Það er ekki víst að þetta reddist Kristinn Árni L. Hróbjartsson og Hafsteinn Hauksson skrifa 6. maí 2026 07:40 Við Íslendingar reiðum okkur á úrræðagóða viðbragðsaðila, lipra ákvarðanatöku og vilja til að láta hluti ganga upp, og þannig reddast málin oft - jafnvel án mikils undirbúnings. Þannig redduðust tvær nýlegar krísur tengdar alþjóðlegum aðfangakeðjum, fyrst í kjölfar heimsfaraldurs og aftur eftir innrás Rússa í Úkraínu. Nú glímir heimurinn við þriðja framboðsáfallið á fimm árum, í þetta skiptið vegna átaka í Persaflóa og lokunar skipaumferðar um Hormússund. Þótt Ísland flytji tiltölulega lítið beint inn frá Flóaríkjunum, þá bendir ný greining sem við unnum fyrir Vörðu, hugveitu um þjóðaröryggi og viðnámsþrótt, til þess að meira en helmingur alls innflutnings til Íslands sé í vöruflokkum sem eiga á hættu að raskast verulega og að mun meira en bara olía sé undir. Þessi röð framboðsáfalla á undanförnum árum undirstrikar hvernig tíðni truflana á alþjóðlegu viðskiptaumhverfi hefur aukist margfalt. Það kallar á forsjálni í stað reddinga. Meira en (bara) olía Hnattvæðing viðskipta felur í sér að vörur sem ganga kaupum og sölum á alþjóðlegum mörkuðum verða fyrir áhrifum þegar framboð á heimsvísu skerðist. Verð á olíu sem er unnin í Noregi hefur til dæmis hækkað vegna framleiðsluskerðingar í Persaflóa. Þótt við séum fjarri vígaslóðum finnum við samt fyrir hækkun olíuverðs á dælunni. Vonandi einskorðast áhrifin við verðhækkanir, en langvarandi truflun á skipaumferð í Persaflóa eykur hættuna á að afhending aðfanga skerðist, tefjist verulega eða falli jafnvel alveg niður, sem allt leiðir til skorts. Þar er eldsneyti ekki eini vöruflokkurinn sem er í húfi. Um þriðjungur helíumframleiðslu heimsins kemur frá svæðinu, en helíum er nauðsynlegt til framleiðslu hátæknivara á borð við örgjörva og til reksturs segulómtækja á spítölum. Þá er um þriðjungur áburðar upprunninn frá svæðinu. Þrátt fyrir að á Íslandi hafi forsjálni (eða heppni?) orðið til þess að íslenskir heildsalar höfðu tryggt sér nægar birgðir fyrir sumarið, flytjum við inn mikið magn af matvælum sem þurfa áburð til framleiðslu. Plast er unnið úr hráolíu og þó að við notum ekki lengur plaströr þá reiðum við okkur á plast í margvíslegri mikilvægri starfsemi, til dæmis þegar kemur að einnota lækningavörum og umbúðum og pakkningum fyrir ýmsar útflutningsvörur. Innflutningseyjan Við reiðum okkur á innflutning, bæði til að halda samfélaginu gangandi og til að framleiða þær vörur sem við flytjum út og skapa gjaldeyri. Í kjölfar innrásar Rússa í Úkraínu gaf Þjóðaröryggisráð út skýrslu um neyðarbirgðir og lagði til að einum aðila yrði falið að byggja upp þekkingu og getu til að stuðla að auknu aðfangaöryggi, meðal annars með gagnaöflun og uppbyggingu nauðsynlegra öryggisbirgða til lengri tíma. Þótt réttur lærdómur hafi verið dreginn af síðustu aðfangakrísu þá hefur skort á eftirfylgni, því þessi aðili hefur enn ekki orðið að veruleika. Samstarf er lykilatriði Innflutningur lykilaðfanga er í dag að langmestu leyti á hendi einkaaðila. Sömu einkaaðilar búa oft að bestu þekkingu á áhættustýringu birgða og ómetanlegum markaðstengslum sem gefa góða mynd af þróun mála. Sú þekking ætti að nýtast við áætlanagerð og greiningar. Því er algjört grundvallaratriði að stjórnvöld og innflytjendur rækti samband sem miðar að því að efla viðnámsþrótt landsins. Þjóðaröryggi er ekki einkamál stjórnvalda heldur samstarfsverkefni okkar allra. Skýr ábyrgð og einbeitt starf Í dag er ábyrgð á birgðaöryggi dreifð og óskýr. Engin ein stofnun eða eining ber ábyrgð á greiningu, þróun þekkingar og reynslu, samstarfi við systurstofnanir erlendis og uppbyggingu og umsýslu neyðarbirgða. Við ættum að líta til þjóða á borð við Finna og Svisslendinga þar sem þessi verkefni heyra undir sérhæfðar stofnanir. Öryggisbirgðir ættu að vera meginverkefni eins aðila fremur en hliðarverkefni á víð og dreif um kerfið. Látum ekki „góða“ krísu fara til spillis Ófyrirsjáanleiki á alþjóðasviðinu er nú viðvarandi ástand. Stríðandi fylkingar og alþjóðapólitískir samkeppnisaðilar nýta viðskipti og birgðakeðjur sem vopn í köldum átökum. Í litlu landi eins og okkar þarf lítið að fara úrskeiðis til að það hafi langvarandi áhrif. Raunverulegt fullveldi er háð því að þjóðfélagið verði ekki óstarfhæft þegar aðföng eru tekin í gíslingu. Látum þessa krísu ekki fara til spillis og setjum neyðarbirgðir í forgang. Kristinn Árni er meðstofnandi og forstöðumaður hugveitunnar Vörðu og Hafsteinn er aðalhagfræðingur Kviku banka. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Sjá meira
Við Íslendingar reiðum okkur á úrræðagóða viðbragðsaðila, lipra ákvarðanatöku og vilja til að láta hluti ganga upp, og þannig reddast málin oft - jafnvel án mikils undirbúnings. Þannig redduðust tvær nýlegar krísur tengdar alþjóðlegum aðfangakeðjum, fyrst í kjölfar heimsfaraldurs og aftur eftir innrás Rússa í Úkraínu. Nú glímir heimurinn við þriðja framboðsáfallið á fimm árum, í þetta skiptið vegna átaka í Persaflóa og lokunar skipaumferðar um Hormússund. Þótt Ísland flytji tiltölulega lítið beint inn frá Flóaríkjunum, þá bendir ný greining sem við unnum fyrir Vörðu, hugveitu um þjóðaröryggi og viðnámsþrótt, til þess að meira en helmingur alls innflutnings til Íslands sé í vöruflokkum sem eiga á hættu að raskast verulega og að mun meira en bara olía sé undir. Þessi röð framboðsáfalla á undanförnum árum undirstrikar hvernig tíðni truflana á alþjóðlegu viðskiptaumhverfi hefur aukist margfalt. Það kallar á forsjálni í stað reddinga. Meira en (bara) olía Hnattvæðing viðskipta felur í sér að vörur sem ganga kaupum og sölum á alþjóðlegum mörkuðum verða fyrir áhrifum þegar framboð á heimsvísu skerðist. Verð á olíu sem er unnin í Noregi hefur til dæmis hækkað vegna framleiðsluskerðingar í Persaflóa. Þótt við séum fjarri vígaslóðum finnum við samt fyrir hækkun olíuverðs á dælunni. Vonandi einskorðast áhrifin við verðhækkanir, en langvarandi truflun á skipaumferð í Persaflóa eykur hættuna á að afhending aðfanga skerðist, tefjist verulega eða falli jafnvel alveg niður, sem allt leiðir til skorts. Þar er eldsneyti ekki eini vöruflokkurinn sem er í húfi. Um þriðjungur helíumframleiðslu heimsins kemur frá svæðinu, en helíum er nauðsynlegt til framleiðslu hátæknivara á borð við örgjörva og til reksturs segulómtækja á spítölum. Þá er um þriðjungur áburðar upprunninn frá svæðinu. Þrátt fyrir að á Íslandi hafi forsjálni (eða heppni?) orðið til þess að íslenskir heildsalar höfðu tryggt sér nægar birgðir fyrir sumarið, flytjum við inn mikið magn af matvælum sem þurfa áburð til framleiðslu. Plast er unnið úr hráolíu og þó að við notum ekki lengur plaströr þá reiðum við okkur á plast í margvíslegri mikilvægri starfsemi, til dæmis þegar kemur að einnota lækningavörum og umbúðum og pakkningum fyrir ýmsar útflutningsvörur. Innflutningseyjan Við reiðum okkur á innflutning, bæði til að halda samfélaginu gangandi og til að framleiða þær vörur sem við flytjum út og skapa gjaldeyri. Í kjölfar innrásar Rússa í Úkraínu gaf Þjóðaröryggisráð út skýrslu um neyðarbirgðir og lagði til að einum aðila yrði falið að byggja upp þekkingu og getu til að stuðla að auknu aðfangaöryggi, meðal annars með gagnaöflun og uppbyggingu nauðsynlegra öryggisbirgða til lengri tíma. Þótt réttur lærdómur hafi verið dreginn af síðustu aðfangakrísu þá hefur skort á eftirfylgni, því þessi aðili hefur enn ekki orðið að veruleika. Samstarf er lykilatriði Innflutningur lykilaðfanga er í dag að langmestu leyti á hendi einkaaðila. Sömu einkaaðilar búa oft að bestu þekkingu á áhættustýringu birgða og ómetanlegum markaðstengslum sem gefa góða mynd af þróun mála. Sú þekking ætti að nýtast við áætlanagerð og greiningar. Því er algjört grundvallaratriði að stjórnvöld og innflytjendur rækti samband sem miðar að því að efla viðnámsþrótt landsins. Þjóðaröryggi er ekki einkamál stjórnvalda heldur samstarfsverkefni okkar allra. Skýr ábyrgð og einbeitt starf Í dag er ábyrgð á birgðaöryggi dreifð og óskýr. Engin ein stofnun eða eining ber ábyrgð á greiningu, þróun þekkingar og reynslu, samstarfi við systurstofnanir erlendis og uppbyggingu og umsýslu neyðarbirgða. Við ættum að líta til þjóða á borð við Finna og Svisslendinga þar sem þessi verkefni heyra undir sérhæfðar stofnanir. Öryggisbirgðir ættu að vera meginverkefni eins aðila fremur en hliðarverkefni á víð og dreif um kerfið. Látum ekki „góða“ krísu fara til spillis Ófyrirsjáanleiki á alþjóðasviðinu er nú viðvarandi ástand. Stríðandi fylkingar og alþjóðapólitískir samkeppnisaðilar nýta viðskipti og birgðakeðjur sem vopn í köldum átökum. Í litlu landi eins og okkar þarf lítið að fara úrskeiðis til að það hafi langvarandi áhrif. Raunverulegt fullveldi er háð því að þjóðfélagið verði ekki óstarfhæft þegar aðföng eru tekin í gíslingu. Látum þessa krísu ekki fara til spillis og setjum neyðarbirgðir í forgang. Kristinn Árni er meðstofnandi og forstöðumaður hugveitunnar Vörðu og Hafsteinn er aðalhagfræðingur Kviku banka.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar