Af hverju ætti ungt fólk að flytja heim eftir nám? Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar 23. janúar 2026 08:46 Ég fékk spurningu um daginn sem hefur setið í mér: „Af hverju ætti ungt fólk að flytja aftur heim eftir nám? “ Ég hef verið í þessum sporum en fyrir rúmum 10 árum lauk ég námi í alþjóðasamskiptum frá Columbia háskóla í New York. Í grunninn held ég að allflesta Íslendinga langi heim aftur – en spurningin er hvort tækifærin séu til staðar. Hér eiga mörg okkar fjölskyldu og bakland auk þess sem við erum vön velferðarkerfi sem grípur og styður. Eitthvað sem ég upplifði að væri ekki sjálfgefið í Bandaríkjunum. Leikskólar, almennir grunnskólar og jafnt aðgengi að heilbrigðisþjónustu eru grundvallarstoðir sem gera Ísland að eftirsóknarverðum stað til að búa á. Eru velferð og fjölskylda nóg? Velferð og fjölskylda eru samt ekki nóg. Það þurfa líka að vera tækifæri til staðar til að nýta menntun og hæfni. Þetta á auðvitað ekki bara við fólk sem hefur lært erlendis heldur væri það öllum til hagsbóta að hér væri fjölbreyttari atvinnustarfsemi, fleiri alþjóðleg fyrirtæki og meiri nýsköpun. Í fyrra var samþykkt af Alþingi borgarstefna sem hefur það að markmiði að höfuðborgarsvæðið starfi sem ein heild í alþjóðlegri samkeppni um fólk, fyrirtæki og fjárfestingu. Sú stefna verður ekki að veruleika af sjálfu sér. Hún kallar á forystu borgarstjórnar Reykjavíkur, skýra framtíðarsýn og aðgerðir sem skapa umhverfi þar sem fyrirtæki geta vaxið og nýsköpun dafnað. Höfuðborgarsvæðið sem ein heild Ég hef mikla trú á Reykjavík. Já, við erum lítið land og einangruð eyja en við erum í nútímanum með internet og góðar tengingar í gegnum flug og hafnir. Borgarstjórn Reykjavíkur ætti alltaf að hafa hugann við það hvernig hægt er að efla höfuðborgarsvæðið sem eina heild. Það hefur stækkað mjög og telur nú ekki bara nágrannasveitarfélögin heldur einnig áhrifasvæðið sem teygir sig á Selfoss, Akranes og Reykjanesið. Uppbygging spennandi höfuðborgar sem laðar til sín fyrirtæki og fjárfestingu krefst góðrar samvinnu allra þessara sveitarfélaga þegar kemur að skipulagi, samgöngum og uppbyggingu innviða. Þar væri skynsamlegt að móta sameiginlega þróunaráætlun fyrir allt svæðið. Forystuhlutverk Reykjavíkur er ótvírætt. Sem höfuðborg ætti hún að ganga á undan með því að létta kerfið þar sem það er of þungt, styðja við frumkvöðla og fyrirtæki í vexti og senda skýr skilaboð um að hér sé stöðugleiki, hæft fólk og samfélag sem vill vaxa. Opinber forysta á ekki bara að bregðast við þróun heldur setja skýr markmið og byggja umgjörð þar sem ný tækifæri geta orðið til. Spennandi Reykjavík Ég lít ekki á velferð og atvinnulíf sem andstæður. Þvert á móti. Öflug verðmætasköpun er forsenda þess að við getum staðið undir sterku velferðarkerfi. Þetta sama velferðarkerfi er svo það sem gefur fólki jafnt færi á að taka þátt, skapa og leggja sitt af mörkum til samfélagsins. Þegar ég sjálf stóð frammi fyrir vali eftir nám kaus ég fjölskyldu og öryggi. Ég var að eignast börn og hér var fæðingarorlof, leikskólar og almennar sjúkratryggingar. En ég hefði líka viljað sjá fleiri og fjölbreyttari störf í alþjóðlegu umhverfi. Valið á ekki að vera annað hvort. Í Reykjavík höfum við fulla burði til að vera spennandi á öllum sviðum – með sterka velferð, fjölbreytt samfélag og gróskumikið atvinnulíf. Höfundur gefur kost á sér í 2. sæti í forvali Samfylkingarinnar vegna borgarstjórnarkosninga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Ég fékk spurningu um daginn sem hefur setið í mér: „Af hverju ætti ungt fólk að flytja aftur heim eftir nám? “ Ég hef verið í þessum sporum en fyrir rúmum 10 árum lauk ég námi í alþjóðasamskiptum frá Columbia háskóla í New York. Í grunninn held ég að allflesta Íslendinga langi heim aftur – en spurningin er hvort tækifærin séu til staðar. Hér eiga mörg okkar fjölskyldu og bakland auk þess sem við erum vön velferðarkerfi sem grípur og styður. Eitthvað sem ég upplifði að væri ekki sjálfgefið í Bandaríkjunum. Leikskólar, almennir grunnskólar og jafnt aðgengi að heilbrigðisþjónustu eru grundvallarstoðir sem gera Ísland að eftirsóknarverðum stað til að búa á. Eru velferð og fjölskylda nóg? Velferð og fjölskylda eru samt ekki nóg. Það þurfa líka að vera tækifæri til staðar til að nýta menntun og hæfni. Þetta á auðvitað ekki bara við fólk sem hefur lært erlendis heldur væri það öllum til hagsbóta að hér væri fjölbreyttari atvinnustarfsemi, fleiri alþjóðleg fyrirtæki og meiri nýsköpun. Í fyrra var samþykkt af Alþingi borgarstefna sem hefur það að markmiði að höfuðborgarsvæðið starfi sem ein heild í alþjóðlegri samkeppni um fólk, fyrirtæki og fjárfestingu. Sú stefna verður ekki að veruleika af sjálfu sér. Hún kallar á forystu borgarstjórnar Reykjavíkur, skýra framtíðarsýn og aðgerðir sem skapa umhverfi þar sem fyrirtæki geta vaxið og nýsköpun dafnað. Höfuðborgarsvæðið sem ein heild Ég hef mikla trú á Reykjavík. Já, við erum lítið land og einangruð eyja en við erum í nútímanum með internet og góðar tengingar í gegnum flug og hafnir. Borgarstjórn Reykjavíkur ætti alltaf að hafa hugann við það hvernig hægt er að efla höfuðborgarsvæðið sem eina heild. Það hefur stækkað mjög og telur nú ekki bara nágrannasveitarfélögin heldur einnig áhrifasvæðið sem teygir sig á Selfoss, Akranes og Reykjanesið. Uppbygging spennandi höfuðborgar sem laðar til sín fyrirtæki og fjárfestingu krefst góðrar samvinnu allra þessara sveitarfélaga þegar kemur að skipulagi, samgöngum og uppbyggingu innviða. Þar væri skynsamlegt að móta sameiginlega þróunaráætlun fyrir allt svæðið. Forystuhlutverk Reykjavíkur er ótvírætt. Sem höfuðborg ætti hún að ganga á undan með því að létta kerfið þar sem það er of þungt, styðja við frumkvöðla og fyrirtæki í vexti og senda skýr skilaboð um að hér sé stöðugleiki, hæft fólk og samfélag sem vill vaxa. Opinber forysta á ekki bara að bregðast við þróun heldur setja skýr markmið og byggja umgjörð þar sem ný tækifæri geta orðið til. Spennandi Reykjavík Ég lít ekki á velferð og atvinnulíf sem andstæður. Þvert á móti. Öflug verðmætasköpun er forsenda þess að við getum staðið undir sterku velferðarkerfi. Þetta sama velferðarkerfi er svo það sem gefur fólki jafnt færi á að taka þátt, skapa og leggja sitt af mörkum til samfélagsins. Þegar ég sjálf stóð frammi fyrir vali eftir nám kaus ég fjölskyldu og öryggi. Ég var að eignast börn og hér var fæðingarorlof, leikskólar og almennar sjúkratryggingar. En ég hefði líka viljað sjá fleiri og fjölbreyttari störf í alþjóðlegu umhverfi. Valið á ekki að vera annað hvort. Í Reykjavík höfum við fulla burði til að vera spennandi á öllum sviðum – með sterka velferð, fjölbreytt samfélag og gróskumikið atvinnulíf. Höfundur gefur kost á sér í 2. sæti í forvali Samfylkingarinnar vegna borgarstjórnarkosninga.
Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson Skoðun
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson Skoðun