Rýtingur frá RÚV Björn B. Björnsson skrifar 27. apríl 2026 15:01 Á opnum fundi fyrir nokkrum dögum sagði Stefán Eiríksson útvarpsstjóri að RÚV hafi ákveðið að kaupa ekkert efni af sjálfstæðum framleiðendum á þessu ári og því næsta. Mögulega verði gerðir einhverjir samningar - en fjárútlát verði engin. Ástæðan er fjárhagsþrengingar RÚV og vegna þess að til eru töluverðar birgðir af efni ætlar stofnunin að ganga á þær á næstu misserum - en spara sér innkaup á nýju íslensku efni. Til viðbótar við bága stöðu Kvikmyndasjóðs, eftir stöðugan niðurskurð síðustu árin, eru þessar fréttir reiðarslag fyrir bransann því RÚV hefur verið stærsti kaupandi íslensks efnis undanfarin ár og áratugi. Síminn og Sýn hafa keypt töluvert að leiknum sjónvarpsþáttum og einstaka kvikmyndir en RÚV hefur líka verið mjög stór aðili á þeim markaði fyrir utan að vera svo að segja eini kaupandi íslenskra heimildamynda og stuttmynda. Þessi áform RÚV þýða væntanlega að ekki verður hægt að framleiða neinar heimildar- eða stuttmynd á Íslandi næstu tvö árin og töluvert minna af kvikmyndum og leiknu sjónvarpsefni en ella væri. Skiljanlegt er að stjórnendur Rúv vilji reka stofnunina réttu megin við núllið en óskiljanlegt er að það sé gert með því að skera alveg niður innkaup á efni frá sjálfstæðum framleiðendum. Engu breytir þótt RÚV geti áfram sýnt efni sem framleitt er utan stofnunarinnar því það sé til á lager. Það má vel sýna meira af slíku efni, bæði af lagernum og nýtt efni, enda er það yfirlýst stefna RÚV að auka hlutfall slíks efnis í dagskránni umfram lögbundið hlutfall. Hver trúir því að ekki sé önnur leið til að spara í rekstri RÚV en að skrúfa alveg fyrir kaup á íslenskri kvikmyndagerð? Er ekki eðlilegra að nauðsynlegur niðurskurður gangi jafnt yfir allar deildir stofnunarinnar í stað þess a bitna allur á einum og jafn mikilvægum þætti? Það er auðvitað þægilegast fyrir stjórnendur RÚV að niðurskurðurinn komi fram hjá kvikmyndafyrirtækjum landsins en RÚV haldi öllu sínu, en þau þægindi bitna illa á íslenskri kvikmyndagerð sem þegar stendur mjög höllum fæti. Ofan á allt annað gengur þessi ætlun stjórnenda RÚV þvert gegn vilja eigenda stofunarinnar því samkvæmt könnunum vill meirihluti landsmanna sjá meira íslenskt efni á RÚV - ekki minna. Þessi áform stjórnenda RÚV eru rýtingur í bak kvikmyndagerðar á Íslandi og munu valda faginu verulegum skaða verði ekki við þeim brugðist. Höfundur er leikstjóri og framleiðandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Björn B. Björnsson Ríkisútvarpið Kvikmyndagerð á Íslandi Mest lesið Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Samkeppniseftirlitið eitt og sér Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson skrifar Sjá meira
Á opnum fundi fyrir nokkrum dögum sagði Stefán Eiríksson útvarpsstjóri að RÚV hafi ákveðið að kaupa ekkert efni af sjálfstæðum framleiðendum á þessu ári og því næsta. Mögulega verði gerðir einhverjir samningar - en fjárútlát verði engin. Ástæðan er fjárhagsþrengingar RÚV og vegna þess að til eru töluverðar birgðir af efni ætlar stofnunin að ganga á þær á næstu misserum - en spara sér innkaup á nýju íslensku efni. Til viðbótar við bága stöðu Kvikmyndasjóðs, eftir stöðugan niðurskurð síðustu árin, eru þessar fréttir reiðarslag fyrir bransann því RÚV hefur verið stærsti kaupandi íslensks efnis undanfarin ár og áratugi. Síminn og Sýn hafa keypt töluvert að leiknum sjónvarpsþáttum og einstaka kvikmyndir en RÚV hefur líka verið mjög stór aðili á þeim markaði fyrir utan að vera svo að segja eini kaupandi íslenskra heimildamynda og stuttmynda. Þessi áform RÚV þýða væntanlega að ekki verður hægt að framleiða neinar heimildar- eða stuttmynd á Íslandi næstu tvö árin og töluvert minna af kvikmyndum og leiknu sjónvarpsefni en ella væri. Skiljanlegt er að stjórnendur Rúv vilji reka stofnunina réttu megin við núllið en óskiljanlegt er að það sé gert með því að skera alveg niður innkaup á efni frá sjálfstæðum framleiðendum. Engu breytir þótt RÚV geti áfram sýnt efni sem framleitt er utan stofnunarinnar því það sé til á lager. Það má vel sýna meira af slíku efni, bæði af lagernum og nýtt efni, enda er það yfirlýst stefna RÚV að auka hlutfall slíks efnis í dagskránni umfram lögbundið hlutfall. Hver trúir því að ekki sé önnur leið til að spara í rekstri RÚV en að skrúfa alveg fyrir kaup á íslenskri kvikmyndagerð? Er ekki eðlilegra að nauðsynlegur niðurskurður gangi jafnt yfir allar deildir stofnunarinnar í stað þess a bitna allur á einum og jafn mikilvægum þætti? Það er auðvitað þægilegast fyrir stjórnendur RÚV að niðurskurðurinn komi fram hjá kvikmyndafyrirtækjum landsins en RÚV haldi öllu sínu, en þau þægindi bitna illa á íslenskri kvikmyndagerð sem þegar stendur mjög höllum fæti. Ofan á allt annað gengur þessi ætlun stjórnenda RÚV þvert gegn vilja eigenda stofunarinnar því samkvæmt könnunum vill meirihluti landsmanna sjá meira íslenskt efni á RÚV - ekki minna. Þessi áform stjórnenda RÚV eru rýtingur í bak kvikmyndagerðar á Íslandi og munu valda faginu verulegum skaða verði ekki við þeim brugðist. Höfundur er leikstjóri og framleiðandi.