólann sem fyrsta skólastig og viðurkenna þessa mikilvægu þjónustu í lífi barna og fjölskyldna og tryggja sveitarfélögunum tekjustofn til þess að standa undir þeim kostnaði. Í dag eru sveitarfélögin að sinna þessari þjónustu án þess að hún sé lögbundin og án þess að nægilegar tekjur séu til staðar. Þátttaka foreldra í kostnaði hefur farið hríðlækkandi undanfarinn einn og hálfan áratug, úr ca 30 % árið 2010 í 10 % eða minna. Þannig greiða sveitarfélög á bilinu 3-400 þúsund með hverju barni á mánuði, eftir aldri barna. Það að eygja möguleika á að bjóða upp á örugga þjónustu, án þess að skerða vistunartíma eða fara í gífurlegar hækkanir á barnafólk ætti að vera fagnaðarefni. Sveitarfélögin eru vissulega brennd af áralöngu stappi við ríkisvaldið þegar kemur að samningum vegna lögbundinnar þjónustu og það getur markað viðbrögð einhverra á þeim vængnum. Börn og foreldrar eiga þó ekki að gjalda fyrir það og það á að vera okkar verkefni sem erum að bjóða okkur fram í sveitarstjórnum að tryggja gott samráð við ríkisvaldið um réttláta skiptingu. Höfundur skipar 7. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Regína Ásvaldsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Sjá meira
Samfylkingin í Reykjavík kynnti helstu stefnumál flokksins fyrir kosningarnar í vor, um síðustu helgi. Við setjum börnin í fyrsta sæti, viljum einfalda ferla og auðvelda fyrirtækjum að eiga samskipti við borgina, standa með samgöngusáttmálanum og efla hverfiskjarna. Reykjavíkurborg hefur verið í forystu um árabil þegar kemur að uppbyggingu leikskólakerfisins. Þegar R listinn komst til valda þá var full vistun á dagheimilum eingöngu fyrir einstæðar mæður og námsmenn. Með tilkomu R listans varð bylting í þessum málum og nútímalegir leikskólar byggðir upp um alla borg. Fólksfjölgunin í Reykjavík hefur verið gríðarleg á síðustu árum en íbúum hefur fjölgað um 20 þúsund frá árinu 2015. Það er jafnmikill fjöldi og allir íbúar Garðabæjar. Fókus borgaryfirvalda hefur eðlilega verið á uppbyggingu og skipulagsmál enda ákall um fjölgun íbúða og það hefur aldrei verið byggt eins mikið í Reykjavík. En við þiggjum þjónustu sem einstaklingar, ekki sem meðaltal eða íbúatala. Við teljum að nú sé kominn tími til þess að horfa meira inn á við og setja þjónustu við börn og fjölskyldur í algjöran forgang. Það þýðir að taka aftur forystuna í leikskólamálum, bæta starfaðstæður starfsfólks, meðal annars til að mæta styttingu vinnuvikunnar og setja kraft í endurnýjun skóla og byggingu nýrra. Reykjavíkurlíkanið, þar sem foreldrar skrá vistunartíma, tók gildi 1. apríl síðastliðinn og gefur strax góða raun. Sú leið er frábrugðin Kópavogsmódelinu umrædda þar sem leikskólagjöldin í Reykjavík eru mun lægri fyrir fulla vistun. Þarna getur munað allt að 450.000 krónum á ári fyrir fjölskyldu með tvö leikskólabörn – það munar um minna! Forsætisráðherra kynnti nýlega stefnu flokksins fyrir sveitarstjórnarkosningarnar í vor undir yfirskriftinni Tökum ábyrgð hvert á öðru með megináherslur á þrjá málaflokka. Tryggja leikskóladvöl fyrir yngstu börnin, hlú að þeim sem byggðu upp landið með aðgerðum í þágu heimaþjónustu og heimahjúkrunar auk fjölgunar hjúkrunarrýma og auðvelda leið einstaklinga og fyrirtækja að uppbygginu og rekstri. Við, frambjóðendur Samfylkingarinnar í borgarstjórnarkosningunum í vor teljum það fagnaðarefni að Samfylkingin ætli að beita sér fyrir því að lögfesta leikskólann sem fyrsta skólastig og viðurkenna þessa mikilvægu þjónustu í lífi barna og fjölskyldna og tryggja sveitarfélögunum tekjustofn til þess að standa undir þeim kostnaði. Í dag eru sveitarfélögin að sinna þessari þjónustu án þess að hún sé lögbundin og án þess að nægilegar tekjur séu til staðar. Þátttaka foreldra í kostnaði hefur farið hríðlækkandi undanfarinn einn og hálfan áratug, úr ca 30 % árið 2010 í 10 % eða minna. Þannig greiða sveitarfélög á bilinu 3-400 þúsund með hverju barni á mánuði, eftir aldri barna. Það að eygja möguleika á að bjóða upp á örugga þjónustu, án þess að skerða vistunartíma eða fara í gífurlegar hækkanir á barnafólk ætti að vera fagnaðarefni. Sveitarfélögin eru vissulega brennd af áralöngu stappi við ríkisvaldið þegar kemur að samningum vegna lögbundinnar þjónustu og það getur markað viðbrögð einhverra á þeim vængnum. Börn og foreldrar eiga þó ekki að gjalda fyrir það og það á að vera okkar verkefni sem erum að bjóða okkur fram í sveitarstjórnum að tryggja gott samráð við ríkisvaldið um réttláta skiptingu. Höfundur skipar 7. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun