Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar 1. september 2026 08:02 Það þarf skatttekjur nærri þúsund Reykvíkinga til að afla 1.200 milljóna króna. Hver einasta króna sem fer í rekstur Reykjavíkurborgar er króna sem einhver þurfti að vinna fyrir. Það er ábyrgðarhluti að fara vel með það fé og forgangsraða rétt. Fyrr í sumar afgreiddi hagræðingarhópur borgarstjórnar tillögur sem spara rúmlega 300 milljónir á ári í Ráðhúsinu. Nú bætast við breytingar sem skila um 900 milljónum til viðbótar. Á fyrstu þremur mánuðum kjörtímabilsins hafa verið teknar stórar ákvarðanir sem samtals spara um 1.200 milljónir árlega. Sem svarar til skatttekna af nærri þúsund íbúum. Hvað er verið að gera? Það er verið að minnka kerfið til að spara fé, og geta bætt þjónustuna á vettvangi. Millistjórnendum og sérfræðingum sem veita stjórnendum og starfsfólki ráðgjöf fækkar. Það er ekki verið að draga úr þjónustu við borgarbúa. Verkefni fjögurra miðstöðva sameinast í tvær þjónustueiningar. Barna- og fjölskylduþjónustu sem verður staðsett í Borgartúni. Félags- og húsnæðisþjónustu sem verður staðsett á Bíldshöfða. Með færri og öflugri fagteymum verður ábyrgðin skýrari og þjónustan samræmd um alla borg. Við erum að færa þjónustuskipulagið til nútímans. Af hverju? Í fyrsta lagi er halli á rekstri borgarinnar og nauðsynlegt að forgangsraða peningum í beina þjónustu við borgarbúa. Í öðru lagi er núverandi skipulag með stjórnsýslu og þjónustu í Borgartúni og fjórum miðstöðvum óskilvirkt og dreifir ábyrgð á of margar hendur. Í þriðja lagi er að tryggja jafnræði í þjónustu. Í sumum hverfum er veitt betri þjónusta en í öðrum, og biðlistar eru styttri. Það er ekki sanngjarnt að þjónusta við borgarbúa sé háð lögheimilisskráningu. Starfsemi miðstöðvanna hefur auk þess dregist saman undanfarin ár vegna þess að sífellt fleiri nýta sér rafræna þjónustu, og því að skipulag á þjónustu við fólk með fötlun hefur verið fært inn í Borgartún. Hvað breytist ekki? Það sem skiptir mestu er að þjónusta í hverfunum breytist ekki. Börnin mæta áfram í sinn skóla, sitt frístundaheimili og sína félagsmiðstöð. Fólk heldur áfram að vera í sambandi við sinn ráðgjafa og fá þá þjónustu sem það þekkir frá félagsþjónustunni. Nærþjónusta í hverfum, skólum og frístundastarfi verður áfram til staðar. Viðtöl og persónuleg þjónusta verða áfram í boði í hverfunum. Það þurfa ekki öll að fara í Borgartún eða á Bíldshöfða. Hvar er hagrætt? Við í Viðreisn lofuðum að minnka kerfið og setja meira í hverfin. Hagræðingin er sótt í yfirstjórn, umsýslu og húsnæðiskostnað. Stöðugildum fækkar sem leiðir til um 750 milljóna árlegs sparnaðar og húsnæðiskostnaður lækkar um 160 milljónir króna árlega. Það skapar tækifæri til að auka beina þjónustu í hverfunum. Næstu mánuðir verða nýttir til að innleiða nýtt skipulag, flytja starfsaðstöðu og búnað og tryggja að kerfi og verkferlar styðji nýtt fyrirkomulag. Miðstöðvarnar starfa í óbreyttri mynd þangað til. Höfundur er borgarfulltrúi Viðreisnar og formaður hagræðingarhóps borgarstjórnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Mest lesið Kynami. Þegar vanlíðan barns er gefið rangt nafn Júlíus Valsson Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein Skoðun Þegar vinstrið slær á framtakið Ragnar Sigurðsson Skoðun Hvað fær Ísland fyrir fiskeldi? Kristinn H. Gunnarsson Skoðun Listamannalaun: Eru tækifærin raunverulega opin öllum? Valerio Gargiulo Skoðun Leigubremsan leysir ekki húsnæðisvandann ein og sér Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Hver vængstýfði hvern við samningaborðið? Vilhelm Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Bær í vexti - nýtt aðalskipulag Hafnarfjarðar Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Áhrifavaldar já, Gestgjafinn nei Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Forvarnir gerast ekki af sjálfu sér Arna Hrönn Aradóttir,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hvað kostar venjulegt líf? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Persónulegt níð skilar engum árangri Halldóra Sigr. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvað fáum við fyrir reikninginn? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Berglind Kristinsdóttir,Pálmi Freyr Randversson,Guðjón Skúlason skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir fiskeldi? Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Byggingalóðir – tækifæri fyrir ungt fólk í húsnæðisleit eða hilluskraut fjármagnseigenda? Jón Pálsson skrifar Skoðun Treysta Alþingismenn ekki Alþingi? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson skrifar Skoðun Þegar vinstrið slær á framtakið Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kynami. Þegar vanlíðan barns er gefið rangt nafn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir í nafni almennings Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Leigubremsan leysir ekki húsnæðisvandann ein og sér Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Listamannalaun: Eru tækifærin raunverulega opin öllum? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun KFUM og KFUK – rannsókn eða krísustjórnun? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Skoppandi skrítlandi gervigreindartraust Kristján Logason skrifar Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Hlaðvarps grátkór – 15 mínútna eyðublaðið Ari Sigurðsson skrifar Skoðun Hver vængstýfði hvern við samningaborðið? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Álagsstýring: Burðarþol er meira en tala Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Sjá meira
Það þarf skatttekjur nærri þúsund Reykvíkinga til að afla 1.200 milljóna króna. Hver einasta króna sem fer í rekstur Reykjavíkurborgar er króna sem einhver þurfti að vinna fyrir. Það er ábyrgðarhluti að fara vel með það fé og forgangsraða rétt. Fyrr í sumar afgreiddi hagræðingarhópur borgarstjórnar tillögur sem spara rúmlega 300 milljónir á ári í Ráðhúsinu. Nú bætast við breytingar sem skila um 900 milljónum til viðbótar. Á fyrstu þremur mánuðum kjörtímabilsins hafa verið teknar stórar ákvarðanir sem samtals spara um 1.200 milljónir árlega. Sem svarar til skatttekna af nærri þúsund íbúum. Hvað er verið að gera? Það er verið að minnka kerfið til að spara fé, og geta bætt þjónustuna á vettvangi. Millistjórnendum og sérfræðingum sem veita stjórnendum og starfsfólki ráðgjöf fækkar. Það er ekki verið að draga úr þjónustu við borgarbúa. Verkefni fjögurra miðstöðva sameinast í tvær þjónustueiningar. Barna- og fjölskylduþjónustu sem verður staðsett í Borgartúni. Félags- og húsnæðisþjónustu sem verður staðsett á Bíldshöfða. Með færri og öflugri fagteymum verður ábyrgðin skýrari og þjónustan samræmd um alla borg. Við erum að færa þjónustuskipulagið til nútímans. Af hverju? Í fyrsta lagi er halli á rekstri borgarinnar og nauðsynlegt að forgangsraða peningum í beina þjónustu við borgarbúa. Í öðru lagi er núverandi skipulag með stjórnsýslu og þjónustu í Borgartúni og fjórum miðstöðvum óskilvirkt og dreifir ábyrgð á of margar hendur. Í þriðja lagi er að tryggja jafnræði í þjónustu. Í sumum hverfum er veitt betri þjónusta en í öðrum, og biðlistar eru styttri. Það er ekki sanngjarnt að þjónusta við borgarbúa sé háð lögheimilisskráningu. Starfsemi miðstöðvanna hefur auk þess dregist saman undanfarin ár vegna þess að sífellt fleiri nýta sér rafræna þjónustu, og því að skipulag á þjónustu við fólk með fötlun hefur verið fært inn í Borgartún. Hvað breytist ekki? Það sem skiptir mestu er að þjónusta í hverfunum breytist ekki. Börnin mæta áfram í sinn skóla, sitt frístundaheimili og sína félagsmiðstöð. Fólk heldur áfram að vera í sambandi við sinn ráðgjafa og fá þá þjónustu sem það þekkir frá félagsþjónustunni. Nærþjónusta í hverfum, skólum og frístundastarfi verður áfram til staðar. Viðtöl og persónuleg þjónusta verða áfram í boði í hverfunum. Það þurfa ekki öll að fara í Borgartún eða á Bíldshöfða. Hvar er hagrætt? Við í Viðreisn lofuðum að minnka kerfið og setja meira í hverfin. Hagræðingin er sótt í yfirstjórn, umsýslu og húsnæðiskostnað. Stöðugildum fækkar sem leiðir til um 750 milljóna árlegs sparnaðar og húsnæðiskostnaður lækkar um 160 milljónir króna árlega. Það skapar tækifæri til að auka beina þjónustu í hverfunum. Næstu mánuðir verða nýttir til að innleiða nýtt skipulag, flytja starfsaðstöðu og búnað og tryggja að kerfi og verkferlar styðji nýtt fyrirkomulag. Miðstöðvarnar starfa í óbreyttri mynd þangað til. Höfundur er borgarfulltrúi Viðreisnar og formaður hagræðingarhóps borgarstjórnar.
Skoðun Forvarnir gerast ekki af sjálfu sér Arna Hrönn Aradóttir,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Berglind Kristinsdóttir,Pálmi Freyr Randversson,Guðjón Skúlason skrifar
Skoðun Byggingalóðir – tækifæri fyrir ungt fólk í húsnæðisleit eða hilluskraut fjármagnseigenda? Jón Pálsson skrifar
Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson skrifar
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar