Símalaus heimili – skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu Gunnur Helgadóttir og Jakobína Hólmfríður Árnadóttir skrifa 15. apríl 2026 16:31 Í nútímasamfélagi eru símar orðnir órjúfanlegur hluti af daglegu lífi okkar. Þeir auðvelda samskipti, auka aðgengi að upplýsingum og styðja við faglega vinnu. En í umhverfi þar sem mannleg tengsl eru kjarninn, eins og á hjúkrunarheimilum, geta þeir jafnframt orðið truflun. Með þetta í huga hefur Hrafnista stigið mikilvægt skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu með innleiðingu „símalausra heimila”. Nærvera skiptir sköpum Á hjúkrunarheimilum býr einn viðkvæmasti hópur landsins. Margir íbúar glíma við einmanaleika eða félagslega einangrun, heilabilun eða skerta vitræna getu. Daglegt líf íbúa er háð samskiptum við starfsfólk og aðra íbúa auk aðstandenda og því eru mannleg tengsl mikilvæg svo íbúar upplifi öryggi og vellíðan. Niðurstöður úr reglubundnum þjónustukönnunum og viðtölum sýndu að íbúar Hrafnistu og aðstandendur þeirra fundu fyrir neikvæðum áhrifum einkasímanotkunar starfsfólks á vinnutíma. Einnig bentu niðurstöður vinnustaðagreininga til tækifæra til að auka traust og jákvæð samskipti enn frekar meðal starfsfólks. Ljóst var að þörf væri á breytingum. Þótt hagsmunir íbúa og aðstandenda væru megin drifkraftur verkefnisins þá var jafnframt horft til þess að þarna væri tækifæri til að styrkja tengsl og samheldni starfsfólks. Víðtæk undirbúningsvinna Símalaus heimili fela í sér að starfsfólk notar ekki einkasíma sína á hjúkrunardeildum, göngum, matsölum eða öðrum stöðum þar sem íbúar og þjónustuþegar dvelja. Slíkar breytingar kalla á samstillt átak og góða eftirfylgni. Með aukinni umræðu um áhrif símanotkunar á samskipti og líðan fundum við meðbyr og jákvæðni frá starfsfólki, íbúum og aðstandendum. Frá upphafi tók starfsfólk virkan þátt í innleiðingarferlinu, þar sem hugmyndir, ábendingar og sjónarmið voru rædd og nýtt til að móta framkvæmdina. Sú samvinna lagði grunn að raunhæfri og skýrri útfærslu. Innleiðingin fólst meðal annars í að setja skýrar væntingar um símanotkun, styðja við góða starfshætti í daglegu starfi og tryggja aðgengi að nauðsynlegum upplýsingum á vöktum. Til að auka gagnsæi voru vinnusímar merktir með áberandi hætti, þannig að íbúar og aðstandendur geti auðveldlega greint hvenær þeir eru notaðir í faglegum tilgangi. Jafnframt voru skilgreind sérstök svæði, Höfnin, þar sem starfsfólk getur farið afsíðis til að sinna einkasamskiptum þegar þörf krefur. Samhliða þessu starfaði vinnuhópur um að efla samskipti og virkni íbúa með fjölbreyttum hætti, meðal annars með skipulagðri dagskrá á kvöldin og um helgar, hugmyndabanka og sýnileika félagslegrar virkni. Sú vinna styður beint við markmið Hrafnistu og eykur gæði daglegs lífs íbúa. Símalausum heimilum Hrafnistu var hrint í framkvæmd í febrúar og við merkjum strax jákvæðar breytingar. Manneskjan í forgrunni Símar koma ekki endilega í veg fyrir góð samskipti. Hins vegar verður að gæta þess að setja tækninni skýr mörk og leyfa mannlegum tengslum að njóta sín. Stundum felst stærsta framfaraskrefið í því að stíga eitt skref til baka og vera einfaldlega til staðar. Símalaus heimili endurspegla stefnu Hrafnistu um að setja manneskjuna í fyrsta sætið og skapa rými fyrir það sem skiptir mestu máli, hlýju, tengsl og raunveruleg samskipti. Höfundar eru Gunnur Helgadóttir, framkvæmdastjóri heilbrigðissviðs Hrafnistu og Jakobína Hólmfríður Árnadóttir, mannauðsstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tækni Samfélagsmiðlar Mest lesið Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Þjóð í vaxtafjötrum hafta Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Er fagmennska kennara einskis virði? Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason Skoðun Af hverju eru sum hús full af lífi en önnur tóm? Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson skrifar Skoðun Vaxtarmörk eða valdsmörk sveitarstjórna Orri Björnsson skrifar Skoðun Lýðheilsa og leiðin til Siglufjarðar Pétur Heimisson skrifar Skoðun Sterkur skólabær – vinnum þetta saman Jóhannes Már Pétursson skrifar Skoðun Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju eru sum hús full af lífi en önnur tóm? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Tónlistarborgin eflist! Skúli Helgason skrifar Skoðun Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við stöndum á tímamótum Ellý Tómasdóttir skrifar Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar Skoðun Námsárangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á? Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þjóð í vaxtafjötrum hafta Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Samningsmarkmið Íslands mega ekki vera leyndarmál Júlíus Valsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð og hjúkrunarfræðingar: Hvað segja gögnin? Bjarni Jónsson skrifar Skoðun Lögreglu-Ríkið Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Þarf einhverja yfirbyggingu í skólamálum Mosfellsbæjar? Haukur Skúlason skrifar Skoðun Verkin tala! Kristinn Jakobsson skrifar Skoðun Vandinn er ekki lóðaskortur Óli Örn Eiríksson skrifar Skoðun Af hverju? - Af hverju ekki? Halldór Bachmann skrifar Skoðun Er staða Garðabæjar jafn sterk og við höldum? Tinna Borg Arnfinnsdóttir ,Hreiðar Jónsson skrifar Skoðun Er fagmennska kennara einskis virði? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Að þora að vera til fyrirmyndar Trausti Jóhannsson skrifar Skoðun Orkan sem skapar verðmæti Sævar Freyr Þráinsson skrifar Skoðun Er Kristrún Frostadóttir viljandi að reyna að leiða þjóðina inn í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Eru 700 milljónir á ári ekki miklir peningar? Róbert Ragnarsson skrifar Sjá meira
Í nútímasamfélagi eru símar orðnir órjúfanlegur hluti af daglegu lífi okkar. Þeir auðvelda samskipti, auka aðgengi að upplýsingum og styðja við faglega vinnu. En í umhverfi þar sem mannleg tengsl eru kjarninn, eins og á hjúkrunarheimilum, geta þeir jafnframt orðið truflun. Með þetta í huga hefur Hrafnista stigið mikilvægt skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu með innleiðingu „símalausra heimila”. Nærvera skiptir sköpum Á hjúkrunarheimilum býr einn viðkvæmasti hópur landsins. Margir íbúar glíma við einmanaleika eða félagslega einangrun, heilabilun eða skerta vitræna getu. Daglegt líf íbúa er háð samskiptum við starfsfólk og aðra íbúa auk aðstandenda og því eru mannleg tengsl mikilvæg svo íbúar upplifi öryggi og vellíðan. Niðurstöður úr reglubundnum þjónustukönnunum og viðtölum sýndu að íbúar Hrafnistu og aðstandendur þeirra fundu fyrir neikvæðum áhrifum einkasímanotkunar starfsfólks á vinnutíma. Einnig bentu niðurstöður vinnustaðagreininga til tækifæra til að auka traust og jákvæð samskipti enn frekar meðal starfsfólks. Ljóst var að þörf væri á breytingum. Þótt hagsmunir íbúa og aðstandenda væru megin drifkraftur verkefnisins þá var jafnframt horft til þess að þarna væri tækifæri til að styrkja tengsl og samheldni starfsfólks. Víðtæk undirbúningsvinna Símalaus heimili fela í sér að starfsfólk notar ekki einkasíma sína á hjúkrunardeildum, göngum, matsölum eða öðrum stöðum þar sem íbúar og þjónustuþegar dvelja. Slíkar breytingar kalla á samstillt átak og góða eftirfylgni. Með aukinni umræðu um áhrif símanotkunar á samskipti og líðan fundum við meðbyr og jákvæðni frá starfsfólki, íbúum og aðstandendum. Frá upphafi tók starfsfólk virkan þátt í innleiðingarferlinu, þar sem hugmyndir, ábendingar og sjónarmið voru rædd og nýtt til að móta framkvæmdina. Sú samvinna lagði grunn að raunhæfri og skýrri útfærslu. Innleiðingin fólst meðal annars í að setja skýrar væntingar um símanotkun, styðja við góða starfshætti í daglegu starfi og tryggja aðgengi að nauðsynlegum upplýsingum á vöktum. Til að auka gagnsæi voru vinnusímar merktir með áberandi hætti, þannig að íbúar og aðstandendur geti auðveldlega greint hvenær þeir eru notaðir í faglegum tilgangi. Jafnframt voru skilgreind sérstök svæði, Höfnin, þar sem starfsfólk getur farið afsíðis til að sinna einkasamskiptum þegar þörf krefur. Samhliða þessu starfaði vinnuhópur um að efla samskipti og virkni íbúa með fjölbreyttum hætti, meðal annars með skipulagðri dagskrá á kvöldin og um helgar, hugmyndabanka og sýnileika félagslegrar virkni. Sú vinna styður beint við markmið Hrafnistu og eykur gæði daglegs lífs íbúa. Símalausum heimilum Hrafnistu var hrint í framkvæmd í febrúar og við merkjum strax jákvæðar breytingar. Manneskjan í forgrunni Símar koma ekki endilega í veg fyrir góð samskipti. Hins vegar verður að gæta þess að setja tækninni skýr mörk og leyfa mannlegum tengslum að njóta sín. Stundum felst stærsta framfaraskrefið í því að stíga eitt skref til baka og vera einfaldlega til staðar. Símalaus heimili endurspegla stefnu Hrafnistu um að setja manneskjuna í fyrsta sætið og skapa rými fyrir það sem skiptir mestu máli, hlýju, tengsl og raunveruleg samskipti. Höfundar eru Gunnur Helgadóttir, framkvæmdastjóri heilbrigðissviðs Hrafnistu og Jakobína Hólmfríður Árnadóttir, mannauðsstjóri.
Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar
Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar
Skoðun Námsárangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á? Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar
Skoðun Er staða Garðabæjar jafn sterk og við höldum? Tinna Borg Arnfinnsdóttir ,Hreiðar Jónsson skrifar
Skoðun Er Kristrún Frostadóttir viljandi að reyna að leiða þjóðina inn í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar