Hver er málsvari dýranna? Hrönn Ólína Jörundsdóttir skrifar 23. mars 2026 16:32 Þegar umræðu um dýravelferð ber á góma í samfélaginu er oft fleygt því fram að hér séu annað hvort engir málsvarar dýra eða þá að sjálfskipaðir hópar þurfi að standa gegn yfirvöldum til að tryggja það að einhver tali rödd dýranna gagnvart andvaraleysi yfirvalda. Þá þarf að spyrja sig næstu spurningar: Hvaða aðilar eru það sem raunverulega stíga inn í alvarlegar aðstæður, jafnvel setja sitt eigið öryggi í hættu, til að bjarga dýrum? Er það virkilega enginn? Svarið við þeirri spurningu er: Við hjá Matvælastofnun! Þegar upp koma mál þar sem brotið er á borgurum, þá stígur lögreglan inn. Sambærilegt, þegar upp koma mál þar sem brotið er á dýrum, þá stígum við inn. Við erum á vaktinni um allt land, við bregðumst við þegar upp koma erfið mál, við förum stundum inn í hættulegar aðstæður jafnvel með aðstoð lögreglu og dómsúrskurð, allt til að bjarga dýrum. Það er því stórfurðulegt þegar aðilar sem bæði þekkja vel til stjórnsýslu og/eða dýravelferðar tjái sig opið um að stjórnvöld, hvort sem er Matvælastofnun eða ráðuneytið, láti dýravelferð lönd og leið eða jafnvel taki svo sterkt til orða að dýraníð sé látið líðast. Þá væntanlega spyr fólk: Af hverju bregst Matvælastofnun ekki við dýravelferðarbrotum? Jú við bregðumst við: Árið 2025 eru tæplega 1.200 umráðamenn dýra og dýraeigendur heimsóttir í reglubundnu eftirliti. Um 400 eftirlit verða svo til upp úr reglubundnu eftirliti sem hafa einkum þann tilgang að fylgja eftir frávikum sem koma upp við reglubundið eftirlit og varða fyrst og fremst dýravelferð. Við rýnum hverja einustu ábendingu sem er send inn og förum í óboðað eftirlit til dýraeigenda. Á nýliðnu ári bárust ríflega eitt þúsund ábendingar til Matvælastofnunar sem vörðuðu dýravelferð- og dýrasjúkdóma. 92% tilkynninga hafði verið lokað eða voru í vinnslu undir lok ársins. Sem betur fer er stærsti hluti dýraeigenda meðvitaður um dýravelferð og réttindi dýra og hugsar vel um dýrin sín. Þetta sýna niðurstöður eftirlits en skráð frávik í eftirlitsheimsóknum, sem varða dýravelferð, eru um 6% af heildarfjölda þeirra skoðunaratriða sem yfirfarin eru við reglubundið eftirlit og eftirfylgni þess eftirlits. Hins vegar eru oft misjafnir sauðir í mörgu fé eins og alls staðar í þjóðfélaginu. Í þeim tilfellum beitum við þeim úrræðum sem við höfum. Til að ná fram úrbótum þá beitum við dagsektum eða látum framkvæma verk á kostnað eigenda. Ef brot eru fullframin þá leggjum við á stjórnvaldssektir. Til frekari glöggvunar var dagsektum beitt í 44 tilvikum árið 2025 og 58 tilvikum árið áður. Álagðar stjórnvaldssektir voru 12 árið 2025 og 20 talsins árið 2024. Ef heilsu eða lífi dýra er ógnað í aðstæðum, eða við teljum öllum öðrum úrræðum hafi verið beit án árangurs, þá beitum við harðasta úrræðinu sem er vörslusvipting eiganda á dýrunum. EN, hafa ber í huga að hvert mál er einstakt! Því er ómögulegt að bera þau saman og ákvarðanir sem við tökum í mismunandi málum út frá þeim takmörkuðu upplýsingum sem við getum veitt almenningi og fjölmiðlum. Alls voru skráð ríflega 80 stjórnvaldsaðgerðamál sem vörðuðu dýravelferð árið 2025. Hvenær kærir Matvælastofnun dýravelferðarbrot til lögreglu? Við vitum öll að lögreglan er undir miklu álagi og mörg mál sem eru á þeirra borði. Stærsta hluta mála sem koma á borð Matvælastofnunar lýkur með stjórnvaldsákvörðun stofnunarinnar, s.s. stjórnvaldssektum. Samkvæmt lögum um velferð dýra ber að vísa einungis brotum sem teljast meiriháttar til lögreglu, þ.m.t. brotum sem framin eru með vítaverðum hætti eða aðstæður sem auka mjög á saknæmi brots. Dýravelferðarlögin gera þannig ráð fyrir að Matvælastofnun klári önnur mál, því að skynsamlegast er að sérfræðingar með fagþekkingu og menntun í málaflokknum eru best til þess fallnir að rannsaka brot á dýravelferð og tryggja framgang þeirra gegnum ákvarðanatöku um stjórnsýsluaðgerðir. Það er því lokaúrræði Matvælastofnunar þegar málið er talið það alvarlegt að nauðsynlegt sé jafnvel að dæma dýraeigenda frá því að eiga dýr, að mál séu kærð til lögreglu. Matvælastofnun getur bannað aðila tímabundið að halda dýr, en nauðsynlegt er að fá aðkomu lögreglu og dómstóla til að taka langtímaákvörðun. Matvælastofnun hefur kært 18 mál til lögreglu síðan 2016. Það erum við sem stígum inn í málin. Það erum við, sem jafnvel á kostnað okkar eigin öryggis, björgum dýrum úr hættulegum aðstæðum. Á okkur hefur verið ráðist. Við höfum verið beitt hótunum. Við höfum þurft að fá áverkavottorð vegna árása. Við erum smánuð á samfélagsmiðlum en væntanlega vegna ákveðins þekkingarleysis. Við höfum þurft að kæra okkar viðskiptavini til lögreglu vegna ofbeldis. Sem betur fer er þetta ekki algengt en langt frá því að vera óþekkt. Það erum við sem raunverulega vinnum að bættri dýravelferð með beinhörðum aðgerðum alla daga. Við störfum hjá Matvælastofnun því við brennum fyrir dýravelferð og við vitum að á hverjum degi erum við með okkar beinu aðgerðum að bæta heiminn smátt og smátt. Við erum auðvitað ekki hafin yfir gagnrýni og gerum mistök, enda erum við mannleg eins og allir. Við verðum líka að fylgja þeim ramma sem utan um okkur er settur með lögum og reglugerðum, enda teldist það til tíðinda ef lögreglan færi að taka hentisemisákvarðanir sem væru utan við þeirra heimildir. En það erum við sem á hverjum degi vöknum upp, tökum til starfa og getum talið upp öll þau dýr sem við höfum með beinum aðgerðum bjargað. Hversu margir geta sagt það? Höfundur er forstjóri Matvælastofnunar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Matvælastofnun Dýr Dýraheilbrigði Mest lesið Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Námsefnisgerð: Nýtum það sem þegar er til Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Jájájá ... dæsti ráðherrann Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Látum hina borga Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Þegar umræðu um dýravelferð ber á góma í samfélaginu er oft fleygt því fram að hér séu annað hvort engir málsvarar dýra eða þá að sjálfskipaðir hópar þurfi að standa gegn yfirvöldum til að tryggja það að einhver tali rödd dýranna gagnvart andvaraleysi yfirvalda. Þá þarf að spyrja sig næstu spurningar: Hvaða aðilar eru það sem raunverulega stíga inn í alvarlegar aðstæður, jafnvel setja sitt eigið öryggi í hættu, til að bjarga dýrum? Er það virkilega enginn? Svarið við þeirri spurningu er: Við hjá Matvælastofnun! Þegar upp koma mál þar sem brotið er á borgurum, þá stígur lögreglan inn. Sambærilegt, þegar upp koma mál þar sem brotið er á dýrum, þá stígum við inn. Við erum á vaktinni um allt land, við bregðumst við þegar upp koma erfið mál, við förum stundum inn í hættulegar aðstæður jafnvel með aðstoð lögreglu og dómsúrskurð, allt til að bjarga dýrum. Það er því stórfurðulegt þegar aðilar sem bæði þekkja vel til stjórnsýslu og/eða dýravelferðar tjái sig opið um að stjórnvöld, hvort sem er Matvælastofnun eða ráðuneytið, láti dýravelferð lönd og leið eða jafnvel taki svo sterkt til orða að dýraníð sé látið líðast. Þá væntanlega spyr fólk: Af hverju bregst Matvælastofnun ekki við dýravelferðarbrotum? Jú við bregðumst við: Árið 2025 eru tæplega 1.200 umráðamenn dýra og dýraeigendur heimsóttir í reglubundnu eftirliti. Um 400 eftirlit verða svo til upp úr reglubundnu eftirliti sem hafa einkum þann tilgang að fylgja eftir frávikum sem koma upp við reglubundið eftirlit og varða fyrst og fremst dýravelferð. Við rýnum hverja einustu ábendingu sem er send inn og förum í óboðað eftirlit til dýraeigenda. Á nýliðnu ári bárust ríflega eitt þúsund ábendingar til Matvælastofnunar sem vörðuðu dýravelferð- og dýrasjúkdóma. 92% tilkynninga hafði verið lokað eða voru í vinnslu undir lok ársins. Sem betur fer er stærsti hluti dýraeigenda meðvitaður um dýravelferð og réttindi dýra og hugsar vel um dýrin sín. Þetta sýna niðurstöður eftirlits en skráð frávik í eftirlitsheimsóknum, sem varða dýravelferð, eru um 6% af heildarfjölda þeirra skoðunaratriða sem yfirfarin eru við reglubundið eftirlit og eftirfylgni þess eftirlits. Hins vegar eru oft misjafnir sauðir í mörgu fé eins og alls staðar í þjóðfélaginu. Í þeim tilfellum beitum við þeim úrræðum sem við höfum. Til að ná fram úrbótum þá beitum við dagsektum eða látum framkvæma verk á kostnað eigenda. Ef brot eru fullframin þá leggjum við á stjórnvaldssektir. Til frekari glöggvunar var dagsektum beitt í 44 tilvikum árið 2025 og 58 tilvikum árið áður. Álagðar stjórnvaldssektir voru 12 árið 2025 og 20 talsins árið 2024. Ef heilsu eða lífi dýra er ógnað í aðstæðum, eða við teljum öllum öðrum úrræðum hafi verið beit án árangurs, þá beitum við harðasta úrræðinu sem er vörslusvipting eiganda á dýrunum. EN, hafa ber í huga að hvert mál er einstakt! Því er ómögulegt að bera þau saman og ákvarðanir sem við tökum í mismunandi málum út frá þeim takmörkuðu upplýsingum sem við getum veitt almenningi og fjölmiðlum. Alls voru skráð ríflega 80 stjórnvaldsaðgerðamál sem vörðuðu dýravelferð árið 2025. Hvenær kærir Matvælastofnun dýravelferðarbrot til lögreglu? Við vitum öll að lögreglan er undir miklu álagi og mörg mál sem eru á þeirra borði. Stærsta hluta mála sem koma á borð Matvælastofnunar lýkur með stjórnvaldsákvörðun stofnunarinnar, s.s. stjórnvaldssektum. Samkvæmt lögum um velferð dýra ber að vísa einungis brotum sem teljast meiriháttar til lögreglu, þ.m.t. brotum sem framin eru með vítaverðum hætti eða aðstæður sem auka mjög á saknæmi brots. Dýravelferðarlögin gera þannig ráð fyrir að Matvælastofnun klári önnur mál, því að skynsamlegast er að sérfræðingar með fagþekkingu og menntun í málaflokknum eru best til þess fallnir að rannsaka brot á dýravelferð og tryggja framgang þeirra gegnum ákvarðanatöku um stjórnsýsluaðgerðir. Það er því lokaúrræði Matvælastofnunar þegar málið er talið það alvarlegt að nauðsynlegt sé jafnvel að dæma dýraeigenda frá því að eiga dýr, að mál séu kærð til lögreglu. Matvælastofnun getur bannað aðila tímabundið að halda dýr, en nauðsynlegt er að fá aðkomu lögreglu og dómstóla til að taka langtímaákvörðun. Matvælastofnun hefur kært 18 mál til lögreglu síðan 2016. Það erum við sem stígum inn í málin. Það erum við, sem jafnvel á kostnað okkar eigin öryggis, björgum dýrum úr hættulegum aðstæðum. Á okkur hefur verið ráðist. Við höfum verið beitt hótunum. Við höfum þurft að fá áverkavottorð vegna árása. Við erum smánuð á samfélagsmiðlum en væntanlega vegna ákveðins þekkingarleysis. Við höfum þurft að kæra okkar viðskiptavini til lögreglu vegna ofbeldis. Sem betur fer er þetta ekki algengt en langt frá því að vera óþekkt. Það erum við sem raunverulega vinnum að bættri dýravelferð með beinhörðum aðgerðum alla daga. Við störfum hjá Matvælastofnun því við brennum fyrir dýravelferð og við vitum að á hverjum degi erum við með okkar beinu aðgerðum að bæta heiminn smátt og smátt. Við erum auðvitað ekki hafin yfir gagnrýni og gerum mistök, enda erum við mannleg eins og allir. Við verðum líka að fylgja þeim ramma sem utan um okkur er settur með lögum og reglugerðum, enda teldist það til tíðinda ef lögreglan færi að taka hentisemisákvarðanir sem væru utan við þeirra heimildir. En það erum við sem á hverjum degi vöknum upp, tökum til starfa og getum talið upp öll þau dýr sem við höfum með beinum aðgerðum bjargað. Hversu margir geta sagt það? Höfundur er forstjóri Matvælastofnunar.
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Með ólögmætum hætti streyma viðkvæmustu persónuupplýsingar krabbameinssjúklinga til Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun