Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar 8. júní 2026 14:33 Fjármálaráðherra mætir í viðtöl og talar um hækkandi vexti, þrjóska verðbólgu og aukinn samdrátt í formi fjöldauppsagna sem einhverja „óumflýjanlega niðurstöðu“. Hann viðurkennir þar með að hann sé varla starfi sínu vaxinn. En sannleikurinn er sá að þessi vandi er heimatilbúinn. Þar af leiðir er hann óumflýjanlegur á meðan skattahækkunargleði ríkisstjórnarinnar, gjarnan kölluð „aðhald á tekjuhlið” eða „lokun á alls kyns götum” er leiðin sem ríkisstjórnin hefur einsett sér að fara. Ríkisstjórnin er sjálf helsti brennuvargurinn á þessu verðbólgubáli! Muna menn eftir haustinu 2024? Þá sýndi þáverandi ríkisstjórn sem samanstóð af Sjálfstæðisflokki og Framsókn, eftir brotthvarf Vinstri grænna úr stjórninni,í verki að hægt var að ná niður vöxtum og verðbólgu með því að lofa að opinberar gjaldskrár hækkuðu ekki umfram 2,5% verðbólgumarkmið Seðlabankans. Það tók hins vegar nýja ríkisstjórn, Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins örfáar vikur eða mánuði að hverfa af þeirri braut. Með nýrri fjármálaáætlun, kílómetragjöldum og stórfelldum gjaldskrárhækkunum um síðustu áramót keyrði ríkisstjórnin hækkanirnar langt umfram öll markmið. Með þessari takmarkalausu gjaldafíkn er ríkið beinlínis að LEIÐA verðbólguvæntingarnar í landinu. Þegar ríkið hækkar allt, hvers vegna ættu fyrirtæki og verslanir að halda aftur af sér, þar Sem ríkið með sitt hækkunarblæti eykur rekstrarkostnað þeirra? Kostnaðurinn af hækkununum smitast auðvitað beint út í verðlagið og Seðlabankinn er skilinn einn eftir á vígvellinum með það eina tól að kæla hagkerfið með okurvöxtum á heimilin og fyrirtækin í landiu. Að ætla að skila hallalausum ríkissjóði með því að kyrkja atvinnulífið og heimilin, með glórulausum gjaldskrárhækkunum, er efnahagslegur galskapur og í raun fullreynd leið sem ætíð mistekst. Leiðin að hallalausum ríkissjóði er ekki gjalda- og skattafíkn, heldur að gefa fólki og fyrirtækjum súrefni til að skapa verðmæti. Ef ríkið myndi t.d. lækka matarskattinn myndu ráðstöfunartekjur heimilanna aukast og Færast yfir í aðra þjónustu og verslun. Það myndi stækka skattstofnana á sjálfbæran hátt og slá á verðbólguna samstundis. Það er kominn tími til að stjórnvöld hætti að senda heimilunum og fyrirtækjunum í landinu reikninginn fyrir eigin rekstrarvanhæfni. Hættið að hella olíu á bálið! Höfundur er formaður Verkalýðsráðs Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kristinn Karl Brynjarsson Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Skoðun Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Sjá meira
Fjármálaráðherra mætir í viðtöl og talar um hækkandi vexti, þrjóska verðbólgu og aukinn samdrátt í formi fjöldauppsagna sem einhverja „óumflýjanlega niðurstöðu“. Hann viðurkennir þar með að hann sé varla starfi sínu vaxinn. En sannleikurinn er sá að þessi vandi er heimatilbúinn. Þar af leiðir er hann óumflýjanlegur á meðan skattahækkunargleði ríkisstjórnarinnar, gjarnan kölluð „aðhald á tekjuhlið” eða „lokun á alls kyns götum” er leiðin sem ríkisstjórnin hefur einsett sér að fara. Ríkisstjórnin er sjálf helsti brennuvargurinn á þessu verðbólgubáli! Muna menn eftir haustinu 2024? Þá sýndi þáverandi ríkisstjórn sem samanstóð af Sjálfstæðisflokki og Framsókn, eftir brotthvarf Vinstri grænna úr stjórninni,í verki að hægt var að ná niður vöxtum og verðbólgu með því að lofa að opinberar gjaldskrár hækkuðu ekki umfram 2,5% verðbólgumarkmið Seðlabankans. Það tók hins vegar nýja ríkisstjórn, Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins örfáar vikur eða mánuði að hverfa af þeirri braut. Með nýrri fjármálaáætlun, kílómetragjöldum og stórfelldum gjaldskrárhækkunum um síðustu áramót keyrði ríkisstjórnin hækkanirnar langt umfram öll markmið. Með þessari takmarkalausu gjaldafíkn er ríkið beinlínis að LEIÐA verðbólguvæntingarnar í landinu. Þegar ríkið hækkar allt, hvers vegna ættu fyrirtæki og verslanir að halda aftur af sér, þar Sem ríkið með sitt hækkunarblæti eykur rekstrarkostnað þeirra? Kostnaðurinn af hækkununum smitast auðvitað beint út í verðlagið og Seðlabankinn er skilinn einn eftir á vígvellinum með það eina tól að kæla hagkerfið með okurvöxtum á heimilin og fyrirtækin í landiu. Að ætla að skila hallalausum ríkissjóði með því að kyrkja atvinnulífið og heimilin, með glórulausum gjaldskrárhækkunum, er efnahagslegur galskapur og í raun fullreynd leið sem ætíð mistekst. Leiðin að hallalausum ríkissjóði er ekki gjalda- og skattafíkn, heldur að gefa fólki og fyrirtækjum súrefni til að skapa verðmæti. Ef ríkið myndi t.d. lækka matarskattinn myndu ráðstöfunartekjur heimilanna aukast og Færast yfir í aðra þjónustu og verslun. Það myndi stækka skattstofnana á sjálfbæran hátt og slá á verðbólguna samstundis. Það er kominn tími til að stjórnvöld hætti að senda heimilunum og fyrirtækjunum í landinu reikninginn fyrir eigin rekstrarvanhæfni. Hættið að hella olíu á bálið! Höfundur er formaður Verkalýðsráðs Sjálfstæðisflokksins.
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar