Alþjóðasamstarf er Íslendingum lífsnauðsynlegt Haraldur Ólafsson skrifar 18. maí 2026 07:45 Öðru hverju spretta upp hugmyndir um að fólk sem hefur efasemdir um að Íslendingar eigi að gangast Evrópusambandinu á hönd sé andsnúið alþjóðasamstarfi. Fátt er fjær lagi. Slík umræða getur hæglega leitt til þess að athyglin færist frá efnislegri umræðu um kosti og galla Evrópusambandsaðildar yfir í almennar getgátur um afstöðu fólks til alþjóðasamstarfs, sem engu skila. Þótt framleiðsla til útflutnings frá Íslandi sé fjölbreyttari en hún var fyrir nokkrum áratugum, er atvinnulíf engu að síður einhæft í samanburði við það sem gerist í stóru löndunum. Lesandanum dugir að líta í kringum sig þar sem hann er staddur til að sjá að nánast allt í manngerðu umhverfi okkar er innflutt, eða gert úr innfluttu efni. Af þessari ástæðu einni er gríðarlega mikilvægt að tryggja sem frjálsasta verslun við umheiminn, bæði fyrir innflutning á neysluvöru og öðrum aðföngum og ekki síður til að tryggja aðgang að mörkuðum fyrir íslenska framleiðslu. Trygging fyrir greiðum inn- og útflutningi fæst með öflugu alþjóðasamstarfi þar sem sæst er á reglur og viðmið í hvers konar viðskiptum og samskiptum. Einfaldast er að viðhafa frjálsa verslun. Það er líka að jafnaði best, en stundum verður niðurstaðan engu að síður einhverjar hindranir og tollar. Til að hafa hemil á viðskiptahindrunum er nauðsynlegt að vera í þeirri stöðu að geta samið við önnur ríki eða bandalög ríkja. Ísland og fulltrúar Íslands þurfa að hafa aðgang að þeim alþjóðlega vettvangi sem skiptir máli hverju sinni og að hafa vald til að semja um það sem skiptir máli.Verulega mundi kvarnast úr því valdi og þeim aðgangi ef Ísland innlimaðist í Evrópusambandið. Það á bæði við um samstarf innan sumra alþjóðlegra stofnana sem og viðskiptasamninga við ríki utan Evrópusambandsins, en Evrópusambandið annast slík verk sjálft, fyrir hönd allra sem í því sambandi eru. Við það borð vega hugsanlegir sérhagsmunir örþjóða vitaskuld ekki þungt. Niðurstaðan af þessari stuttu upprifjun er að samvinna á alþjóðavettvangi er Íslendingum lífsnauðsynleg og það er alls ekki ráðlegt að útvista henni til annarra ríkja eða ríkjabandalaga. Á næstunni verða rædd nokkur mikilvæg atriði í alþjóðasamstarfi í umhverfismálum, þróunarmálum og vísindum. Höfundur er formaður Heimssýnar, félags um fullveldi Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Haraldur Ólafsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Samkeppniseftirlitið eitt og sér Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson skrifar Sjá meira
Öðru hverju spretta upp hugmyndir um að fólk sem hefur efasemdir um að Íslendingar eigi að gangast Evrópusambandinu á hönd sé andsnúið alþjóðasamstarfi. Fátt er fjær lagi. Slík umræða getur hæglega leitt til þess að athyglin færist frá efnislegri umræðu um kosti og galla Evrópusambandsaðildar yfir í almennar getgátur um afstöðu fólks til alþjóðasamstarfs, sem engu skila. Þótt framleiðsla til útflutnings frá Íslandi sé fjölbreyttari en hún var fyrir nokkrum áratugum, er atvinnulíf engu að síður einhæft í samanburði við það sem gerist í stóru löndunum. Lesandanum dugir að líta í kringum sig þar sem hann er staddur til að sjá að nánast allt í manngerðu umhverfi okkar er innflutt, eða gert úr innfluttu efni. Af þessari ástæðu einni er gríðarlega mikilvægt að tryggja sem frjálsasta verslun við umheiminn, bæði fyrir innflutning á neysluvöru og öðrum aðföngum og ekki síður til að tryggja aðgang að mörkuðum fyrir íslenska framleiðslu. Trygging fyrir greiðum inn- og útflutningi fæst með öflugu alþjóðasamstarfi þar sem sæst er á reglur og viðmið í hvers konar viðskiptum og samskiptum. Einfaldast er að viðhafa frjálsa verslun. Það er líka að jafnaði best, en stundum verður niðurstaðan engu að síður einhverjar hindranir og tollar. Til að hafa hemil á viðskiptahindrunum er nauðsynlegt að vera í þeirri stöðu að geta samið við önnur ríki eða bandalög ríkja. Ísland og fulltrúar Íslands þurfa að hafa aðgang að þeim alþjóðlega vettvangi sem skiptir máli hverju sinni og að hafa vald til að semja um það sem skiptir máli.Verulega mundi kvarnast úr því valdi og þeim aðgangi ef Ísland innlimaðist í Evrópusambandið. Það á bæði við um samstarf innan sumra alþjóðlegra stofnana sem og viðskiptasamninga við ríki utan Evrópusambandsins, en Evrópusambandið annast slík verk sjálft, fyrir hönd allra sem í því sambandi eru. Við það borð vega hugsanlegir sérhagsmunir örþjóða vitaskuld ekki þungt. Niðurstaðan af þessari stuttu upprifjun er að samvinna á alþjóðavettvangi er Íslendingum lífsnauðsynleg og það er alls ekki ráðlegt að útvista henni til annarra ríkja eða ríkjabandalaga. Á næstunni verða rædd nokkur mikilvæg atriði í alþjóðasamstarfi í umhverfismálum, þróunarmálum og vísindum. Höfundur er formaður Heimssýnar, félags um fullveldi Íslands.