Það er enginn glæpur að vera sjúklingur eða fátækur Jóhann Sigmarsson skrifar 24. apríl 2021 10:01 Við viljum að lágmarkslífeyrir öryrkja og eldri borgara fylgi lágmarkslaunum á almennum vinnumarkaði. Það hefur verið staðreynd um margra ára skeið að lágmarkslífeyrir öryrkja og eldri borgara sé allt of lágur miðað við verðlag. Um miðjan hvern mánuð verður fólkið oftast peningalaust og þarf þá oft að taka lán í banka ef það getur, smálán með ýmsum leiðum eða stóla á ættingja og vini. Það fer ekki vel ofan í veikindi að þurfa alltaf að vera blankur í ofanálag. Það hrannast upp skuldir vegna þessa. Viðkomandi getur jafnvel ekki greitt skuldir sínar út af lífeyrinn er allt of lágur. Í mörgum tilvikum eru þetta líka opinber gjöld s.s. frá ríki eða sveitarfélagi. Þessi gjöld eru send í innheimtu hjá einkafyrirtækjum og hækka verulega. Fólkið er þá hiklaust sett inn á vanskilaskrá hjá Creditinfo að minnsta tilefni fyrir að geta ekki borgað. Þar með eru sjúklingarnir orðnir ógjaldgengir um lánshæfi og að eiga eitthvað í samfélaginu. Creditinfo er einkafyrirtæki sem að safnar persónulegum upplýsingum um fólk og má efast um lögmæti þess. Það er enginn glæpur að vera sjúklingur eða fátækur. Hafa öryrkjar og eldra fólk tekið upp á því að dvelja í öðru landi hluta árs út af það getur hreinlega ekki lifað á lífeyri hérna. Tryggingastofnun hefur þá njósnað um ferðir fólks erlendis. Persónuvernd hefur almennt gert athugasemdir við svona löguðum vinnubrögðum og njósnum stofnunarinnar. Stjórnvöld í þessari ríkisstjórn hafa ásakað fólk að vera beita bótasvikum til að verða sér út um pening frá hinu opinbera. Þó nokkrir hafa gefist upp og tekið eigið líf. Það má hugsa um það hverjir svíkja raunverulega út fé í stórum stíl frá hinu opinbera og hafa gert það yfir langt tímabil. Veiku fólki er varla stætt á að leita réttar síns Stjórnvöld vilja ekki fleiri öryrkja og taka upp á því að setja lögfræðinga og kerfiskúka í stöður þar sem að læknar og fólk úr heilbrigðisgeiranum ættu að vera. Þessum lögfræðingum er alveg sama þó þeir brjóti lög um almannatryggingar í landinu. Veiku fólki sem þarf á hjálp að halda er varla stætt á að leita réttar síns og það vita þessir lögfræðingar. Ein aðferðin er þannig að svara ekki erindum og símtölum til tefja eða vísa máli frá. Valdið er ofurefli og grimmt, kerfið er of stórt til að eiga við fyrir sjúklinga sem að gefast yfirleitt upp. Stjórnvöld hafa margsinnis sagt að heilbrigðiskerfið sé eitt það besta í heiminum sem að er stór lýgi og klisja ráðamanna til að bægja umræðunni frá raunverulegum vanda. Við viljum að aukið fé verði sett í viðeigandi sjúkraþjálfun- eða meðferð og í endurhæfingu vegna tímabundinnar örorku til að aðstoða einstaklinga aftur út á vinnumarkaðinn. Framlög til heilbrigðisstofnanna verði aukin og hjúkrunarrýmum fjölgað um allt land. Læknar við Landspítala hafa gagnrýnt stjórnvöld harðlega fyrir krónískt fjársvelti til spítalans og heilbrigðiskerfisins. Stjórnmálamenn hafa ekki staðið við loforð sín um að efla kerfið. Það var sett aukið fé í spítalann síðastliðinn vetur, en það fór meginpartur í nýjar skrifstofur til að sinna yfirmönnum og til að auka á skrifræðið. Hvort ætli sé mikilvægara fyrir þjóðina að hafa heilbrigðisstarfsfólk og tæki til að sinna sjúklingum sem á þurfa að halda eða bæta á yfirstjórnina? Mynd/Sigurður Þór Helgason Sjúkrarúmin út um allt á ganginum Fyrir rúmlega einu og hálfu ári síðan fékk konan mín í magann á þriðjudagskvöldi. Við höfðum nokkrum vikum áður misst fóstur. Við fórum upp á slysadeild í Fossvoginum um klukkan átta um kvöldið. Við urðum að bíða þar til um níu morguninn eftir á biðstofunni og þá fórum við á opinn gang með nokkrum sjúkrarúmum. Gangurinn leit út eins og geymsla fyrir gamalt dót. Það er ekki elskulegu starfsfólki og læknum þar um að kenna sem að standa bliktina eins og hetjur. Niðurskurður og siðblinda skriffinskunnar í heilsukerfinu Það er stjórnvöldum um að kenna að heilsukerfið sé í rúst. Það lítur einnig þannig út að kunnir þingmenn og ráðherrar vilji einkavæða hluta spítalans. Þeir ætla sér að gera það með fjársvelti til að geta bent á að spítalinn virki ekki sem skildi og betra sé að einkavæða hann. Það væri til þess gert að valið fólk úr viðskiptalífinu geti sogið fé frá skattgreiðendum í sína einkavasa. Það á ekki að einkavæða neitt sem að viðkemur heilsu fólks. Eiginlega ef það er hugsað út í það þá er eins og að sumir embættismenn, þingmenn og ráðherrar séu einkavæddir af viðskiptaelítunni. Það sama má segja um sjúkraþjálfun- eða meðferð og endurhæfingu sem að er fráleit í landinu vegna niðurskurðar og siðblindu skriffinskunnar. það eru mánaðar eða áralangir biðlistar út af því að fæturnir eru skornir af starfseminni frá stjórnvöldum. Persónulega hef ég orðið vitni af því þegar að ráðgjafi í Virk starfsendurhæfingasjóði laug skriflega í skýrslu til að geta bægt umsókn frá. Við viljum að tannlækningar öryrkja og eldri borgara verði gjaldfrjálsar. Fyrir hvern og einn er almenn greiðsluþátttaka Sjúkratrygginga Íslands nú 57% af umsömdu verði vegna kostnaðar við tannlækningar skv. samningnum. Ef að við förum til Þýskalands þá er nánast allt frítt þar sem viðkemur læknaþjónustu, þar með taldar tannlækningar. Ferðalög eru þar einnig frí og viðkomandi getur tekið fylgdarmann með sér. Það gildir um allar ferðir hvort sem það er með lest, rútu, strætó, sporvagni, leigubíl, skipi eða flugi. Þú skilar inn kvittunum til heilbrigðisþjónustunnar og færð þær greiddar og lagðar inn á reikning þinn. Þar getur viðkomandi fengið skirteini frá þarlendum yfirvöldum, ef er búið að sjúkdómsgreina hann yfir 75% öryrkja eða meira. Framvísun þýðir að nánast allt sé borgað af ríkinu og að öll gjöld, allar sektir og aðrar skuldir séu feldar niður hjá hinu opinbera. Ísland er aðili að EES samningnum og notar 80% af regluverki Evrópusambandsins vegna þessa ættu þær reglur að gilda um Ísland líka. Flokkarnir hafa blásið báknið upp Íslenskir yfirmenn stofnana, embættismenn, þingmenn eða ráðherrar, þetta fólk getur logið að þér ef það hentar horfandi samviskulega í augun á þér, án þess að blikkna. Þetta fólk þarf ekki á almenningi að halda nema á fjögurra ára fresti og þá byrjar það aftur á sömu fallegu lýginni um að allt verði nú gott. Öll stefnumál eru svo sett aftur á botninn í sömu skúfunni og þau komu upp úr. Geymd þar til að kosningar verða að nýju. Í öðrum lýðræðisríkjum segja embættismenn, þingmenn eða ráðherrar af sér fljótlega eftir að kemst upp um hverskyns minnstu vanhæfi í starfi. Það á ekki við um Ísland. Hér situr fólk sem fastast ef það verður uppvíst af svikum og reynir að réttlæta ranglætið með einhverjum hætti. Það viðurkennir ekki mistök og jafnvel heldur áfram á sömu braut með grófari hætti en áður. Það er ekki hægt að reka þingmann fyrir afglöp í starfi. Þingmaður verður sjálfur að segja af sér. Kjósendur geta kosið þá af þingi. Það ætti að loka á pólitískt skipaðar stöður og embætti á vegum ráðherra, ráðuneyta, þingmanna og stjórnmálaflokka. Það verður að vera ljóst að kjörnir þingmenn, embættismenn og ráðherrar eru til að þjóna almenningi í landinu, en ekki öfugt. Báknið hefur aftur á móti blásið út í kringum Alþingi og Sveitarfélög síðustu ár sem að er orðið mjög dýrt og óbærileg stífla fyrir almenning. Höfundur er listamaður, kvikmyndagerðarmaður og formaður Landsflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Kosningar 2021 Heilbrigðismál Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Skoðun Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Sjá meira
Við viljum að lágmarkslífeyrir öryrkja og eldri borgara fylgi lágmarkslaunum á almennum vinnumarkaði. Það hefur verið staðreynd um margra ára skeið að lágmarkslífeyrir öryrkja og eldri borgara sé allt of lágur miðað við verðlag. Um miðjan hvern mánuð verður fólkið oftast peningalaust og þarf þá oft að taka lán í banka ef það getur, smálán með ýmsum leiðum eða stóla á ættingja og vini. Það fer ekki vel ofan í veikindi að þurfa alltaf að vera blankur í ofanálag. Það hrannast upp skuldir vegna þessa. Viðkomandi getur jafnvel ekki greitt skuldir sínar út af lífeyrinn er allt of lágur. Í mörgum tilvikum eru þetta líka opinber gjöld s.s. frá ríki eða sveitarfélagi. Þessi gjöld eru send í innheimtu hjá einkafyrirtækjum og hækka verulega. Fólkið er þá hiklaust sett inn á vanskilaskrá hjá Creditinfo að minnsta tilefni fyrir að geta ekki borgað. Þar með eru sjúklingarnir orðnir ógjaldgengir um lánshæfi og að eiga eitthvað í samfélaginu. Creditinfo er einkafyrirtæki sem að safnar persónulegum upplýsingum um fólk og má efast um lögmæti þess. Það er enginn glæpur að vera sjúklingur eða fátækur. Hafa öryrkjar og eldra fólk tekið upp á því að dvelja í öðru landi hluta árs út af það getur hreinlega ekki lifað á lífeyri hérna. Tryggingastofnun hefur þá njósnað um ferðir fólks erlendis. Persónuvernd hefur almennt gert athugasemdir við svona löguðum vinnubrögðum og njósnum stofnunarinnar. Stjórnvöld í þessari ríkisstjórn hafa ásakað fólk að vera beita bótasvikum til að verða sér út um pening frá hinu opinbera. Þó nokkrir hafa gefist upp og tekið eigið líf. Það má hugsa um það hverjir svíkja raunverulega út fé í stórum stíl frá hinu opinbera og hafa gert það yfir langt tímabil. Veiku fólki er varla stætt á að leita réttar síns Stjórnvöld vilja ekki fleiri öryrkja og taka upp á því að setja lögfræðinga og kerfiskúka í stöður þar sem að læknar og fólk úr heilbrigðisgeiranum ættu að vera. Þessum lögfræðingum er alveg sama þó þeir brjóti lög um almannatryggingar í landinu. Veiku fólki sem þarf á hjálp að halda er varla stætt á að leita réttar síns og það vita þessir lögfræðingar. Ein aðferðin er þannig að svara ekki erindum og símtölum til tefja eða vísa máli frá. Valdið er ofurefli og grimmt, kerfið er of stórt til að eiga við fyrir sjúklinga sem að gefast yfirleitt upp. Stjórnvöld hafa margsinnis sagt að heilbrigðiskerfið sé eitt það besta í heiminum sem að er stór lýgi og klisja ráðamanna til að bægja umræðunni frá raunverulegum vanda. Við viljum að aukið fé verði sett í viðeigandi sjúkraþjálfun- eða meðferð og í endurhæfingu vegna tímabundinnar örorku til að aðstoða einstaklinga aftur út á vinnumarkaðinn. Framlög til heilbrigðisstofnanna verði aukin og hjúkrunarrýmum fjölgað um allt land. Læknar við Landspítala hafa gagnrýnt stjórnvöld harðlega fyrir krónískt fjársvelti til spítalans og heilbrigðiskerfisins. Stjórnmálamenn hafa ekki staðið við loforð sín um að efla kerfið. Það var sett aukið fé í spítalann síðastliðinn vetur, en það fór meginpartur í nýjar skrifstofur til að sinna yfirmönnum og til að auka á skrifræðið. Hvort ætli sé mikilvægara fyrir þjóðina að hafa heilbrigðisstarfsfólk og tæki til að sinna sjúklingum sem á þurfa að halda eða bæta á yfirstjórnina? Mynd/Sigurður Þór Helgason Sjúkrarúmin út um allt á ganginum Fyrir rúmlega einu og hálfu ári síðan fékk konan mín í magann á þriðjudagskvöldi. Við höfðum nokkrum vikum áður misst fóstur. Við fórum upp á slysadeild í Fossvoginum um klukkan átta um kvöldið. Við urðum að bíða þar til um níu morguninn eftir á biðstofunni og þá fórum við á opinn gang með nokkrum sjúkrarúmum. Gangurinn leit út eins og geymsla fyrir gamalt dót. Það er ekki elskulegu starfsfólki og læknum þar um að kenna sem að standa bliktina eins og hetjur. Niðurskurður og siðblinda skriffinskunnar í heilsukerfinu Það er stjórnvöldum um að kenna að heilsukerfið sé í rúst. Það lítur einnig þannig út að kunnir þingmenn og ráðherrar vilji einkavæða hluta spítalans. Þeir ætla sér að gera það með fjársvelti til að geta bent á að spítalinn virki ekki sem skildi og betra sé að einkavæða hann. Það væri til þess gert að valið fólk úr viðskiptalífinu geti sogið fé frá skattgreiðendum í sína einkavasa. Það á ekki að einkavæða neitt sem að viðkemur heilsu fólks. Eiginlega ef það er hugsað út í það þá er eins og að sumir embættismenn, þingmenn og ráðherrar séu einkavæddir af viðskiptaelítunni. Það sama má segja um sjúkraþjálfun- eða meðferð og endurhæfingu sem að er fráleit í landinu vegna niðurskurðar og siðblindu skriffinskunnar. það eru mánaðar eða áralangir biðlistar út af því að fæturnir eru skornir af starfseminni frá stjórnvöldum. Persónulega hef ég orðið vitni af því þegar að ráðgjafi í Virk starfsendurhæfingasjóði laug skriflega í skýrslu til að geta bægt umsókn frá. Við viljum að tannlækningar öryrkja og eldri borgara verði gjaldfrjálsar. Fyrir hvern og einn er almenn greiðsluþátttaka Sjúkratrygginga Íslands nú 57% af umsömdu verði vegna kostnaðar við tannlækningar skv. samningnum. Ef að við förum til Þýskalands þá er nánast allt frítt þar sem viðkemur læknaþjónustu, þar með taldar tannlækningar. Ferðalög eru þar einnig frí og viðkomandi getur tekið fylgdarmann með sér. Það gildir um allar ferðir hvort sem það er með lest, rútu, strætó, sporvagni, leigubíl, skipi eða flugi. Þú skilar inn kvittunum til heilbrigðisþjónustunnar og færð þær greiddar og lagðar inn á reikning þinn. Þar getur viðkomandi fengið skirteini frá þarlendum yfirvöldum, ef er búið að sjúkdómsgreina hann yfir 75% öryrkja eða meira. Framvísun þýðir að nánast allt sé borgað af ríkinu og að öll gjöld, allar sektir og aðrar skuldir séu feldar niður hjá hinu opinbera. Ísland er aðili að EES samningnum og notar 80% af regluverki Evrópusambandsins vegna þessa ættu þær reglur að gilda um Ísland líka. Flokkarnir hafa blásið báknið upp Íslenskir yfirmenn stofnana, embættismenn, þingmenn eða ráðherrar, þetta fólk getur logið að þér ef það hentar horfandi samviskulega í augun á þér, án þess að blikkna. Þetta fólk þarf ekki á almenningi að halda nema á fjögurra ára fresti og þá byrjar það aftur á sömu fallegu lýginni um að allt verði nú gott. Öll stefnumál eru svo sett aftur á botninn í sömu skúfunni og þau komu upp úr. Geymd þar til að kosningar verða að nýju. Í öðrum lýðræðisríkjum segja embættismenn, þingmenn eða ráðherrar af sér fljótlega eftir að kemst upp um hverskyns minnstu vanhæfi í starfi. Það á ekki við um Ísland. Hér situr fólk sem fastast ef það verður uppvíst af svikum og reynir að réttlæta ranglætið með einhverjum hætti. Það viðurkennir ekki mistök og jafnvel heldur áfram á sömu braut með grófari hætti en áður. Það er ekki hægt að reka þingmann fyrir afglöp í starfi. Þingmaður verður sjálfur að segja af sér. Kjósendur geta kosið þá af þingi. Það ætti að loka á pólitískt skipaðar stöður og embætti á vegum ráðherra, ráðuneyta, þingmanna og stjórnmálaflokka. Það verður að vera ljóst að kjörnir þingmenn, embættismenn og ráðherrar eru til að þjóna almenningi í landinu, en ekki öfugt. Báknið hefur aftur á móti blásið út í kringum Alþingi og Sveitarfélög síðustu ár sem að er orðið mjög dýrt og óbærileg stífla fyrir almenning. Höfundur er listamaður, kvikmyndagerðarmaður og formaður Landsflokksins.
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar