ESB-umræðan leysir ekki efnahagsvandann Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar 10. mars 2026 11:30 Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur sett aðildarviðræður við Evrópusambandið á dagskrá, þvert á það sem hún lofaði fyrir síðustu kosningar. Nú hertekur sú umræða allt, en mjög heppilega fyrir ríkisstjórnina á sama tíma og staða efnahagsmála hér á landi er erfið. Ríkisstjórninni gengur ekkert í baráttunni við vexti og verðbólgu út af eigin ákvörðunum og atvinnuleysi þýtur upp. Í slíku ástandi er eðlilegt að spurt sé hvort ríkisstjórnin sé að beina athyglinni frá þeim verkefnum sem hún þarf sjálf að takast á við. Rétt fyrir síðustu Alþingiskosningar lét núverandi forsætisráðherra þau orð falla að það gerðist oft, að þegar illa gengi í efnahagsmálum og verðbólga og vextir væru til vandræða, þá færi fólk að tala meira um inngöngu í Evrópusambandið. Þau orð eru athyglisverð í ljósi stöðunnar í dag. Nú þegar ríkisstjórnin stendur frammi fyrir erfiðum efnahagsáskorunum virðist Evrópuumræðan aftur hafa fengið aukið vægi. Það vekur spurningar um hvort ríkisstjórnin treysti sér til að takast á við efnahagsvandann með eigin stefnu eða hvort hún líti til ESB sem lausnar á þeim vanda sem blasir við. Íslensk stjórnvöld bera ábyrgð á efnahagsstefnu landsins og það er verkefni þeirra að ná tökum á verðbólgu, vöxtum og atvinnuástandi. Slík verkefni verða ekki leyst með því einu að vísa til mögulegrar aðildar að ESB. Forsætisráðherra benti einnig á í aðdraganda kosninga að aðild að ESB sé aðeins raunhæft verkefni ef víðtæk samstaða ríki í samfélaginu. Hún sagði slík skref þurfa stuðning breiðs hóps, ekki aðeins í stjórnmálum heldur einnig meðal atvinnurekenda og verkalýðshreyfingar, svo dæmi séu tekin. Sú samstaða er ekki til staðar. Skoðanir innan atvinnulífs og verkalýðshreyfingar eru áfram skiptar og nýlegar kannanir sýna vaxandi andstöðu við Evrópusambandi, sér í lagi innan Samtaka iðnaðarins. Því er rétt að spyrja hvort tímabært sé að leggja svo mikla áherslu á Evrópusambandsumræðu á meðan slíkur ágreiningur er enn til staðar í samfélaginu. Mikilvægast er að ríkisstjórnin sýni í verki að hún hafi skýra sýn á hvernig eigi að takast á við efnahagsvandann hér og nú. Það voru nú kosningaloforðin. Áður en farið er lengra í umræðu um mögulega aðild að Evrópusambandinu þarf fyrst og fremst að svara þeirri spurningu hvort stjórnvöld treysti sér til að rétta stöðu efnahagsmála með eigin stefnu og aðgerðum. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðlaugur Þór Þórðarson Sjálfstæðisflokkurinn Evrópusambandið Alþingi Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Efnahagsmál Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen Skoðun Brothætta karlmennskan sem óttast regnbogafána Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Bjartsýni í boði Sigurður Vopni Vatnsdal skrifar Skoðun Hækkun skráningargjalda í háskólana – skref í átt að stéttskiptara námi? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ASÍ er látið niðurgreiða laun formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Netglæpir eru skipulögð brotastarfsemi Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvert stefnir Bláskógabyggð? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Brothætta karlmennskan sem óttast regnbogafána Unnar Þór Sæmundsson skrifar Sjá meira
Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur sett aðildarviðræður við Evrópusambandið á dagskrá, þvert á það sem hún lofaði fyrir síðustu kosningar. Nú hertekur sú umræða allt, en mjög heppilega fyrir ríkisstjórnina á sama tíma og staða efnahagsmála hér á landi er erfið. Ríkisstjórninni gengur ekkert í baráttunni við vexti og verðbólgu út af eigin ákvörðunum og atvinnuleysi þýtur upp. Í slíku ástandi er eðlilegt að spurt sé hvort ríkisstjórnin sé að beina athyglinni frá þeim verkefnum sem hún þarf sjálf að takast á við. Rétt fyrir síðustu Alþingiskosningar lét núverandi forsætisráðherra þau orð falla að það gerðist oft, að þegar illa gengi í efnahagsmálum og verðbólga og vextir væru til vandræða, þá færi fólk að tala meira um inngöngu í Evrópusambandið. Þau orð eru athyglisverð í ljósi stöðunnar í dag. Nú þegar ríkisstjórnin stendur frammi fyrir erfiðum efnahagsáskorunum virðist Evrópuumræðan aftur hafa fengið aukið vægi. Það vekur spurningar um hvort ríkisstjórnin treysti sér til að takast á við efnahagsvandann með eigin stefnu eða hvort hún líti til ESB sem lausnar á þeim vanda sem blasir við. Íslensk stjórnvöld bera ábyrgð á efnahagsstefnu landsins og það er verkefni þeirra að ná tökum á verðbólgu, vöxtum og atvinnuástandi. Slík verkefni verða ekki leyst með því einu að vísa til mögulegrar aðildar að ESB. Forsætisráðherra benti einnig á í aðdraganda kosninga að aðild að ESB sé aðeins raunhæft verkefni ef víðtæk samstaða ríki í samfélaginu. Hún sagði slík skref þurfa stuðning breiðs hóps, ekki aðeins í stjórnmálum heldur einnig meðal atvinnurekenda og verkalýðshreyfingar, svo dæmi séu tekin. Sú samstaða er ekki til staðar. Skoðanir innan atvinnulífs og verkalýðshreyfingar eru áfram skiptar og nýlegar kannanir sýna vaxandi andstöðu við Evrópusambandi, sér í lagi innan Samtaka iðnaðarins. Því er rétt að spyrja hvort tímabært sé að leggja svo mikla áherslu á Evrópusambandsumræðu á meðan slíkur ágreiningur er enn til staðar í samfélaginu. Mikilvægast er að ríkisstjórnin sýni í verki að hún hafi skýra sýn á hvernig eigi að takast á við efnahagsvandann hér og nú. Það voru nú kosningaloforðin. Áður en farið er lengra í umræðu um mögulega aðild að Evrópusambandinu þarf fyrst og fremst að svara þeirri spurningu hvort stjórnvöld treysti sér til að rétta stöðu efnahagsmála með eigin stefnu og aðgerðum. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hækkun skráningargjalda í háskólana – skref í átt að stéttskiptara námi? Hrönn Stefánsdóttir skrifar
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson Skoðun