Ekki allir menn. En hvar eru allir karlarnir?

Undanfarna daga hafa fréttaveitur og allir mínir samfélagsmiðlar verið fullir af fréttum um Cornell 7 málið, eðli málsins samkvæmt. Ég verð samt að viðurkenna að ég er hugsi yfir því að hafa ekki séð einn karlmann hér á Íslandi láta sig málið varða á meðan mjög margar konur í mínu algórithma neti sem og vinahópum hafa bæði skrifað pósta, greinar í fjölmiðla, gert myndbönd, endurpóstað myndböndum og öðru samfélagsmiðlaefni sem kemur víða að.

Um helgina birtu tvær ungar þingkonur ríkisstjórnarinnar sterk myndbönd um Cornell 7 málið. Þær hafa báðar látið sig ofbeldismál varða í gegnum tíðina en ég bara get ekki hætt að hugsa um afhverju enginn þingkarl hafi tekið þátt í umræðunni síðustu daga? Eða aðrir karlar sem starfa við það að taka stefnumótandi ákvarðanir í íslensku samfélagi?

Hvað gerir það að verkum að þessi mál eru alltaf í fangi okkar kvenna? Við hvað eru karlar hræddir í þessu samhengi? Finnst þeim bandaríska málið um nauðgarana sjö í háskólabandalaginu ekki tengjast sér?

Í sömu fréttaviku hafa birst innlendar fréttir um ofbeldi. Þetta eru allt fyrirsagnir frá sl. 7 dögum:

• "Aldrei jafn margar konur og börn leitað til Kvennaathvarfsins viku frá opnun nýs húsnæðis."
• "Íslenskir karlmenn flytji inn konur og haldi þeim sem kynlífsþrælum"
• "Sláandi hug­myndir ís­lenskra karla um of­beldi."

Ég ákvað líka að fletta upp þremur körlum sem pósta á Facebook að meðaltali 2-3var á dag um málefni líðandi stundar og uppskera jafnan hundruðir like-a og tugi athugasemda. Þeir hafa ekki gefið þessum fyrrnefndu ofbeldismálum gaum með neinum hætti.

Ég veit að það beita ekki allir menn ofbeldi. En afhverju taka þá ekki fleiri karlar þátt í umræðunni um þetta sára samfélagsmein? Ef þeir geta rætt um Bókun 35 eða bílastæðin endurheimtu 15, hvað gerir það að verkum að þeir forðast að ræða Cornell 7?

Höfundur er varaþingmaður Viðreisnar og guðfræðinemi.