Stöðugleiki sem viðmið Arnar Laxdal skrifar 23. desember 2025 11:02 Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga er eðlilegt að rætt sé um breytingar, nýjar áherslur og ólíkar leiðir í stjórn sveitarfélaga. Slík umræða er nauðsynleg. Hún verður þó að byggjast á raunverulegri reynslu af því hvernig mismunandi stjórnarhættir hafa reynst í framkvæmd. Þar getur Snæfellsbær þjónað sem gagnlegt viðmið. Sveitarfélagið varð til við sameiningu árið 1994. Frá þeim tíma hefur Sjálfstæðisflokkurinn farið með meirihluta í sveitarstjórn, samfellt og án samsteypustjórna. Slík samfella er óvenjuleg í íslenskum sveitarstjórnarmálum og gefur tilefni til að velta fyrir sér hvaða áhrif hún hefur haft á stjórnun og árangur. Ég skrifa þetta sem atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Fyrir atvinnulíf skiptir stöðugleiki miklu máli. Fyrirsjáanleiki í ákvörðunum, ábyrg fjármálastjórn og skýr stefna sveitarfélagsins eru ekki hugmyndafræðileg atriði, heldur raunverulegar forsendur fyrir fjárfestingum, uppbyggingu og störfum. Sömu lög og sama ábyrgð Oft er bent á að samanburður milli ólíkra sveitarfélaga sé erfiður vegna mismunandi stærðar, tekjustofna og verkefna. Það er rétt að aðstæður eru ólíkar. En það breytir ekki þeirri grundvallarstaðreynd að öll sveitarfélög starfa samkvæmt sömu lögum, sömu reglum og bera sömu ábyrgð gagnvart íbúum sínum. Sveitarfélög bera ábyrgð á fjármálum, þjónustu og stjórnsýslu, óháð stærð. Því er eðlilegt að ræða stjórnarhætti sem slíka og bera saman hvernig ólíkar leiðir hafa reynst þegar kemur að ábyrgð, forgangsröðun og árangri. Skýr ábyrgð skiptir máli Í Snæfellsbæ hefur ábyrgðin verið skýr frá upphafi. Einn flokkur hefur mótað stefnuna og borið pólitíska ábyrgð á niðurstöðunni. Slíkt skapar aðhald. Þegar sami aðili veit að hann mun sjálfur standa skil á ákvörðunum sínum til lengri tíma, verða ákvarðanir jafnan varfærnari og markvissari. Í sveitarfélögum þar sem margflokkastjórnir fara með völdin getur myndin verið önnur. Þar verða ákvarðanir oft niðurstaða málamiðlana og ábyrgð dreifist. Dæmi um slíkt má finna víða, meðal annars í Reykjavík, þar sem innbyrðis ágreiningur og óljós forgangsröðun hafa reglulega sett mark sitt á umræðu og ákvarðanatöku. Fjármál endurspegla stjórnarhætti Sterk fjárhagsstaða Snæfellsbæjar er ekki tilviljun og ekki afleiðing eins kjörtímabils. Hún er niðurstaða langrar og samfelldrar stefnu þar sem aðhald, varfærni og langtímahugsun hafa ráðið för. Slík nálgun næst síður þar sem stefnur eru sífellt endursemjaðar og pólitísk ábyrgð þynnt. Þetta er ekki fullyrðing um að ein leið henti öllum sveitarfélögum. En reynslan sýnir að stöðugleiki er ekki stöðnun, rétt eins og breið samsteypa er ekki sjálfkrafa merki um betri stjórnun. Fyrir kosningar Í aðdraganda kosninga ættum við því ekki aðeins að spyrja hvað er lofað, heldur hvernig stjórnað er. Reynslan af Snæfellsbæ sýnir að skýr ábyrgð og langtímahugsun geta skapað traustan grunn. Sú reynsla getur verið gagnlegt viðmið fyrir önnur sveitarfélög, óháð stærð. Lögin eru þau sömu. Reglurnar eru þær sömu. Ábyrgðin er sú sama. Spurningin er einfaldlega hvernig henni er sinnt,,,,og hver ber hana þegar á reynir. Höfundur er atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Snæfellsbær Mest lesið Opið bréf til meirihluta Reykjavíkurborgar: 850% hækkun gjalda hjá Reykjavíkurborg og skekkt samkeppnisstaða Erik Figueras Torras Skoðun Vannæring er aftur komin í tísku Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Inga Sæland Árný Björg Blandon Skoðun Yfir 250 milljarðar út í loftið Lárus Bl. Sigurðsson Skoðun Siðlaust en fullkomlega löglegt Jónas Yngvi Ásgrímsson Skoðun Fyrir hvern er verið að byggja í Kópavogi? María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Happafengur í Reykjavík Hjálmar Sveinsson Skoðun Við þurfum betri döner í Reykjavík Björn Teitsson Skoðun Klappstýrur iðnaðarins Árni Pétur Hilmarsson Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að flytja heim eftir nám? Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Um tvo frídaga að vetri: Annan nýjan, hinn eldri Guðmundur D. Haraldsson skrifar Skoðun Viðhaldsstjórnun Sveinn V. Ólafsson skrifar Skoðun Yfir 250 milljarðar út í loftið Lárus Bl. Sigurðsson skrifar Skoðun Inga Sæland Árný Björg Blandon skrifar Skoðun Afnám lagaskyldu til jafnlaunavottunar er gott - en gullhúðað Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Happafengur í Reykjavík Hjálmar Sveinsson skrifar Skoðun Hver leyfði aðgangsgjald að náttúruperlum? Runólfur Ólafsson,Breki Karlsson skrifar Skoðun Varúðarmörk eru ekki markmið Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Opið bréf til meirihluta Reykjavíkurborgar: 850% hækkun gjalda hjá Reykjavíkurborg og skekkt samkeppnisstaða Erik Figueras Torras skrifar Skoðun Fyrir hvern er verið að byggja í Kópavogi? María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Klappstýrur iðnaðarins Árni Pétur Hilmarsson skrifar Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að flytja heim eftir nám? Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Þegar allir fá rödd — frá prentvél til samfélagsmiðla Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Varúðarmörk eru ekki markmið Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Við þurfum betri döner í Reykjavík Björn Teitsson skrifar Skoðun Vannæring er aftur komin í tísku Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Lykilár í framkvæmdum runnið upp skrifar Skoðun Hitamál Flatjarðarsinna Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þessu tvennu, er mikilvægast að gera réttu hlutina Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Afburðakonuna Steinunni Gyðu í 2. sætið! Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Leghálsskimun – lítið mál! Vala Smáradóttir skrifar Skoðun SFS „tekur“ umræðuna líka Elías Pétur Viðfjörð Þórarinsson skrifar Skoðun Að standa með sjálfum sér Snorri Másson skrifar Skoðun Hvar er unga jafnaðarfólkið í Ráðhúsinu? Kristín Soffía Jónsdóttir skrifar Skoðun Fjárfestum í farsælli framtíð Líf Lárusdóttir skrifar Skoðun Krúnuleikar Trumps konungs Kristinn Hrafnsson skrifar Skoðun Stuðningur við lista- og menningarstarf í höfuðborginni Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Loðnuveiðar og stærð þorskstofna Guðmundur J. Óskarsson,Jónas P. Jónasson skrifar Skoðun Börn með fjölþættan vanda - hver ber ábyrgð og hvað er til ráða? Haraldur L. Haraldsson,Regína Ásvaldsdóttir,Þ:orbjörg Helga Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Flugvélar hinna fordæmdu Óskar Guðmundsson skrifar Sjá meira
Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga er eðlilegt að rætt sé um breytingar, nýjar áherslur og ólíkar leiðir í stjórn sveitarfélaga. Slík umræða er nauðsynleg. Hún verður þó að byggjast á raunverulegri reynslu af því hvernig mismunandi stjórnarhættir hafa reynst í framkvæmd. Þar getur Snæfellsbær þjónað sem gagnlegt viðmið. Sveitarfélagið varð til við sameiningu árið 1994. Frá þeim tíma hefur Sjálfstæðisflokkurinn farið með meirihluta í sveitarstjórn, samfellt og án samsteypustjórna. Slík samfella er óvenjuleg í íslenskum sveitarstjórnarmálum og gefur tilefni til að velta fyrir sér hvaða áhrif hún hefur haft á stjórnun og árangur. Ég skrifa þetta sem atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Fyrir atvinnulíf skiptir stöðugleiki miklu máli. Fyrirsjáanleiki í ákvörðunum, ábyrg fjármálastjórn og skýr stefna sveitarfélagsins eru ekki hugmyndafræðileg atriði, heldur raunverulegar forsendur fyrir fjárfestingum, uppbyggingu og störfum. Sömu lög og sama ábyrgð Oft er bent á að samanburður milli ólíkra sveitarfélaga sé erfiður vegna mismunandi stærðar, tekjustofna og verkefna. Það er rétt að aðstæður eru ólíkar. En það breytir ekki þeirri grundvallarstaðreynd að öll sveitarfélög starfa samkvæmt sömu lögum, sömu reglum og bera sömu ábyrgð gagnvart íbúum sínum. Sveitarfélög bera ábyrgð á fjármálum, þjónustu og stjórnsýslu, óháð stærð. Því er eðlilegt að ræða stjórnarhætti sem slíka og bera saman hvernig ólíkar leiðir hafa reynst þegar kemur að ábyrgð, forgangsröðun og árangri. Skýr ábyrgð skiptir máli Í Snæfellsbæ hefur ábyrgðin verið skýr frá upphafi. Einn flokkur hefur mótað stefnuna og borið pólitíska ábyrgð á niðurstöðunni. Slíkt skapar aðhald. Þegar sami aðili veit að hann mun sjálfur standa skil á ákvörðunum sínum til lengri tíma, verða ákvarðanir jafnan varfærnari og markvissari. Í sveitarfélögum þar sem margflokkastjórnir fara með völdin getur myndin verið önnur. Þar verða ákvarðanir oft niðurstaða málamiðlana og ábyrgð dreifist. Dæmi um slíkt má finna víða, meðal annars í Reykjavík, þar sem innbyrðis ágreiningur og óljós forgangsröðun hafa reglulega sett mark sitt á umræðu og ákvarðanatöku. Fjármál endurspegla stjórnarhætti Sterk fjárhagsstaða Snæfellsbæjar er ekki tilviljun og ekki afleiðing eins kjörtímabils. Hún er niðurstaða langrar og samfelldrar stefnu þar sem aðhald, varfærni og langtímahugsun hafa ráðið för. Slík nálgun næst síður þar sem stefnur eru sífellt endursemjaðar og pólitísk ábyrgð þynnt. Þetta er ekki fullyrðing um að ein leið henti öllum sveitarfélögum. En reynslan sýnir að stöðugleiki er ekki stöðnun, rétt eins og breið samsteypa er ekki sjálfkrafa merki um betri stjórnun. Fyrir kosningar Í aðdraganda kosninga ættum við því ekki aðeins að spyrja hvað er lofað, heldur hvernig stjórnað er. Reynslan af Snæfellsbæ sýnir að skýr ábyrgð og langtímahugsun geta skapað traustan grunn. Sú reynsla getur verið gagnlegt viðmið fyrir önnur sveitarfélög, óháð stærð. Lögin eru þau sömu. Reglurnar eru þær sömu. Ábyrgðin er sú sama. Spurningin er einfaldlega hvernig henni er sinnt,,,,og hver ber hana þegar á reynir. Höfundur er atvinnurekandi í Snæfellsbæ.
Opið bréf til meirihluta Reykjavíkurborgar: 850% hækkun gjalda hjá Reykjavíkurborg og skekkt samkeppnisstaða Erik Figueras Torras Skoðun
Skoðun Opið bréf til meirihluta Reykjavíkurborgar: 850% hækkun gjalda hjá Reykjavíkurborg og skekkt samkeppnisstaða Erik Figueras Torras skrifar
Skoðun Börn með fjölþættan vanda - hver ber ábyrgð og hvað er til ráða? Haraldur L. Haraldsson,Regína Ásvaldsdóttir,Þ:orbjörg Helga Vigfúsdóttir skrifar
Opið bréf til meirihluta Reykjavíkurborgar: 850% hækkun gjalda hjá Reykjavíkurborg og skekkt samkeppnisstaða Erik Figueras Torras Skoðun