Sjálfstætt fólk og núverandi mynd af íslensku samfélagi Valerio Gargiulo skrifar 9. apríl 2024 07:30 Fyrir Ítala eins og mig, sem hefur gert Ísland að heimili sínu, birtist mynd Halldórs Laxness sem björt stjarna á bókmenntafestingu þessarar heillandi norrænu þjóðar. Virðing mín fyrir Laxnesi er ekki aðeins virðing fyrir mikilleika höfundarins sjálfs, heldur einnig fegurð og dýpt íslenskrar menningar sem hann sýnir svo kunnáttusamlega í verkum sínum. Það er virðing fyrir getu bókmennta til að sameina fólk þvert á hindranir tíma, rúms og tungumáls og láta okkur líða eins og heima, jafnvel í fjarlægustu og dularfullustu löndum. Í bókmenntameistaraverki sínu „Sjálfstætt fólk“ málaði Halldór Laxness fresku af íslensku samfélagi á 20. öld og undirstrikaði félagslega, pólitíska og efnahagslega krafta þess tíma. Hins vegar, ef við einblínum á Ísland í dag, getum við séð bæði samlýkingu og verulegar breytingar miðað við heiminn sem Laxness lýsir. Eitt af sérkennum íslensks samfélags sem Laxness lýsir er sterk sjálfstæði og þjóðerniskennd. Þessi menningareiginleiki er enn til staðar í dag, áberandi í því hvernig Íslendingar takast á við áskoranir samtímans, svo sem náttúruauðlindastjórnun og umhverfisvernd. En á meðan frásögn Laxness beindist fyrst og fremst að sveitalífi og togstreitu milli hefðar og nútíma, einkennist Ísland nútímans af sívaxandi þéttbýlissamfélagi og með aukinni tengingu við umheiminn. Þessi breyting endurspeglast einnig í stjórnmálum og efnahagslífi landsins þar sem meiri áhersla er lögð á greinar eins og ferðaþjónustu og tækni. Annað meginþema í "Sjálfstæðu fólki" er baráttan fyrir félagslegu réttlæti og mannlegri reisn sem endurspeglast í baráttu aðalpersónanna til að bæta lífskjör sín. Enn þann dag í dag er íslenskt samfélag skuldbundið til að efla félagslegt réttlæti, með vel þróuðu velferðarkerfi og sterkri skuldbindingu um jafnrétti kynjanna og LGBTQ+ réttindi. Hins vegar eru enn áskoranir sem þarf að takast á við. Hækkandi húsnæðisverð og vaxandi efnahagslegur ójöfnuður eru mikilvæg mál sem íslenskt samfélag stendur frammi fyrir á 21. öldinni. Ennfremur stendur Ísland frammi fyrir nýjum alþjóðlegum áskorunum, svo sem loftslagsbreytingum og þrýstingi á náttúruauðlindir. Að lokum má segja að þrátt fyrir að mörg af þeim málum sem Halldór Laxness fjallaði um í "Sjálfstæðu fólki" eigi enn við íslenska nútímann, hefur íslenskt samfélag einnig tekið miklum breytingum og stendur frammi fyrir nýjum áskorunum og tækifærum á 21. öldinni. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valerio Gargiulo Mest lesið Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen Skoðun Skoðun Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Fyrir Ítala eins og mig, sem hefur gert Ísland að heimili sínu, birtist mynd Halldórs Laxness sem björt stjarna á bókmenntafestingu þessarar heillandi norrænu þjóðar. Virðing mín fyrir Laxnesi er ekki aðeins virðing fyrir mikilleika höfundarins sjálfs, heldur einnig fegurð og dýpt íslenskrar menningar sem hann sýnir svo kunnáttusamlega í verkum sínum. Það er virðing fyrir getu bókmennta til að sameina fólk þvert á hindranir tíma, rúms og tungumáls og láta okkur líða eins og heima, jafnvel í fjarlægustu og dularfullustu löndum. Í bókmenntameistaraverki sínu „Sjálfstætt fólk“ málaði Halldór Laxness fresku af íslensku samfélagi á 20. öld og undirstrikaði félagslega, pólitíska og efnahagslega krafta þess tíma. Hins vegar, ef við einblínum á Ísland í dag, getum við séð bæði samlýkingu og verulegar breytingar miðað við heiminn sem Laxness lýsir. Eitt af sérkennum íslensks samfélags sem Laxness lýsir er sterk sjálfstæði og þjóðerniskennd. Þessi menningareiginleiki er enn til staðar í dag, áberandi í því hvernig Íslendingar takast á við áskoranir samtímans, svo sem náttúruauðlindastjórnun og umhverfisvernd. En á meðan frásögn Laxness beindist fyrst og fremst að sveitalífi og togstreitu milli hefðar og nútíma, einkennist Ísland nútímans af sívaxandi þéttbýlissamfélagi og með aukinni tengingu við umheiminn. Þessi breyting endurspeglast einnig í stjórnmálum og efnahagslífi landsins þar sem meiri áhersla er lögð á greinar eins og ferðaþjónustu og tækni. Annað meginþema í "Sjálfstæðu fólki" er baráttan fyrir félagslegu réttlæti og mannlegri reisn sem endurspeglast í baráttu aðalpersónanna til að bæta lífskjör sín. Enn þann dag í dag er íslenskt samfélag skuldbundið til að efla félagslegt réttlæti, með vel þróuðu velferðarkerfi og sterkri skuldbindingu um jafnrétti kynjanna og LGBTQ+ réttindi. Hins vegar eru enn áskoranir sem þarf að takast á við. Hækkandi húsnæðisverð og vaxandi efnahagslegur ójöfnuður eru mikilvæg mál sem íslenskt samfélag stendur frammi fyrir á 21. öldinni. Ennfremur stendur Ísland frammi fyrir nýjum alþjóðlegum áskorunum, svo sem loftslagsbreytingum og þrýstingi á náttúruauðlindir. Að lokum má segja að þrátt fyrir að mörg af þeim málum sem Halldór Laxness fjallaði um í "Sjálfstæðu fólki" eigi enn við íslenska nútímann, hefur íslenskt samfélag einnig tekið miklum breytingum og stendur frammi fyrir nýjum áskorunum og tækifærum á 21. öldinni. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar