Opið bréf til heilbrigðisráðherra Sif Huld Albertsdóttir skrifar 27. maí 2026 12:00 Áhyggjur aðstandenda vegna þjónustu við börn fædd með skarð í vör og/eða góm. Við undirrituð, stjórn Breiðra Brosa og foreldrar barna með skarð í vör og/eða tanngarði, sjáum okkur knúin til að stíga fram enn á ný vegna þeirrar stöðu sem börn okkar og fjölskyldur búa við innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Þrátt fyrir margra ára baráttu foreldra og ítrekuð samtöl við stjórnvöld búum við enn við óvissu og skort á skýrri ábyrgð gagnvart þessum hópi barna. Í mörg ár hafa foreldrar þurft að berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna, hvort sem það varðar sérhæfðar aðgerðir, tannréttingar, þjónustu talmeinafræðinga, HNE sérfræðingar, ferðakostnað eða aðra nauðsynlega meðferð. Á síðustu mánuðum hafa áhyggjur okkar aukist enn frekar eftir að foreldrar innan okkar hóps fengu þær upplýsingar að barn þeirra færi mögulega á lista yfir kjálkaaðgerðir sem kynnu að verða framkvæmdar annað hvort hér á landi eða erlendis, án þess að skýrar upplýsingar lægju fyrir um framkvæmd eða næstu skref. Það sem veldur okkur hvað mestum áhyggjum er að ekkert formlegt teymi heldur utan um þjónustuna og engin skýr yfirsýn virðist vera yfir stöðu þeirra barna sem þurfa umfangsmikla og langvarandi meðferð. Breið Bros eru aðildarfélag innan Umhyggju, félags langveikra barna og fjölskyldna. Við þekkjum því vel hversu mikilvæg samfelld þjónusta, stuðningur og eftirfylgni eru fyrir fjölskyldur langveikra barna. Reynslan okkar er hins vegar sú að börn með skarð í vör og/eða tanngarði virðast ekki njóta sömu umgjörðar eða stuðnings og önnur langveik börn, þrátt fyrir áralangt og flókið meðferðarferli. Þessi börn fara oft í gegnum endurteknar aðgerðir, tannréttingar, talmeðferð og aðra sérhæfða meðferð í gegnum stóran hluta æsku sinnar og áfram á unglingsárum. Foreldrar standa oftar en ekki einir í því að halda utan um meðferðir, sækja upplýsingar og berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna. Umhyggja hefur staðið með okkur í þessari baráttu og veitt okkur mikilvægan stuðning. Þrátt fyrir það upplifum við enn að ákall foreldra um ábyrgð og raunverulega teymisvinnu hafi ekki fengið nægilega áheyrn hjá ráðuneytinu. Við getum ekki lengur sætt okkur við að börn okkar búi við óvissu árum saman án þess að skýr ábyrgð eða eftirfylgni sé til staðar. Það er ekki ásættanlegt að foreldrar þurfi sjálfir að halda utan um flókið meðferðarferli barna sinna án þess að samræmt teymi eða ábyrgðarkerfi sé til staðar innan heilbrigðiskerfisins. Við köllum eftir því að ráðuneytið taki tafarlaust ábyrgð á málaflokknum og tryggi börnum okkar þá samfelldu, öruggu og faglegu þjónustu sem þau eiga rétt á. Börn okkar eiga ekki að þurfa að berjast fyrir grunnöryggi innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Höfundur á sæti í stjórn Breiðra Brosa, fyrir hönd foreldra barna með skarð í vör og/eða tanngarði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sif Huld Albertsdóttir Tannheilsa Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Sjá meira
Áhyggjur aðstandenda vegna þjónustu við börn fædd með skarð í vör og/eða góm. Við undirrituð, stjórn Breiðra Brosa og foreldrar barna með skarð í vör og/eða tanngarði, sjáum okkur knúin til að stíga fram enn á ný vegna þeirrar stöðu sem börn okkar og fjölskyldur búa við innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Þrátt fyrir margra ára baráttu foreldra og ítrekuð samtöl við stjórnvöld búum við enn við óvissu og skort á skýrri ábyrgð gagnvart þessum hópi barna. Í mörg ár hafa foreldrar þurft að berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna, hvort sem það varðar sérhæfðar aðgerðir, tannréttingar, þjónustu talmeinafræðinga, HNE sérfræðingar, ferðakostnað eða aðra nauðsynlega meðferð. Á síðustu mánuðum hafa áhyggjur okkar aukist enn frekar eftir að foreldrar innan okkar hóps fengu þær upplýsingar að barn þeirra færi mögulega á lista yfir kjálkaaðgerðir sem kynnu að verða framkvæmdar annað hvort hér á landi eða erlendis, án þess að skýrar upplýsingar lægju fyrir um framkvæmd eða næstu skref. Það sem veldur okkur hvað mestum áhyggjum er að ekkert formlegt teymi heldur utan um þjónustuna og engin skýr yfirsýn virðist vera yfir stöðu þeirra barna sem þurfa umfangsmikla og langvarandi meðferð. Breið Bros eru aðildarfélag innan Umhyggju, félags langveikra barna og fjölskyldna. Við þekkjum því vel hversu mikilvæg samfelld þjónusta, stuðningur og eftirfylgni eru fyrir fjölskyldur langveikra barna. Reynslan okkar er hins vegar sú að börn með skarð í vör og/eða tanngarði virðast ekki njóta sömu umgjörðar eða stuðnings og önnur langveik börn, þrátt fyrir áralangt og flókið meðferðarferli. Þessi börn fara oft í gegnum endurteknar aðgerðir, tannréttingar, talmeðferð og aðra sérhæfða meðferð í gegnum stóran hluta æsku sinnar og áfram á unglingsárum. Foreldrar standa oftar en ekki einir í því að halda utan um meðferðir, sækja upplýsingar og berjast fyrir grunnþjónustu barna sinna. Umhyggja hefur staðið með okkur í þessari baráttu og veitt okkur mikilvægan stuðning. Þrátt fyrir það upplifum við enn að ákall foreldra um ábyrgð og raunverulega teymisvinnu hafi ekki fengið nægilega áheyrn hjá ráðuneytinu. Við getum ekki lengur sætt okkur við að börn okkar búi við óvissu árum saman án þess að skýr ábyrgð eða eftirfylgni sé til staðar. Það er ekki ásættanlegt að foreldrar þurfi sjálfir að halda utan um flókið meðferðarferli barna sinna án þess að samræmt teymi eða ábyrgðarkerfi sé til staðar innan heilbrigðiskerfisins. Við köllum eftir því að ráðuneytið taki tafarlaust ábyrgð á málaflokknum og tryggi börnum okkar þá samfelldu, öruggu og faglegu þjónustu sem þau eiga rétt á. Börn okkar eiga ekki að þurfa að berjast fyrir grunnöryggi innan íslenska heilbrigðiskerfisins. Höfundur á sæti í stjórn Breiðra Brosa, fyrir hönd foreldra barna með skarð í vör og/eða tanngarði.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun