Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar 22. apríl 2026 07:02 Það er erfitt að hugsa sér Akureyri án Andrésarleikanna. Í hálfa öld hafa þeir fyllt Hlíðarfjall lífi, bundið saman kynslóðir og orðið ómissandi hluti af vetrarmenningu bæjarins. Saga þeirra á sér skemmtilegt upphaf en hún hófst á kaffistofu í Hafnarstræti 100. Það var hópur áhugamanna um skíðaíþróttir sem hittist reglulega á umræddri kaffistofu á áttunda áratugnum. Þar var staða skíðamála og framtíð íþróttarinnar rædd sem og komið reglulega inn á hugmyndina um barnamót á skíðum fyrir allt landið. Árið 1976 varð hugmyndin svo að veruleika og fyrstu leikarnir voru haldnir með 148 keppendum. Það þurfti auðvitað að fá leyfi fyrir nafninu og það var tryggt af Leifi Tómassyni, einum frumkvöðlanna, sem var í samskiptum við aðila frá Gutenberghus í Kaupmannahöfn og þannig var lagður grunnur að þeirri litríku og barnvænu ímynd sem hefur fylgt mótinu allar götur síðan. Leikarnir hafa áratugum saman verið hápunktur vetrarins á Akureyri. Skrúðgangan, sem hófst 1977 hefur verið hluti af Andrésar andar leikunum allar götur síðan og það er einstaklega gleðilegt að sjá þegar hundruð barna og fjölskyldur þeirra ganga sæl og glöð til setningar leikanna í Íþróttahöllinni. Það er ekki bara Hlíðarfjall sem verður iðandi á lífi á meðan leikunum stendur; bærinn allur verður einstaklega lifandi með þessum góðu gestum sem hingað koma víða að. Það má líka segja að fegurð leikanna birtist ekki aðeins í keppninni sjálfri heldur í ótrúlegu starfi þeirra sem standa að framkvæmd mótsins. Í gegnum árin hafa hundruð sjálfboðaliða lagt hönd á plóg. Þetta eru foreldrar, þjálfarar, félagar úr skíðafélaginu og ótal velunnarar og eftir því sem ég kemst næst þá hefur aldrei skort sjálfboðaliða og á síðari árum hefur starfsfólk leikanna verið á annað hundrað manns. Það er jú að mjög mörgu að huga. Það þarf að troða brautir, skrá keppendur, skipuleggja gistingar, sjá um öryggi, móttökur og verðlaunaafhendingar svo eitthvað sé nefnt. Þessu fólki ber að þakka einlæglega fyrir þeirra framlag enda er það sjálfboðaliðahópurinn sem gerir mótið mögulegt og ég veit að gleðin sem skín úr augum barnanna er besta þakkargjöfin til þeirra sem leggja sitt af mörkum við framkvæmdina. Í tilefni af 50 ára afmælinu verður sérstök sýning í Íþróttahöllinni með ljósmyndum, blaðaúrklippum og heimildamynd Hermanns Sigtryggssonar og Kristrúnar Lindar Birgisdóttur. Þar verður hægt að rekja sögu mótsins frá fyrstu kaffistofufundunum til metþátttöku ársins 2026. Sögurnar sem hafa orðið til á þessum tíma eru fjölmargar enda eiga leikarnir sér sérstakan stað í hjörtum svo margra. Þessar sögur lifa áfram með hverri kynslóð. Fjölskyldur koma ár eftir ár, afar og ömmur fylgja barnabörnunum, og ekki má gleyma að margir af fremstu skíðamönnum landsins hófu feril sinn á þessum leikum. Það er við hæfi nú þegar Andrésar andar leikarnir fagna 50 ára afmæli að þátttakan er sú mesta í sögu mótsins. Hátt í ellefuhunduð börn eru skráð til leiks, frá 17 félögum víðs vegar um landið, auk gesta frá Noregi. Þetta er stórt stökk frá 930 keppendum árið áður og undirstrikar skýrt stöðu leikanna sem stærsta barnaskíðamóts landsins. Breiddin hefur heldur aldrei verið meiri og nú er í fyrsta skipti keppt í skíðaskotfimi. Þessi fjöldi segir einnig til um hversu mikil gróska er í skíðaiðkun landsmanna sem er mikið gleðiefni. Mínar innilegustu hamingjuóskir til allra keppenda og aðstandenda fyrr og síðar með árin 50 og megi Andrésar andar leikarnir halda áfram að blómstra í þeim anda sem einkennir þennan glæsilega íþróttaviðburð. Verið hjartanlega velkomin til Akureyrar kæru keppendur. Höfundur er bæjarstjóri á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Akureyri Tímamót Skíðasvæði Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Það er erfitt að hugsa sér Akureyri án Andrésarleikanna. Í hálfa öld hafa þeir fyllt Hlíðarfjall lífi, bundið saman kynslóðir og orðið ómissandi hluti af vetrarmenningu bæjarins. Saga þeirra á sér skemmtilegt upphaf en hún hófst á kaffistofu í Hafnarstræti 100. Það var hópur áhugamanna um skíðaíþróttir sem hittist reglulega á umræddri kaffistofu á áttunda áratugnum. Þar var staða skíðamála og framtíð íþróttarinnar rædd sem og komið reglulega inn á hugmyndina um barnamót á skíðum fyrir allt landið. Árið 1976 varð hugmyndin svo að veruleika og fyrstu leikarnir voru haldnir með 148 keppendum. Það þurfti auðvitað að fá leyfi fyrir nafninu og það var tryggt af Leifi Tómassyni, einum frumkvöðlanna, sem var í samskiptum við aðila frá Gutenberghus í Kaupmannahöfn og þannig var lagður grunnur að þeirri litríku og barnvænu ímynd sem hefur fylgt mótinu allar götur síðan. Leikarnir hafa áratugum saman verið hápunktur vetrarins á Akureyri. Skrúðgangan, sem hófst 1977 hefur verið hluti af Andrésar andar leikunum allar götur síðan og það er einstaklega gleðilegt að sjá þegar hundruð barna og fjölskyldur þeirra ganga sæl og glöð til setningar leikanna í Íþróttahöllinni. Það er ekki bara Hlíðarfjall sem verður iðandi á lífi á meðan leikunum stendur; bærinn allur verður einstaklega lifandi með þessum góðu gestum sem hingað koma víða að. Það má líka segja að fegurð leikanna birtist ekki aðeins í keppninni sjálfri heldur í ótrúlegu starfi þeirra sem standa að framkvæmd mótsins. Í gegnum árin hafa hundruð sjálfboðaliða lagt hönd á plóg. Þetta eru foreldrar, þjálfarar, félagar úr skíðafélaginu og ótal velunnarar og eftir því sem ég kemst næst þá hefur aldrei skort sjálfboðaliða og á síðari árum hefur starfsfólk leikanna verið á annað hundrað manns. Það er jú að mjög mörgu að huga. Það þarf að troða brautir, skrá keppendur, skipuleggja gistingar, sjá um öryggi, móttökur og verðlaunaafhendingar svo eitthvað sé nefnt. Þessu fólki ber að þakka einlæglega fyrir þeirra framlag enda er það sjálfboðaliðahópurinn sem gerir mótið mögulegt og ég veit að gleðin sem skín úr augum barnanna er besta þakkargjöfin til þeirra sem leggja sitt af mörkum við framkvæmdina. Í tilefni af 50 ára afmælinu verður sérstök sýning í Íþróttahöllinni með ljósmyndum, blaðaúrklippum og heimildamynd Hermanns Sigtryggssonar og Kristrúnar Lindar Birgisdóttur. Þar verður hægt að rekja sögu mótsins frá fyrstu kaffistofufundunum til metþátttöku ársins 2026. Sögurnar sem hafa orðið til á þessum tíma eru fjölmargar enda eiga leikarnir sér sérstakan stað í hjörtum svo margra. Þessar sögur lifa áfram með hverri kynslóð. Fjölskyldur koma ár eftir ár, afar og ömmur fylgja barnabörnunum, og ekki má gleyma að margir af fremstu skíðamönnum landsins hófu feril sinn á þessum leikum. Það er við hæfi nú þegar Andrésar andar leikarnir fagna 50 ára afmæli að þátttakan er sú mesta í sögu mótsins. Hátt í ellefuhunduð börn eru skráð til leiks, frá 17 félögum víðs vegar um landið, auk gesta frá Noregi. Þetta er stórt stökk frá 930 keppendum árið áður og undirstrikar skýrt stöðu leikanna sem stærsta barnaskíðamóts landsins. Breiddin hefur heldur aldrei verið meiri og nú er í fyrsta skipti keppt í skíðaskotfimi. Þessi fjöldi segir einnig til um hversu mikil gróska er í skíðaiðkun landsmanna sem er mikið gleðiefni. Mínar innilegustu hamingjuóskir til allra keppenda og aðstandenda fyrr og síðar með árin 50 og megi Andrésar andar leikarnir halda áfram að blómstra í þeim anda sem einkennir þennan glæsilega íþróttaviðburð. Verið hjartanlega velkomin til Akureyrar kæru keppendur. Höfundur er bæjarstjóri á Akureyri.
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun