Tala og tala en gera ekki neitt Tómas Þór Þórðarson skrifar 5. júní 2026 08:47 Viðskiptaráð gyrti hressilega niður um ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur í gær þegar það birti úttekt sína um hið popúlíska útspil að fá þjóðina að borðinu þegar kom að því að hagræða hjá ríkinu. Ríkisstjórnin leitaði til þjóðarinnar með hagræðingartillögur og hún svaraði með 10.000 slíkum. Flestum þeim stóru var hent í ruslið enda var þetta bara gert til ásýndar. Á endanum voru 57 tillögur nýttar sem áttu að skila sparnaði upp á 71 milljarð króna. Aðeins sex af þessum 57 tillögum hafa komið til framkvæmdar, 19 eru í vinnslu og ekki er byrjað á 26 þeirra. Það eru nú öll verk þessarar meintu verkstjórnar sem Íslendingar eru farnir að sjá að ræður ekkert við verkefnið. Ég hef lengi bent á þessa endalausu markaðsherferð sem þessi ríkisstjórn er. Öll fallegu grafík spjöldin með „Ræsum vélarnar“, „Lækkum dæluna“ og ég veit ekki hvað. Markaðsstofa Samfylkingarinnar er margfalt öflugri en ríkisstjórnin sjálf að koma nokkrum sköpuðum hlut í verk. Það, að þetta fyrsta útspil ríkisstjórnarinnar að höfða til þjóðarinnar og leyfa henni að vera hluti af meintri hagræðingu hjá ríkinu var bara byrjunin á því að segja eitt – og gera svo ekki neitt. Hér eru nokkur önnur dæmi: Hún ætlaði að koma ríkisfjármálum í lag en verðbólga, vextir og atvinnuleysi hækkar og hækkar. Hún ætlaði ekki að hækka skatta á fólk og fyrirtæki en braut ekki bara það loforð heldur er farin að skálda upp nýja skattstofna eins og hleðslugöt. Hún ætlaði að skila hallalausum fjárlögum en nú er forsendum fjárlaga alvarlega ógnað og stefnir jafnvel í fyrirséðan halla. Hún ætlaði ekki að kljúfa þjóðina með Evrópusambands umsókn en hefur gefist upp á að laga efnahagsmálin sjálf hér heima þannig þá er einfaldast að sameinast um að láta Evruna bjarga þessu. Og svo má áfram telja. Þetta er nú öll verkstjórnin sem talar og talar en gerir ekkert - nema hækka skatta. Höfundur er aðstoðarmaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins og varaþingmaður Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tómas Þór Þórðarson Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Viðskiptaráð gyrti hressilega niður um ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur í gær þegar það birti úttekt sína um hið popúlíska útspil að fá þjóðina að borðinu þegar kom að því að hagræða hjá ríkinu. Ríkisstjórnin leitaði til þjóðarinnar með hagræðingartillögur og hún svaraði með 10.000 slíkum. Flestum þeim stóru var hent í ruslið enda var þetta bara gert til ásýndar. Á endanum voru 57 tillögur nýttar sem áttu að skila sparnaði upp á 71 milljarð króna. Aðeins sex af þessum 57 tillögum hafa komið til framkvæmdar, 19 eru í vinnslu og ekki er byrjað á 26 þeirra. Það eru nú öll verk þessarar meintu verkstjórnar sem Íslendingar eru farnir að sjá að ræður ekkert við verkefnið. Ég hef lengi bent á þessa endalausu markaðsherferð sem þessi ríkisstjórn er. Öll fallegu grafík spjöldin með „Ræsum vélarnar“, „Lækkum dæluna“ og ég veit ekki hvað. Markaðsstofa Samfylkingarinnar er margfalt öflugri en ríkisstjórnin sjálf að koma nokkrum sköpuðum hlut í verk. Það, að þetta fyrsta útspil ríkisstjórnarinnar að höfða til þjóðarinnar og leyfa henni að vera hluti af meintri hagræðingu hjá ríkinu var bara byrjunin á því að segja eitt – og gera svo ekki neitt. Hér eru nokkur önnur dæmi: Hún ætlaði að koma ríkisfjármálum í lag en verðbólga, vextir og atvinnuleysi hækkar og hækkar. Hún ætlaði ekki að hækka skatta á fólk og fyrirtæki en braut ekki bara það loforð heldur er farin að skálda upp nýja skattstofna eins og hleðslugöt. Hún ætlaði að skila hallalausum fjárlögum en nú er forsendum fjárlaga alvarlega ógnað og stefnir jafnvel í fyrirséðan halla. Hún ætlaði ekki að kljúfa þjóðina með Evrópusambands umsókn en hefur gefist upp á að laga efnahagsmálin sjálf hér heima þannig þá er einfaldast að sameinast um að láta Evruna bjarga þessu. Og svo má áfram telja. Þetta er nú öll verkstjórnin sem talar og talar en gerir ekkert - nema hækka skatta. Höfundur er aðstoðarmaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins og varaþingmaður
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar