Samgöngur fyrir börn Stein Olav Romslo skrifar 9. maí 2026 07:02 Borg sem er hugsuð út frá þörfum barna er borg sem virkar fyrir okkur öll. Börn þurfa ekki síður en fullorðnir að komast leiðar sinnar með öruggum og fljótlegum hætti hvort sem það er innan hverfisins eða á milli hverfa. Staðreyndin er sú að börn keyra ekki bíla. Borg sem er göngu- og hjólavæn ásamt því að hafa öflugar almenningssamgöngur og sterka hverfakjarna er borg sem styður við lífsgæði og sjálfstæði barna. Minnkum skutlið Flestir foreldrar þekkja skutlið sem því fylgir að eiga börn, hvort sem það er í skóla, tómstundir eða annað. Við minnkum skutlið með því að byggja borg þar sem hverfakjarnar eru sterkir og vegalengdir eru stuttar. Stefna Samfylkingarinnar hefur verið að byggja upp svokölluð 15 mínútna hverfi þar sem nauðsynleg þjónusta og afþreying er í að hámarki 15 mínútna fjarlægð. Þar er íþróttahús, skóli, matvörubúð, frístundamiðstöð, kaffihús og leikvellir í nálægð við þar sem fólk býr. Þessi stefna styður við félagslíf barna og einfaldar líf þeirra, ekki síður en foreldranna sem annars þyrftu að skutla börnunum á þessa staði. Við verðum að halda áfram á þeirri leið svo fleiri gefst kost á að njóta þessara lífsgæða. Barnvæn borg felur einnig í sér öflugar almenningssamgöngur. Samfylkingin í Reykjavík hefur nú gert grunnskólabörnum ókeypis að ferðast um með Strætó. Þetta stuðlar að aukinni notkun Strætó. Þar að auki eru mun fleiri leiðir sem fara á aðeins 10 mínútna fresti á háannatíma. Höldum áfram að efla Strætó á meðan uppbygging Borgarlínu á sér stað. Það gerum við með því að fjölga áfram ferðum Strætó og innleiða nýtt leiðakerfi sem bætir tengingar innan og milli hverfa. Áframhaldandi uppbygging göngu- og hjólastíga Göngu- og hjólastígar eru einnig mikilvægt samgöngumál fyrir börn. Í Þrándheimi, þar sem ég bjó áður en ég flutti til Reykjavíkur, var ráðist í átak til að greina flytileiðir sem fólk nýtti sér þvers og kruss um alla borg. Þá var til dæmis verið að skoða svokallaða óskastíga sem myndast þegar mörg labba sömu sporin þar sem er ekki lagður stígur fyrir. Í síðustu viku var til umræðu í borgarstjórn stefna Reykjavíkurborgar um gönguvæna borg. Þar voru einmitt óskastígarnir teknir fyrir og það á að setja aukið fjármagn í viðhald göngustíga. Stefnt er að áframhaldandi uppbygging göngustíga og hjólastíga um alla borg. Hvað myndu börnin vilja? Samgöngur eru eitt af þeim málum sem hafa hvað mest áhrif á lífsgæði barna. Börn eiga að geta valið sér ferðamáta eftir því hvað hentar best hverju sinni. Að ganga, hjóla og nota almenningssamgöngur á að vera öruggt og aðgengilegt í borginni okkar. Þó eru flokkar sem vilja fækka valkostum í samgöngum, hætta við Borgarlínu og fjölga bílaakreinum út í hið óendanlega. Í borgarstjórnarkosningum 16. maí er kosið um hvert Reykjavík stefnir í samgöngumálum. Þá er spurningin: Viljum við færast nær því að vera eins og jafnaðarborgir Norðurlandanna þar sem fólk hefur raunverulegt val um samgöngumáta – eða viljum við gera Reykjavík að amerískri bílaborg undir forystu Sjálfstæðisflokksins? Hvað myndu börnin vilja? Höfundur skipar 5. sæti á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí nk. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Stein Olav Romslo Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Borg sem er hugsuð út frá þörfum barna er borg sem virkar fyrir okkur öll. Börn þurfa ekki síður en fullorðnir að komast leiðar sinnar með öruggum og fljótlegum hætti hvort sem það er innan hverfisins eða á milli hverfa. Staðreyndin er sú að börn keyra ekki bíla. Borg sem er göngu- og hjólavæn ásamt því að hafa öflugar almenningssamgöngur og sterka hverfakjarna er borg sem styður við lífsgæði og sjálfstæði barna. Minnkum skutlið Flestir foreldrar þekkja skutlið sem því fylgir að eiga börn, hvort sem það er í skóla, tómstundir eða annað. Við minnkum skutlið með því að byggja borg þar sem hverfakjarnar eru sterkir og vegalengdir eru stuttar. Stefna Samfylkingarinnar hefur verið að byggja upp svokölluð 15 mínútna hverfi þar sem nauðsynleg þjónusta og afþreying er í að hámarki 15 mínútna fjarlægð. Þar er íþróttahús, skóli, matvörubúð, frístundamiðstöð, kaffihús og leikvellir í nálægð við þar sem fólk býr. Þessi stefna styður við félagslíf barna og einfaldar líf þeirra, ekki síður en foreldranna sem annars þyrftu að skutla börnunum á þessa staði. Við verðum að halda áfram á þeirri leið svo fleiri gefst kost á að njóta þessara lífsgæða. Barnvæn borg felur einnig í sér öflugar almenningssamgöngur. Samfylkingin í Reykjavík hefur nú gert grunnskólabörnum ókeypis að ferðast um með Strætó. Þetta stuðlar að aukinni notkun Strætó. Þar að auki eru mun fleiri leiðir sem fara á aðeins 10 mínútna fresti á háannatíma. Höldum áfram að efla Strætó á meðan uppbygging Borgarlínu á sér stað. Það gerum við með því að fjölga áfram ferðum Strætó og innleiða nýtt leiðakerfi sem bætir tengingar innan og milli hverfa. Áframhaldandi uppbygging göngu- og hjólastíga Göngu- og hjólastígar eru einnig mikilvægt samgöngumál fyrir börn. Í Þrándheimi, þar sem ég bjó áður en ég flutti til Reykjavíkur, var ráðist í átak til að greina flytileiðir sem fólk nýtti sér þvers og kruss um alla borg. Þá var til dæmis verið að skoða svokallaða óskastíga sem myndast þegar mörg labba sömu sporin þar sem er ekki lagður stígur fyrir. Í síðustu viku var til umræðu í borgarstjórn stefna Reykjavíkurborgar um gönguvæna borg. Þar voru einmitt óskastígarnir teknir fyrir og það á að setja aukið fjármagn í viðhald göngustíga. Stefnt er að áframhaldandi uppbygging göngustíga og hjólastíga um alla borg. Hvað myndu börnin vilja? Samgöngur eru eitt af þeim málum sem hafa hvað mest áhrif á lífsgæði barna. Börn eiga að geta valið sér ferðamáta eftir því hvað hentar best hverju sinni. Að ganga, hjóla og nota almenningssamgöngur á að vera öruggt og aðgengilegt í borginni okkar. Þó eru flokkar sem vilja fækka valkostum í samgöngum, hætta við Borgarlínu og fjölga bílaakreinum út í hið óendanlega. Í borgarstjórnarkosningum 16. maí er kosið um hvert Reykjavík stefnir í samgöngumálum. Þá er spurningin: Viljum við færast nær því að vera eins og jafnaðarborgir Norðurlandanna þar sem fólk hefur raunverulegt val um samgöngumáta – eða viljum við gera Reykjavík að amerískri bílaborg undir forystu Sjálfstæðisflokksins? Hvað myndu börnin vilja? Höfundur skipar 5. sæti á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí nk.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar