Hannes Valle fær þrjú ár fyrir brot á Múlaborg

Dómur þess efnis var kveðinn upp í gær og birtur í dag. Hann var sakfelldur fyrir að nauðga stúlkunni en sýknaður af annarri ákæru fyrir kynferðislega áreitni gagnvart annarri stúlku.

Ný ákæra gefin út í apríl

Hannes var upphaflega ákærður í nóvember síðastliðnum fyrir nauðgun með því að hafa tvisvar sinnum á árinu 2025 á leikskólanum haft önnur kynferðismök en samræði við stúlku. Hann hafi misnotaði freklega yfirburðarstöðu sína gagnvart stúlkunni, brugðist trausti hennar og trúnaði sem starfsmaður leikskólans og í annað skiptið jafnframt notfært sér að þannig var ástatt um stúlkuna að hún gat ekki spornað við verknaðnum sökum svefndrunga.

Niðurstaða fjölskipaðs Héraðsdóms Reykjavíkur var að hann hefði gerst sekur um nauðgun í öðru tilvikinu en ekki hafi tekist að sanna sekt hans hvað hitt tilvikið varðar.

Þá var gefin út önnur ákæra á hendur honum í apríl og hún sameinuð málinu. Ekki hefur verið greint frá efni hennar áður. 

Hann var ákærður fyrir kynferðislega áreitni gegn stúlku en til vara fyrir brot gegn barnaverndarlögum með því að hafa á árinu 2025 á leikskólanum í nokkur skipti bitið stúlkuna í rassinn. Hann var sýknaður af þeirri ákæru þar sem ekki var talið að háttsemi hans hafi verið kynferðislegs eðlis.

Með tornæmi en sakhæfur

Í kafla dómsins um ákvörðun refsingar segir að í málinu liggi fyrir ítarlegar upplýsingar um geðheilbrigði og þroska Hannesar. Niðurstöður tveggja greindarprófa sýni að hann hafi greind á tornæmisstigi. Samkvæmt tveimur matsgerðum geðlækna búi hann þó ekki við neinn geðsjúkdóm eða annað ástand sem gæti leitt til þess að hann teljist ósakhæfur. 

Í niðurstöðum yfirmatsgerðar komi fram að yfirmatsmenn telji ekkert hafa komið fram sem bendi til þess að refsing geti ekki borið árangur þrátt fyrir greind á tornæmisstigi. Fyrir dómi hafi þeir greint frá því að þeir teldu refsingu geta borið árangur þar sem Hannes væri ekki þroskaskertur og gerði sér grein fyrir því að hann hefði brotið af sér.

Það sé því niðurstaða dómsins að ákvæði almennra hegningarlaga um ósakhæfi eigi ekki við um Hannes.

„Þrátt fyrir tornæmi hefur ákærði getað starfað á almennum vinnumarkaði og ekkert bendir til þess að veruleg vandkvæði hafi komið upp í daglegu lífi hans. Tornæmi ákærða fellur ekki undir þroskahömlun, andlegan vanþroska eða annað sambærilegt ástand sem gæti leitt til þess að refsing gæti ekki borið árangur.“

Sóttist ekki eftir að vinna með börnum en nýtti tækifærið

Þá segir að við ákvörðun refsingar verði litið til þess að meðferð málsins fyrir dómi hafi tekið nokkurn tíma, einkum vegna öflunar matsgerða. Til mildunar horfi að Hannes hafi játað háttsemi sína. 

Gögn málsins bendi til þess að hann hafi ekki sérstaklega leitast við að starfa með börnum eða sóst eftir því að vera einn með þeim. Engu að síður sé ljóst að hann hafi nýtt tækifærið þegar hann var í slíkri aðstöðu og misnotaði það traust sem honum var falið til að gæta ungra barna í leikskóla. Með háttsemi sinni hafi hann stefnt velferð og andlegu heilbrigði brotaþola í augljósa hættu. Brot hans hafi verið gróft og beinst að mikilvægum hagsmunum ungs barns í hans umsjá sem átti að njóta þar öruggs skjóls. 

Refsing hans þyki hæfilega ákveðin fangelsi í þrjú ár.

Hannesi var gert að greiða brotaþola 2,5 milljónir króna í miskabætur, helming málsvarnarlauna verjanda síns, sem námu alls átta milljónum króna, helming þóknunar réttargæslumanns, sem nam alls 990 þúsund krónum og helming annars sakarkostnaðar, sem nam alls 3,9 milljónum króna.

Fréttin hefur verið uppfærð.