Þúsund klifurbörn í frjálsu falli Róbert Ragnarsson skrifar 20. janúar 2026 07:03 Forsvarsfólk Klifurfélagsins hefur lagt fram metnaðarfulla og raunhæfa áætlun um uppbyggingu á aðstöðu sinni en starfsemin er dreifð á á þrjá mismunandi staði í dag, með tilheyrandi óhagræði fyrir börn, foreldra, þjálfara og sjálfboðaliða. Þetta fyrirkomulag eykur kostnað og skutl, flækir skipulag og dregur úr samfellu í starfinu. Þetta þarf ekki að vera svona. Klifur er ekki jaðaríþrótt. Klifurfélagið er með afreksíþróttastarf sem hefur skilað Norðurlandameistaratitli og heldur úti öflugu barna- og ungmennastarfi með gríðarlegt forvarnargildi. Aðstaða þeirra er hins vegar á jaðrinum. Tímabundin, þröng og ótrygg. Það er einfaldlega óásættanlegt. Félagið hefur verið starfandi í rúm 20 ár. Við stofnun voru félagsmenn 19, en eru í dag um 2.500 og þar af eru nærri 1.000 börn. Íþróttagreinar sem áður voru kallaðar jaðaríþróttir, eins og klifur, hjólabretti og fleiri einstaklingsmiðaðar greinar, eru í dag að ná til stórs hóps barna og ungmenna. Þetta eru íþróttir sem höfða sérstaklega til þeirra sem finna sig síður í hópíþróttum. Þau þurfa betri aðstöðu. Íþróttir barna og ungmenna hafa fyrir löngu sannað gildi sitt sem hornsteinn forvarna, lýðheilsu og félagslegrar þátttöku. Þar hafa íslensk sveitarfélög staðið sig vel, en framlög sveitarfélaganna til íþrótta- og æskulýðsmála eru með því hæsta í heiminum. Reykjavíkurborg á stóran þátt í því, og á hrós skilið. Íþróttagreinar sem ná til þúsund barna eiga skilið stöðugan rekstrargrundvöll, viðunandi aðstöðu og raunverulegan stuðning til framtíðar. Það er brýnt að sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, og Reykjavíkurborg sérstaklega, mæti þessum greinum. Forvarnargildið er ótvírætt. Börn sem tilheyra félagsskap og stunda reglubundna hreyfingu glíma síður við áhættuhegðun. Fjárfesting í fjölbreyttu íþróttastarfi barna er því ekki kostnaður, hún er sparnaður til framtíðar. Nú er komið að borginni og sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu að bregðast við af ábyrgð. Sem leiðtogi Viðreisnar í Reykjavík mun ég beita mér fyrir því að aðstaða fyrir klifur og aðrar sambærilegar greinar verði bætt. Það er í anda Viðreisnar að tryggja valfrelsi. Að börn og ungmenni hafi raunverulega möguleika til að velja sér íþróttir og frístundir sem henta þeim. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc og frambjóðandi í 1. sæti í prófkjöri Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Sjá meira
Forsvarsfólk Klifurfélagsins hefur lagt fram metnaðarfulla og raunhæfa áætlun um uppbyggingu á aðstöðu sinni en starfsemin er dreifð á á þrjá mismunandi staði í dag, með tilheyrandi óhagræði fyrir börn, foreldra, þjálfara og sjálfboðaliða. Þetta fyrirkomulag eykur kostnað og skutl, flækir skipulag og dregur úr samfellu í starfinu. Þetta þarf ekki að vera svona. Klifur er ekki jaðaríþrótt. Klifurfélagið er með afreksíþróttastarf sem hefur skilað Norðurlandameistaratitli og heldur úti öflugu barna- og ungmennastarfi með gríðarlegt forvarnargildi. Aðstaða þeirra er hins vegar á jaðrinum. Tímabundin, þröng og ótrygg. Það er einfaldlega óásættanlegt. Félagið hefur verið starfandi í rúm 20 ár. Við stofnun voru félagsmenn 19, en eru í dag um 2.500 og þar af eru nærri 1.000 börn. Íþróttagreinar sem áður voru kallaðar jaðaríþróttir, eins og klifur, hjólabretti og fleiri einstaklingsmiðaðar greinar, eru í dag að ná til stórs hóps barna og ungmenna. Þetta eru íþróttir sem höfða sérstaklega til þeirra sem finna sig síður í hópíþróttum. Þau þurfa betri aðstöðu. Íþróttir barna og ungmenna hafa fyrir löngu sannað gildi sitt sem hornsteinn forvarna, lýðheilsu og félagslegrar þátttöku. Þar hafa íslensk sveitarfélög staðið sig vel, en framlög sveitarfélaganna til íþrótta- og æskulýðsmála eru með því hæsta í heiminum. Reykjavíkurborg á stóran þátt í því, og á hrós skilið. Íþróttagreinar sem ná til þúsund barna eiga skilið stöðugan rekstrargrundvöll, viðunandi aðstöðu og raunverulegan stuðning til framtíðar. Það er brýnt að sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, og Reykjavíkurborg sérstaklega, mæti þessum greinum. Forvarnargildið er ótvírætt. Börn sem tilheyra félagsskap og stunda reglubundna hreyfingu glíma síður við áhættuhegðun. Fjárfesting í fjölbreyttu íþróttastarfi barna er því ekki kostnaður, hún er sparnaður til framtíðar. Nú er komið að borginni og sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu að bregðast við af ábyrgð. Sem leiðtogi Viðreisnar í Reykjavík mun ég beita mér fyrir því að aðstaða fyrir klifur og aðrar sambærilegar greinar verði bætt. Það er í anda Viðreisnar að tryggja valfrelsi. Að börn og ungmenni hafi raunverulega möguleika til að velja sér íþróttir og frístundir sem henta þeim. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc og frambjóðandi í 1. sæti í prófkjöri Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar