Samanburður á aðferðum Þjóðverja og Kínverja við að draga úr notkun á jarðefnaeldsneyti Gunnar Einarsson skrifar 22. febrúar 2026 10:01 Þjóðverjar ákváðu að skipta yfir í hreina orku hratt, eftir ESB módelinu. Það var einkum horft til vindmylla og sólarsella. Á svipuðum tíma var ákveðið að loka öllum kjarnorkuverum, sem mörg voru í fínu lagi. Þeir höfðu reitt sig á gas frá Rússlandi, sem er mikið til hætt að streyma til þeirra. Vind- og sólarorka henta ekki til iðnaðarframleiðslu. Rafmagnskostnaður hefur rokið upp og er orðinn það hár að mörg fyrirtæki eru að draga úr framleiðslu eða jafnvel að loka. Þjóðverjar gera sér grein fyrir að þeir verða að endurskoða stefnuna. Það berast fréttir af því að þeir séu að rífa vindmyllugarð til að geta opnað kolanámu. Kolin á að nota til að framleiða rafmagn. Það er sorglegt að horfa á þetta iðnaðarveldi í vandræðum vegna vanhugsaðrar stefnu í umhverfismálum. Tökum Kína til samanburðar Þó ekki sé allt gott, þá er margt vel hugsað og gert í Kína. Mengunin í borgum eins og Peking getur verið ótrúleg. Suma daga sést ekki nema rétt í næstu hús. Kínverjar vilja vitanlega ekki búa við þetta til frambúðar. Það er greinilegt að þeir eru með áætlun. Án þess að hafa hana undir höndum, virðist hún hljóða einhvern veginn svona. Þeir stefna að því að efla atvinnulífið og til lengri tíma að draga mikið úr notkun á jarðefnaeldsneyti. Þeir hugsa lausnir frá grunni. Þeir hafa sent tugþúsundir stúdenta í bestu háskóla í heimi og gert samkomulag við fjölmörg fyrirtæki um að koma til Kína með þeim skilyrðum að þeir deili með innfæddum upplýsingum um framleiðsluaðferðir. Þeir hafa í dag stærsta hóp tæknimanna í heiminum. Þeir vita að allt annað byggir á að hafa nóg af málmum og hafa stóraukið framleiðslu á mörgum málmum og eru ráðandi við framleiðslu margra sjaldgæfra málma. ESB ríki hafa lokað mengandi málmbræðslum til að láta CO2 bókhaldið líta betur út. Kínverjar taka oft við og reisa samskonar verksmiðjur hjá sér. Þeir sjá til þess að rafmagn sé ódýrt. Þeir hika ekki við að reisa koladrifin raforkuver, til að ná þessum markmiðum. Gervigreindin segir að 40-100 kolaver séu í byggingu. Þeir hafa byggt mörg stór og smá vatnsorkuver og hafa áætlanir um enn fleiri. Þeir eru með 28 kjarnorkuver í smíðum. Þeir reyna nýjar leiðir og það í stórum stíl, til að framleiða grænt rafmagn og geta þannig metið af reynslu, hvað er best að veðja á. Þeir hafa reyst mörg og stór vindorkuver og stór sólarorkuver. Þeir hafa reist þóríum orkuver og eru þeir einu, sem reka þannig ver í dag. Það eru miklir möguleikar í þóríum verunum. Þeir skanna allan heiminn, alla möguleika og eru tilbúnir að reyna það sem virðist eiga möguleika á að minka kolanotkun. Þannig fóru þeir í samvinnu við Íslendinga um rekstur hitaveitu. Þetta fyrirtæki hitar í dag jafnmargar íbúðir og eru í Svíþjóð. Ætli nokkurt eitt verkefni innan ESB hafi sparað jafn mikið CO2? Íslenskur vísindamaður var að halda fyrirlestur í Miðausturlöndum. Hann benti á leiðir til að framleiða steypu með verulega minna co2 spori, en gengur og gerist. Kínverjar sem voru á ráðstefnunni höfðu skömmu seinna samband og fengu hann til Kína til að kenna steinsteypu fræði. Kínverjar nota gríðarlega mikið af steypu. Ef þeim tekst að minnka losun við framleiðslu steypunnar um nokkur prósent er það margföld árleg losun Íslendinga. Vitanlega er framtíðin ekki skráð í stein, en ef að líkum lætur mun Kína koma út með mikla þekkingu, öflugt efnahagslíf og að lokum með stórminkaða losun CO2. Leiðin að minni losun getur legið í því að auka hana. Hættan sem fylgir kolefnisgjöldunum Þjóðverjar, ef þeir tekst ekki að kúvenda stefnunni, munu enda með stórlaskað efnahagslíf, skert lífskjör, jafnvel hrun. Munum hvað gerðist í Detroit þegar bílaiðnaðurinn þar hætti að vera samkeppnis hæfur. Fólki fækkaði, frá því þegar best gekk, úr 2,300,000 íbúum, niður í 700,000. Þetta gerðist á aðeins 50 árum. Skatta leið ESB er ófæra Við Íslendingar megum ekki spyrða okkur við þröngsýn viðhorf ESB, heldur eigum við að líta upp, horfa í kringum okkur, bæði til að læra og líka til að kenna öðrum. Við megum alls ekki leggja á kolefnis gjöld sem mun draga þróttinn úr íslensku atvinnulífi og hindra það í að lifa af í harðnandi samkeppni, sem er framundan. Sökkvum ekki með ESB. Höfundur er fyrrrverandi bóndi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Evrópusambandið Mest lesið Nýtt Eden í Kópavogi? Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís Skoðun Einelti eða gráa svæðið? Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Skoðun Hvers eiga íbúar efri byggða að gjalda? Helga Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Nýtt Eden í Kópavogi? skrifar Skoðun Einelti eða gráa svæðið? skrifar Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís skrifar Skoðun Hver ræður þegar á reynir? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Manst þú eftir náttúrunni? Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Náttúran þarf virkt lýðræði Guðrún Schmidt skrifar Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Minna flækjustig og fleiri tækifæri í grænum útlánum Aðalheiður Snæbjarnardóttir skrifar Skoðun Íþróttabærinn Akranes – meira en aðstaða, þetta er líf Liv Åse Skarstad skrifar Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir skrifar Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni skrifar Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisbarátta nútímans Logi Einarsson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal: Við getum gert betur Pálína Hildur Sigurðardóttir skrifar Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar Skoðun Hvað er raunverulega hollt mataræði? Anna Lind Fells skrifar Skoðun Sykursýki 2 orðin að heimsfaraldri Anna Lind Fells skrifar Skoðun Áhættustjórnun í fiskeldi Otto Færovik skrifar Skoðun Gamblað með göng og líf lögð undir Eyjólfur Þorkelsson skrifar Skoðun Að venja barn af bleyju Elín Erna Steinarsdóttir skrifar Skoðun Jarðsagan og loftslagsbreytingar Brynhildur Magnúsdóttir skrifar Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson skrifar Skoðun Þegar þjóð reis upp og mótmælti kröftuglega – en hvað gerðist svo? Hörður Torfason skrifar Skoðun Heimilin og orkuskiptin í forgang á raforkumarkaði Dagný Halldórsdóttir,Tryggvi Felixson skrifar Skoðun Hversu mikið af regluverki Evrópusambandsins hefur verið tekið upp í íslenskan rétt? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Verðtryggður Seðlabankastjóri Jón Frímann Jónsson skrifar Sjá meira
Þjóðverjar ákváðu að skipta yfir í hreina orku hratt, eftir ESB módelinu. Það var einkum horft til vindmylla og sólarsella. Á svipuðum tíma var ákveðið að loka öllum kjarnorkuverum, sem mörg voru í fínu lagi. Þeir höfðu reitt sig á gas frá Rússlandi, sem er mikið til hætt að streyma til þeirra. Vind- og sólarorka henta ekki til iðnaðarframleiðslu. Rafmagnskostnaður hefur rokið upp og er orðinn það hár að mörg fyrirtæki eru að draga úr framleiðslu eða jafnvel að loka. Þjóðverjar gera sér grein fyrir að þeir verða að endurskoða stefnuna. Það berast fréttir af því að þeir séu að rífa vindmyllugarð til að geta opnað kolanámu. Kolin á að nota til að framleiða rafmagn. Það er sorglegt að horfa á þetta iðnaðarveldi í vandræðum vegna vanhugsaðrar stefnu í umhverfismálum. Tökum Kína til samanburðar Þó ekki sé allt gott, þá er margt vel hugsað og gert í Kína. Mengunin í borgum eins og Peking getur verið ótrúleg. Suma daga sést ekki nema rétt í næstu hús. Kínverjar vilja vitanlega ekki búa við þetta til frambúðar. Það er greinilegt að þeir eru með áætlun. Án þess að hafa hana undir höndum, virðist hún hljóða einhvern veginn svona. Þeir stefna að því að efla atvinnulífið og til lengri tíma að draga mikið úr notkun á jarðefnaeldsneyti. Þeir hugsa lausnir frá grunni. Þeir hafa sent tugþúsundir stúdenta í bestu háskóla í heimi og gert samkomulag við fjölmörg fyrirtæki um að koma til Kína með þeim skilyrðum að þeir deili með innfæddum upplýsingum um framleiðsluaðferðir. Þeir hafa í dag stærsta hóp tæknimanna í heiminum. Þeir vita að allt annað byggir á að hafa nóg af málmum og hafa stóraukið framleiðslu á mörgum málmum og eru ráðandi við framleiðslu margra sjaldgæfra málma. ESB ríki hafa lokað mengandi málmbræðslum til að láta CO2 bókhaldið líta betur út. Kínverjar taka oft við og reisa samskonar verksmiðjur hjá sér. Þeir sjá til þess að rafmagn sé ódýrt. Þeir hika ekki við að reisa koladrifin raforkuver, til að ná þessum markmiðum. Gervigreindin segir að 40-100 kolaver séu í byggingu. Þeir hafa byggt mörg stór og smá vatnsorkuver og hafa áætlanir um enn fleiri. Þeir eru með 28 kjarnorkuver í smíðum. Þeir reyna nýjar leiðir og það í stórum stíl, til að framleiða grænt rafmagn og geta þannig metið af reynslu, hvað er best að veðja á. Þeir hafa reyst mörg og stór vindorkuver og stór sólarorkuver. Þeir hafa reist þóríum orkuver og eru þeir einu, sem reka þannig ver í dag. Það eru miklir möguleikar í þóríum verunum. Þeir skanna allan heiminn, alla möguleika og eru tilbúnir að reyna það sem virðist eiga möguleika á að minka kolanotkun. Þannig fóru þeir í samvinnu við Íslendinga um rekstur hitaveitu. Þetta fyrirtæki hitar í dag jafnmargar íbúðir og eru í Svíþjóð. Ætli nokkurt eitt verkefni innan ESB hafi sparað jafn mikið CO2? Íslenskur vísindamaður var að halda fyrirlestur í Miðausturlöndum. Hann benti á leiðir til að framleiða steypu með verulega minna co2 spori, en gengur og gerist. Kínverjar sem voru á ráðstefnunni höfðu skömmu seinna samband og fengu hann til Kína til að kenna steinsteypu fræði. Kínverjar nota gríðarlega mikið af steypu. Ef þeim tekst að minnka losun við framleiðslu steypunnar um nokkur prósent er það margföld árleg losun Íslendinga. Vitanlega er framtíðin ekki skráð í stein, en ef að líkum lætur mun Kína koma út með mikla þekkingu, öflugt efnahagslíf og að lokum með stórminkaða losun CO2. Leiðin að minni losun getur legið í því að auka hana. Hættan sem fylgir kolefnisgjöldunum Þjóðverjar, ef þeir tekst ekki að kúvenda stefnunni, munu enda með stórlaskað efnahagslíf, skert lífskjör, jafnvel hrun. Munum hvað gerðist í Detroit þegar bílaiðnaðurinn þar hætti að vera samkeppnis hæfur. Fólki fækkaði, frá því þegar best gekk, úr 2,300,000 íbúum, niður í 700,000. Þetta gerðist á aðeins 50 árum. Skatta leið ESB er ófæra Við Íslendingar megum ekki spyrða okkur við þröngsýn viðhorf ESB, heldur eigum við að líta upp, horfa í kringum okkur, bæði til að læra og líka til að kenna öðrum. Við megum alls ekki leggja á kolefnis gjöld sem mun draga þróttinn úr íslensku atvinnulífi og hindra það í að lifa af í harðnandi samkeppni, sem er framundan. Sökkvum ekki með ESB. Höfundur er fyrrrverandi bóndi.
Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir skrifar
Skoðun Röskva vill sjá hjúkrunarfræðinga á sjúkrabíl og meiri nýsköpun í námi Dagbjört Lára Bjarkadóttir,Ríkharður Daði Ólafsson skrifar
Skoðun Heimilin og orkuskiptin í forgang á raforkumarkaði Dagný Halldórsdóttir,Tryggvi Felixson skrifar
Skoðun Hversu mikið af regluverki Evrópusambandsins hefur verið tekið upp í íslenskan rétt? Gunnar Ármannsson skrifar