Eru 700 milljónir á ári ekki miklir peningar? Róbert Ragnarsson skrifar 16. apríl 2026 10:17 Reykjavíkurborg er eina höfuðborg Norðurlanda þar sem allir borgarfulltrúar eru í 100% starfi hjá borginni. Meðallaun borgarfulltrúa eru um 1,7 milljónir króna á mánuði, og meðallaun varaborgarfulltrúa eru um 1,1 milljón króna á mánuði. Heildarkostnaður við 23 borgarfulltrúa og 8 varaborgarfulltrúa í Reykjavík er um 700 milljónir króna á ári. Þar af er kostnaður við föst laun varaborgarfulltrúa um 130 miljónir króna á ári, eða um hálfur milljarður á kjörtímabilinu. Það má hæglega lækka þennan kostnað. Ég hef áður vakið athygli á þessu og Viðskiptaráð hefur núna tekið undir þá gagnrýni, en Samfylkingin ver það kerfi sem þau hafa skapað. Kerfi sem borgarbúar treysta ekki. Slæmir stjórnarhættir Árið 2018 var borgarfulltrúum fjölgað úr 15 í 23 fulltrúa þegar Alþingi breytti sveitarstjórnarlögum. Það er fátt sem bendir til að þessi fjölgun hafi skilað sér í betri ákvarðanatöku fyrir borgarbúa. Þvert á móti er upplifun borgarbúa að stjórnsýsla hjá Reykjavíkurborg sé of flókin, ákvarðanir taki langan tíma og kostnaður sé of mikill. Traust til borgarstjórnar er um 13%. Það er ekki bara dýrt að vera með 31 borgarfulltrúa á launum, það er líka slæmir stjórnarhættir. Í hlutafélagi myndu eigendur aldrei samþykkja að öll stjórnin væri í fullu starfi því það veikir stöðu stjórnar varðandi eftirlit og ábyrgð. Það er gott að stjórnarfólk hafi önnur störf og séu í tengslum við atvinnulíf og samfélag. Hlutverk stjórna, hvort sem það er í hlutafélagi eða sveitarfélagi er að að setja stefnu, sinna eftirliti með rekstri og halda stjórnendum ábyrgum. Viðreisn sér tækifæri til breytinga Við í Viðreisn í Reykjavík viljum draga úr kostnaði við stjórnsýslu og færa peningana í þjónustu við íbúa. Við sjáum tækifæri í því að núna stendur yfir endurskoðun á sveitarstjórnarlögum á Alþingi. Það tækifæri ætti að nýta til að breyta lögum þannig að hægt sé að fækka borgarfulltrúum og lækka kostnað. Þetta má gera með einfaldri breytingu á ákvæði 11. greinar gildandi sveitarstjórnarlaga (12. gr. frumvarpsins) um fjölda fulltrúa í sveitarstjórn. Þar sem segir: 4. töluliður: Þar sem íbúar eru 50.000–99.999: 15–23 aðalmenn. 5. töluliður: Þar sem íbúar eru 100.000 eða fleiri: 23–31 aðalmenn. Ekkert sveitarfélag á Íslandi er með 50 til 90 þúsund íbúa og sú grein því augljóslega óþörf. Með því að fella út 5. tölulið og segja þar sem íbúar eru 50.000 eða fleiri í 4. tölulið er hámarkið sett í 23 aðalmenn og borgarstjórn Reykjavíkur veitt heimild til að taka ákvörðun um fjölda borgarfulltrúa á bilinu 15-23. Á þann hátt er hægt að færa hundruði milljóna króna í þjónustu við borgarbúa. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og borgarbúar geta treyst því að við klárum verkefnin. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvar eru karlarnir??? Hrannar Már Ásgeirs Sigrúnarson Skoðun Saga af tveimur krónum: Rétturinn til að drukkna í nafni fullveldis Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Gullhúðun, yfirheyrslur og sektir í boði Alþingis Benedikt S. Benediktsson,Bjarni Benediktsson,Ólafur Stephensen Skoðun Um meintan krónuflótta Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Vindmyllugarðar nei takk Lilja Rafney Magnúsdóttir Skoðun Að kannast ekki við ábyrgð sína Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hvað ætlar þú að verða? Rannveig Sverrisdóttir Skoðun Opið bréf til heilbrigðisráðherra Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Ísland og nýja djobbið Dóra Magnúsdóttir Skoðun Tékkar vilja halda krónunni og sömu rök eiga við um Ísland Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Fagmennska sem skiptir máli Bryndís Einarsdóttir skrifar Skoðun Að kannast ekki við ábyrgð sína Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Um meintan krónuflótta Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvar eru karlarnir??? Hrannar Már Ásgeirs Sigrúnarson skrifar Skoðun Vindmyllugarðar nei takk Lilja Rafney Magnúsdóttir skrifar Skoðun Saga af tveimur krónum: Rétturinn til að drukkna í nafni fullveldis Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað ætlar þú að verða? Rannveig Sverrisdóttir skrifar Skoðun Gullhúðun, yfirheyrslur og sektir í boði Alþingis Benedikt S. Benediktsson,Bjarni Benediktsson,Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Tékkar vilja halda krónunni og sömu rök eiga við um Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Ísland í sama flokki og Norður Kórea í námsefnisgerð? Mathieu Grettir Skúlason skrifar Skoðun Opið bréf til heilbrigðisráðherra Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Ísland og nýja djobbið Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Evrópuhugsjónin á sakamannabekknum Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Bandaríkin draga úr hernaðarframlögum til NATO á hættu-og ófriðartímum Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Raunhæf áætlun um endurheimt íslenskra fiskimiða Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun STEM menntun þarf langtímasýn Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Af hverju má ekki segja nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hverra hagsmuna er verið að gæta? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þrír af hverjum fjórum Íslendingum styðja dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Vörðum leiðina afdráttarlaust í mögulegum aðildarviðræðum Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hermenn Viðreisnar Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Fullveldi, upplýst umræða og ábyrg ákvörðun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Opið bréf til skóla- og velferðarþjónustu Reykjavíkurborgar vegna fordómafulls orðalags í matslista á vanda barna Mamiko Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Sorrý ég hélt að þetta væri skólablýantur Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hafró setur kíkinn fyrir blinda augað Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Er Borgarlína eina lausn umferðarvanda höfuðborgarsvæðisins? Óskar Halldór Valtýsson skrifar Skoðun Að þora ekki að ræða við nágranna sína Ragnar Sverrisson skrifar Skoðun Umhverfisvænn söngvari óskast Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvenær ber læknir ábyrgð á mistökum annarra? Það þarf að áfrýja héraðsdómi í plastbarkamálinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Barn lemur sig í andlitið með hamri – hvað er til ráða? Þórdís Elva Þorvaldsdóttir,Benedikta Sörensen skrifar Sjá meira
Reykjavíkurborg er eina höfuðborg Norðurlanda þar sem allir borgarfulltrúar eru í 100% starfi hjá borginni. Meðallaun borgarfulltrúa eru um 1,7 milljónir króna á mánuði, og meðallaun varaborgarfulltrúa eru um 1,1 milljón króna á mánuði. Heildarkostnaður við 23 borgarfulltrúa og 8 varaborgarfulltrúa í Reykjavík er um 700 milljónir króna á ári. Þar af er kostnaður við föst laun varaborgarfulltrúa um 130 miljónir króna á ári, eða um hálfur milljarður á kjörtímabilinu. Það má hæglega lækka þennan kostnað. Ég hef áður vakið athygli á þessu og Viðskiptaráð hefur núna tekið undir þá gagnrýni, en Samfylkingin ver það kerfi sem þau hafa skapað. Kerfi sem borgarbúar treysta ekki. Slæmir stjórnarhættir Árið 2018 var borgarfulltrúum fjölgað úr 15 í 23 fulltrúa þegar Alþingi breytti sveitarstjórnarlögum. Það er fátt sem bendir til að þessi fjölgun hafi skilað sér í betri ákvarðanatöku fyrir borgarbúa. Þvert á móti er upplifun borgarbúa að stjórnsýsla hjá Reykjavíkurborg sé of flókin, ákvarðanir taki langan tíma og kostnaður sé of mikill. Traust til borgarstjórnar er um 13%. Það er ekki bara dýrt að vera með 31 borgarfulltrúa á launum, það er líka slæmir stjórnarhættir. Í hlutafélagi myndu eigendur aldrei samþykkja að öll stjórnin væri í fullu starfi því það veikir stöðu stjórnar varðandi eftirlit og ábyrgð. Það er gott að stjórnarfólk hafi önnur störf og séu í tengslum við atvinnulíf og samfélag. Hlutverk stjórna, hvort sem það er í hlutafélagi eða sveitarfélagi er að að setja stefnu, sinna eftirliti með rekstri og halda stjórnendum ábyrgum. Viðreisn sér tækifæri til breytinga Við í Viðreisn í Reykjavík viljum draga úr kostnaði við stjórnsýslu og færa peningana í þjónustu við íbúa. Við sjáum tækifæri í því að núna stendur yfir endurskoðun á sveitarstjórnarlögum á Alþingi. Það tækifæri ætti að nýta til að breyta lögum þannig að hægt sé að fækka borgarfulltrúum og lækka kostnað. Þetta má gera með einfaldri breytingu á ákvæði 11. greinar gildandi sveitarstjórnarlaga (12. gr. frumvarpsins) um fjölda fulltrúa í sveitarstjórn. Þar sem segir: 4. töluliður: Þar sem íbúar eru 50.000–99.999: 15–23 aðalmenn. 5. töluliður: Þar sem íbúar eru 100.000 eða fleiri: 23–31 aðalmenn. Ekkert sveitarfélag á Íslandi er með 50 til 90 þúsund íbúa og sú grein því augljóslega óþörf. Með því að fella út 5. tölulið og segja þar sem íbúar eru 50.000 eða fleiri í 4. tölulið er hámarkið sett í 23 aðalmenn og borgarstjórn Reykjavíkur veitt heimild til að taka ákvörðun um fjölda borgarfulltrúa á bilinu 15-23. Á þann hátt er hægt að færa hundruði milljóna króna í þjónustu við borgarbúa. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og borgarbúar geta treyst því að við klárum verkefnin. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Gullhúðun, yfirheyrslur og sektir í boði Alþingis Benedikt S. Benediktsson,Bjarni Benediktsson,Ólafur Stephensen Skoðun
Skoðun Saga af tveimur krónum: Rétturinn til að drukkna í nafni fullveldis Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gullhúðun, yfirheyrslur og sektir í boði Alþingis Benedikt S. Benediktsson,Bjarni Benediktsson,Ólafur Stephensen skrifar
Skoðun Bandaríkin draga úr hernaðarframlögum til NATO á hættu-og ófriðartímum Arnór Sigurjónsson skrifar
Skoðun Vörðum leiðina afdráttarlaust í mögulegum aðildarviðræðum Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar
Skoðun Opið bréf til skóla- og velferðarþjónustu Reykjavíkurborgar vegna fordómafulls orðalags í matslista á vanda barna Mamiko Ragnarsdóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlína eina lausn umferðarvanda höfuðborgarsvæðisins? Óskar Halldór Valtýsson skrifar
Skoðun Hvenær ber læknir ábyrgð á mistökum annarra? Það þarf að áfrýja héraðsdómi í plastbarkamálinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Barn lemur sig í andlitið með hamri – hvað er til ráða? Þórdís Elva Þorvaldsdóttir,Benedikta Sörensen skrifar
Gullhúðun, yfirheyrslur og sektir í boði Alþingis Benedikt S. Benediktsson,Bjarni Benediktsson,Ólafur Stephensen Skoðun