Drögum kvenfyrirmyndir þessa lands fram í dagsljósið Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar 19. nóvember 2021 15:01 „Ég ætla að verða forseti þegar ég verð stór,” sagði ég 8 ára gömul án þess að blikna. Mér fannst það eðlilegasti hlutur í heimi enda hafði frú Vigdís Finnbogadóttir verið forseti Íslands frá því áður en ég fæddist. Góðar og sterkar kvenfyrirmyndir á öllum sviðum lífsins skipta miklu máli, ekki aðeins fyrir konur heldur samfélagið í heild. Við erum heppin hér á litla Íslandi að búa yfir fjölmörgum öflugum kvenfyrirmyndum, enda óvíða jafn há atvinnuþátttaka kvenna og konum gert jafn auðvelt um vik að stunda nám og vinnu óháð barneignum. Best í heimi en samt ekki nógu góð En betur má ef duga skal. Hlutfall kvenna í stjórnum hér á landi er enn talsvert undir 40% lágmarkinu þrátt fyrir lögbundinn kynjakvóta og aðeins ein kona er forstjóri fyrirtækis í Kauphöllinni. Samkvæmt nýrri skýrslu um fjárfestingar í sprotafyrirtækjum á Norðurlöndunum fer innan við 2% vísisfjármagns í sprotafyrirtæki stofnuð af konum eingöngu og aðeins 7% til fyrirtækja með stofnendur af báðum kynjum! Loks voru kynntar niðurstöður á Heimsþingi kvenleiðtoga sem fram fór í Hörpu á dögunum þar sem í ljós kom að traust til íslenskra kvenstjórnenda væri hvergi hærra en á Íslandi en samt vantaði enn 8% upp á að traustið væri til jafns við karlkyns kollega þeirra. Þó við séum best í heimi eigum við enn nokkuð langt í land. Hrós laðar fram það besta í fólki Við þurfum að halda áfram að hvetja konur til dáða. Við þurfum stanslaust að setja upp kynjagleraugun við viðburðahald og mannaráðningar og tryggja að við föllum ekki í gryfju ómeðvitaðrar hlutdrægni (e. unconscious bias), sem er eitthvað sem við erum öll sek um - líka við konurnar. Og við þurfum líka að hygla þeim karlmönnum sem meðvitað og markvisst styðja við bakið á jafnrétti og gefa konum tækifæri. Ég hef reynt að temja mér að láta fólk sem ég lít upp til vita af því hve mjög ég dáist að því ef tækifæri gefst. Ég trúi því nefnilega að mörg séum við með lítinn neikvæðnispúka á öxlinni sem er statt og stöðugt að sá efasemdafræjum í huga okkar. Gildir þá einu hversu örugg viðkomandi manneskja kann að virðast út á við. Svo ég reyni að vera dugleg að hrósa fólki sem á það skilið. Ég veit nefnilega ekki um neinn sem ekki gleðst yfir einlægu hrósi. Þær eru ófáar konurnar sem hafa verið mér fyrirmyndir um ævina og veitt mér innblástur. Sumar þekki ég, aðrar ekki. Sumar eru frumkvöðlar, aðrar framarlega í viðskiptalífi landsins, einhverjar eru stjórnmálakonur, listakonur, fjölmiðlakonur, íþróttakonur og svona mætti lengi telja. Þær hafa hvatt mig til dáða, ekki til að verða eins og þær heldur miklu fremur hefur mér þótt metnaður þeirra og framganga aðdáunarverð og til eftirbreytni. Viðurkenningarhátíð FKA Sumar þeirra kvenna sem ég lít mikið upp til hafa hlotið viðurkenningu FKA - Félags kvenna í atvinnulífinu. Félagið stendur árlega fyrir viðurkenningarhátíð þar sem framlag þriggja kvenna í atvinnulífinu er verðlaunað. Ein kona hlýtur hvatningarverðlaun til frekari dáða, ein þakkarverðlaun fyrir verðugt ævistarf og aðalverðlaunin eru svo veitt konu sem hefur verið fyrirmynd annarra kvenna í íslensku atvinnulífi síðastliðið ár. Líkt og ég sagði í byrjun eru sterkar kvenfyrirmyndir afar mikilvægar íslensku samfélagi og því vil ég hvetja fólk til að senda inn tilnefningar til FKA viðurkenningarinnar fyrir 25. nóvember nk. Hver sem er getur tilnefnt (einnig karlmenn!), hinar tilnefndu þurfa ekki að vera meðlimir í FKA og það tekur enga stund. Það eina sem þarf að taka fram er nafn viðkomandi konu, hvar hún starfar og stutt rökfærsla afhverju hún er tilnefnd (ein til tvær setningar). Þá er vert að taka fram að tilnefningin er leynileg. Sjálf er ég búin að tilnefna nokkrar konur í hverjum flokki enda haugur af konum út um allt land sem eru að gera frábæra hluti. Ég hafði þann háttinn á að láta þessar konur vita af tilnefningunni því ég efast ekki um að það sé hvatning fyrir þær að vita að eftir þeim og þeirra verkum sé tekið. En það er bara mín nálgun og alls ekki nauðsynlegt. Það sem er hins vegar nauðsynlegt er að halda áfram að draga kvenfyrirmyndir þessa lands fram í dagsljósið og ein leið til þess er að tilnefna þær til FKA verðlaunanna. Tekið er á móti tilnefningum á vefsíðu FKA. Höfundur er frumkvöðull, stjórnandi, femínisti og félagskona í FKA. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jafnréttismál Heimsþing kvenleiðtoga Mest lesið „Ég dó á 44 ára afmælinu mínu“ Ingrid Kuhlman,Bjarni Jónsson Skoðun Óútskýrð veikindi skipstjóra um nótt Kristinn Hrafnsson Skoðun Einföldum líf barnafjölskyldna Eydís Inga Valsdóttir Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson Skoðun Borg óttans Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Samgöngur fyrir börn Stein Olav Romslo Skoðun Hvers virði er mannúð í Garðabæ? Þuríður Jónsdóttir Skoðun Börn og kennarar geta ekki beðið lengur Róbert Ragnarsson Skoðun Vinna með foreldrum barna í vanda Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir Skoðun Örlög Kópavogsmódelsins Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Einkunnir og ábyrg umræða Jóhann Skagfjörð Magnússon skrifar Skoðun Markviss uppbygging í þágu íbúa Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Brotin loforð – uppbygging íþróttamannvirkja í Hveragerði María Rún Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Braggamálið. Brákaborg. Græna gímaldið — Hvað þarf meira? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Alþjóðlegur dagur rauðra úlfa 10. maí – sjúkdómur sem enn er of lítið þekktur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Veldu þína leið - vertu kennari! Kolbrún Þ. Pálsdóttir skrifar Skoðun Börnin eru framtíðin Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Veljum grænni og manneskjulegri Kópavog. Gefum þeim frí sem bera ábyrgð á mistökunum María Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Netöryggi hugbúnaðar er lykilatriði í vexti hugverkaiðnaðar Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Krefjumst þjóðaratkvæðagreiðslu um vindorkuver á Íslandi Anna Sofía Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi á okkar dögum Sigrún Steinarsdóttir skrifar Skoðun Móðurást eða menningarhrun Einar Baldvin Árnason skrifar Skoðun Vex Árborg hraðar en skipulagið ræður við? Guðný Björk Pálmadóttir skrifar Skoðun Vinna með foreldrum barna í vanda Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Börn og kennarar geta ekki beðið lengur Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson skrifar Skoðun Meira lýðræði fyrir Múlaþing Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Raki og mygla í skólum er lýðheilsumál Sylgja Dögg Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun „Ég dó á 44 ára afmælinu mínu“ Ingrid Kuhlman,Bjarni Jónsson skrifar Skoðun Börnin á bakkanum Þórey María E. Kolbeins skrifar Skoðun Við ætlum að vinna keppnina um unga fólkið Óðinn Svan skrifar Skoðun Framsækin Framsókn Halldór Bachmann skrifar Skoðun Sterk landsbyggð styrkir Ísland allt Ragnar Rögnvaldsson skrifar Skoðun Það er gott að vinna í Kópavogi Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Borg óttans Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Woke – rétttrúnaður og refsivöndur Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Hvers virði er mannúð í Garðabæ? Þuríður Jónsdóttir skrifar Skoðun Mennt er máttur í Garðabæ Almar Guðmundsson,Sigríður Hulda Jónsdóttir skrifar Skoðun Gaman að vera gamall í Garðabæ Hreiðar Þór Jónsson skrifar Skoðun Fjölskylduvænn Garðabær: Innleiðum sumarfrístund Finnur Jónsson skrifar Sjá meira
„Ég ætla að verða forseti þegar ég verð stór,” sagði ég 8 ára gömul án þess að blikna. Mér fannst það eðlilegasti hlutur í heimi enda hafði frú Vigdís Finnbogadóttir verið forseti Íslands frá því áður en ég fæddist. Góðar og sterkar kvenfyrirmyndir á öllum sviðum lífsins skipta miklu máli, ekki aðeins fyrir konur heldur samfélagið í heild. Við erum heppin hér á litla Íslandi að búa yfir fjölmörgum öflugum kvenfyrirmyndum, enda óvíða jafn há atvinnuþátttaka kvenna og konum gert jafn auðvelt um vik að stunda nám og vinnu óháð barneignum. Best í heimi en samt ekki nógu góð En betur má ef duga skal. Hlutfall kvenna í stjórnum hér á landi er enn talsvert undir 40% lágmarkinu þrátt fyrir lögbundinn kynjakvóta og aðeins ein kona er forstjóri fyrirtækis í Kauphöllinni. Samkvæmt nýrri skýrslu um fjárfestingar í sprotafyrirtækjum á Norðurlöndunum fer innan við 2% vísisfjármagns í sprotafyrirtæki stofnuð af konum eingöngu og aðeins 7% til fyrirtækja með stofnendur af báðum kynjum! Loks voru kynntar niðurstöður á Heimsþingi kvenleiðtoga sem fram fór í Hörpu á dögunum þar sem í ljós kom að traust til íslenskra kvenstjórnenda væri hvergi hærra en á Íslandi en samt vantaði enn 8% upp á að traustið væri til jafns við karlkyns kollega þeirra. Þó við séum best í heimi eigum við enn nokkuð langt í land. Hrós laðar fram það besta í fólki Við þurfum að halda áfram að hvetja konur til dáða. Við þurfum stanslaust að setja upp kynjagleraugun við viðburðahald og mannaráðningar og tryggja að við föllum ekki í gryfju ómeðvitaðrar hlutdrægni (e. unconscious bias), sem er eitthvað sem við erum öll sek um - líka við konurnar. Og við þurfum líka að hygla þeim karlmönnum sem meðvitað og markvisst styðja við bakið á jafnrétti og gefa konum tækifæri. Ég hef reynt að temja mér að láta fólk sem ég lít upp til vita af því hve mjög ég dáist að því ef tækifæri gefst. Ég trúi því nefnilega að mörg séum við með lítinn neikvæðnispúka á öxlinni sem er statt og stöðugt að sá efasemdafræjum í huga okkar. Gildir þá einu hversu örugg viðkomandi manneskja kann að virðast út á við. Svo ég reyni að vera dugleg að hrósa fólki sem á það skilið. Ég veit nefnilega ekki um neinn sem ekki gleðst yfir einlægu hrósi. Þær eru ófáar konurnar sem hafa verið mér fyrirmyndir um ævina og veitt mér innblástur. Sumar þekki ég, aðrar ekki. Sumar eru frumkvöðlar, aðrar framarlega í viðskiptalífi landsins, einhverjar eru stjórnmálakonur, listakonur, fjölmiðlakonur, íþróttakonur og svona mætti lengi telja. Þær hafa hvatt mig til dáða, ekki til að verða eins og þær heldur miklu fremur hefur mér þótt metnaður þeirra og framganga aðdáunarverð og til eftirbreytni. Viðurkenningarhátíð FKA Sumar þeirra kvenna sem ég lít mikið upp til hafa hlotið viðurkenningu FKA - Félags kvenna í atvinnulífinu. Félagið stendur árlega fyrir viðurkenningarhátíð þar sem framlag þriggja kvenna í atvinnulífinu er verðlaunað. Ein kona hlýtur hvatningarverðlaun til frekari dáða, ein þakkarverðlaun fyrir verðugt ævistarf og aðalverðlaunin eru svo veitt konu sem hefur verið fyrirmynd annarra kvenna í íslensku atvinnulífi síðastliðið ár. Líkt og ég sagði í byrjun eru sterkar kvenfyrirmyndir afar mikilvægar íslensku samfélagi og því vil ég hvetja fólk til að senda inn tilnefningar til FKA viðurkenningarinnar fyrir 25. nóvember nk. Hver sem er getur tilnefnt (einnig karlmenn!), hinar tilnefndu þurfa ekki að vera meðlimir í FKA og það tekur enga stund. Það eina sem þarf að taka fram er nafn viðkomandi konu, hvar hún starfar og stutt rökfærsla afhverju hún er tilnefnd (ein til tvær setningar). Þá er vert að taka fram að tilnefningin er leynileg. Sjálf er ég búin að tilnefna nokkrar konur í hverjum flokki enda haugur af konum út um allt land sem eru að gera frábæra hluti. Ég hafði þann háttinn á að láta þessar konur vita af tilnefningunni því ég efast ekki um að það sé hvatning fyrir þær að vita að eftir þeim og þeirra verkum sé tekið. En það er bara mín nálgun og alls ekki nauðsynlegt. Það sem er hins vegar nauðsynlegt er að halda áfram að draga kvenfyrirmyndir þessa lands fram í dagsljósið og ein leið til þess er að tilnefna þær til FKA verðlaunanna. Tekið er á móti tilnefningum á vefsíðu FKA. Höfundur er frumkvöðull, stjórnandi, femínisti og félagskona í FKA.
Skoðun Brotin loforð – uppbygging íþróttamannvirkja í Hveragerði María Rún Þorsteinsdóttir skrifar
Skoðun Alþjóðlegur dagur rauðra úlfa 10. maí – sjúkdómur sem enn er of lítið þekktur Hrönn Stefánsdóttir skrifar
Skoðun Veljum grænni og manneskjulegri Kópavog. Gefum þeim frí sem bera ábyrgð á mistökunum María Júlía Rafnsdóttir skrifar
Skoðun Netöryggi hugbúnaðar er lykilatriði í vexti hugverkaiðnaðar Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar
Skoðun Krefjumst þjóðaratkvæðagreiðslu um vindorkuver á Íslandi Anna Sofía Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Reykjanesbær má ekki verða póstnúmeralottó fyrir fjölskyldur í vanda Dagur Jóhannsson skrifar