Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir skrifar 2. mars 2026 07:00 Þótt Ísland sé eyja í norðri ferðast afurðir raforkunnar okkar um alla heimsbyggðina. Með íslenskri raforku eru búin til verðmæti sem finnast í bílum á götum Berlínar, í vindmyllum á Norðursjó, í sólarsellum á Spáni og í rafstáli í Japan. Hún er í laxinum í búðarborðum Whole Foods og drífur gervigreindarlausnir. Verðmætin sem hér verða til eru hluti af daglegu lífi fjölda fólks víða um heim. Ástæðan er einföld: Viðskiptavinir Landsvirkjunar eru alþjóðlegir risar. Fjárhagslegur styrkur sumra þeirra jafnast á við heilu ríkin. Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði, en við búum yfir eftirsóknarverðri auðlind. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Uppskerutíminn er fram undan Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Sá tími er runninn upp. Arðgreiðslur til íslensku þjóðarinnar vegna áranna 2021-2025 hafa numið samtals um 110 milljörðum króna, þökk sé farsælum endursamningum. Nú er hafið mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins en í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku okkar. Markmið endursamninga er skýrt: raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, íslensku þjóðinni til hagsbóta. Á ársfundi Landsvirkjunar á morgun, 3. mars, fjalla ég nánar um hvernig við ætlum að sækja fram á þessum krefjandi alþjóðamarkaði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tinna Traustadóttir Orkumál Landsvirkjun Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Sjá meira
Þótt Ísland sé eyja í norðri ferðast afurðir raforkunnar okkar um alla heimsbyggðina. Með íslenskri raforku eru búin til verðmæti sem finnast í bílum á götum Berlínar, í vindmyllum á Norðursjó, í sólarsellum á Spáni og í rafstáli í Japan. Hún er í laxinum í búðarborðum Whole Foods og drífur gervigreindarlausnir. Verðmætin sem hér verða til eru hluti af daglegu lífi fjölda fólks víða um heim. Ástæðan er einföld: Viðskiptavinir Landsvirkjunar eru alþjóðlegir risar. Fjárhagslegur styrkur sumra þeirra jafnast á við heilu ríkin. Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði, en við búum yfir eftirsóknarverðri auðlind. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Uppskerutíminn er fram undan Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Sá tími er runninn upp. Arðgreiðslur til íslensku þjóðarinnar vegna áranna 2021-2025 hafa numið samtals um 110 milljörðum króna, þökk sé farsælum endursamningum. Nú er hafið mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins en í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku okkar. Markmið endursamninga er skýrt: raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, íslensku þjóðinni til hagsbóta. Á ársfundi Landsvirkjunar á morgun, 3. mars, fjalla ég nánar um hvernig við ætlum að sækja fram á þessum krefjandi alþjóðamarkaði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar