„Selfies“ eru ekki hagsmunagæsla Jóhann Ingi Óskarsson skrifar 22. apríl 2026 09:17 Meirihluti bæjarstjórnar Vestmannaeyja hefur árum saman lýst yfir eigin ágæti í hagsmunagæslu. Af einhverri ástæðu hefur minnihlutinn tekið undir. Raunveruleikinn segir aðra sögu. Þá vaknar einföld spurning: Hvaða hagsmuni er í raun verið að verja? Innantómt hjal Myndir og yfirlýsingar um fundi með ráðherrum og „árangur“ í samgöngumálum eru ekkert annað en innantómt hjal. Raunveruleikinn er annar. Öll stór mál eru í óreiðu. Viðbrögð eru óáreiðanleg og virðast frekar ráðast af þrýstingi bæjarbúa en markvissri stefnu. Landeyjahöfn: Ekkert gerst Ástand Landeyjahafnar er sérstaklega alvarlegt. Þar hefur skort festu og eftirfylgni gagnvart ríkinu þegar tækifæri gafst til úrbóta. Aðaláhersla virðist vera á gagnrýni og leit að einhverjum til að kenna um. Engar kröfur. Engar lausnir. Engin niðurstaða. Engin framtíðasýn. Bara sama kveinið ár eftir ár. Landeyjahöfn er þjóðvegur okkar Eyjamanna. Enginn myndi sætta sig við að Miklabraut væri mokuð til hálfs og svo hætt ef fjármagn hefði verið vanáætlað. Það yrði ekki liðið. Einmitt þannig er staðan í Landeyjahöfn þegar dýpkun er ekki sinnt af fullri alvöru. Herjólfur: Ekkert gerst Herjólfur hefur bilað án þess að viðunandi varalausn sé til staðar. Gripið hefur verið til bráðabirgðalausna sem hafa áhrif langt út fyrir Eyjar. Þetta er ekki langtímalausn. Þetta er plástur. Þetta eru smáskammta lækningar. Gullið tækifæri til að selja gamla Herjólf og kaupa varaskip var látið renna úr greipum vegna aðgerðaleysis. Flugið: Ekkert gerst Flugsamgöngur hafa verið í óvissu árum saman. Í stað þess að byggja upp fyrirsjáanlegt og áreiðanlegt kerfi er brugðist við eftir á, oft með auknum kostnaði fyrir ríkið og óþarfa óvissu fyrir íbúa. Þetta er ekki skilvirk stjórnsýsla heldur viðbragðsstjórnun. Stórskipahöfn: Lítið sem ekkert gerst Þá blasir við annað stórt hagsmunamál sem hefur setið á hakanum uppbygging stórskipahafnar í Eyjum. Slík framkvæmd er lykilatriði fyrir framtíð atvinnulífs og samkeppnishæfni svæðisins. En til að hún verði að veruleika þarf markvissan undirbúning og skýra kröfugerð gagnvart ríkinu. Það gerist ekki af sjálfu sér. Hvað hefur gerst í þessu máli? Hjúkrunarheimili: Ekkert gerst Staða hjúkrunarheimilis í Eyjum er einnig áhyggjuefni. Í því eins og öðru hefur núverandi bæjarstjórn vísað ábyrgðinni frá sér með þeim rökum að ríkið eigi að sjá um slíka uppbyggingu. Það er einföldun sem stenst ekki. Þetta er afsökun fyrir aðgerðarleysi. Staðreyndin er sú að til að fá fjármagn frá ríkinu þarf sveitarfélagið sjálft að hefja undirbúning. Tryggja þarf lóð, vinna að hönnun og setja fram raunhæfa framkvæmdaráætlun. Án þess gerist einfaldlega ekkert. Að bíða eftir ríkinu er ekki hagsmunagæsla. Það er aðgerðaleysi. Það þarf nýtt fólk Það sem vantar er skýr stefna, markvissar kröfur og raunveruleg eftirfylgni. Það vantar nýtt fólk. Fólk sem leggur fram lausnir. Fólk sem berst. Fólk sem þorir. Það dugar ekki að benda á vandann. Það þarf að leggja fram lausnir og krefjast þess að þeim sé fylgt eftir. Hagsmunagæslan hefur brugðist Niðurstaða aðgerðaleysis er sú að mörg af stærstu hagsmunamálum Vestmannaeyja hafa safnast upp. Verkefni sem hefðu átt að vinnast markvisst yfir lengri tíma standa nú öll eftir á sama stað. Því er staðan orðin sú að erfitt er að ætlast til þess að ríkið leysi allt í einu og greiði tugi milljarða í einu átaki einfaldlega vegna þess að hagsmunagæslan hefur ekki verið nægileg. Hún hefur brugðist Miðflokkurinn er klár í verkefnið Nú tekur við ný bæjarstjórn. Fyrir Miðflokkinn er það skýrt að þessi mál þurfa að komast í farveg án frekari tafar með undirbúningi, skýrum kröfum og raunverulegri eftirfylgni. Það er verkefnið fram undan. Hagsmunagæsla snýst ekki um orð. Hún snýst ekki um myndir á Facebook. Hún snýst um lausnir. „Selfies“ eru ekki hagsmunagæsla. Höfundur er frambjóðandi Miðflokksins í Vestmannaeyjum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vestmannaeyjar Miðflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun Popúlismi formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Dónaskapur Reykjavíkurborgar Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun Íslensk orka er svarið við olíukrísunni Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun #ÉGLOFA að láta ekki allt brenna til kaldra kola Alfa Jóhannsdóttir Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir Skoðun Göngum til góðs fyrir íslenska náttúru Jóna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Börn án verndar: ofbeldi milli systkina sem fellur á milli kerfa Þórdís Bjarnleifsdóttir skrifar Skoðun Íslensk ofbeldismenning og réttarríkið Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Lykill að jöfnum tækifærum Isabel Alejandra Diaz skrifar Skoðun Jöfnuður, ábyrgð og uppbygging Stefán Þór Eysteinsson skrifar Skoðun „Selfies“ eru ekki hagsmunagæsla Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Dónaskapur Reykjavíkurborgar Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Sterkari saman Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Popúlismi formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Snúum Reykjavík við Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun #ÉGLOFA að láta ekki allt brenna til kaldra kola Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Ungt fólk í forgrunni, framtíð Hafnarfjarðar byggist á tækifærum Alexander M Árnason skrifar Skoðun Íslensk orka er svarið við olíukrísunni Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Göngum til góðs fyrir íslenska náttúru Jóna Bjarnadóttir skrifar Skoðun NATO án Bandaríkjanna Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Styrkjum heilsubæinn Hveragerði Maria Araceli,Berglind Ósk Guttormsdóttir skrifar Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Má vera gamalt ef það hentar mér Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Sjá meira
Meirihluti bæjarstjórnar Vestmannaeyja hefur árum saman lýst yfir eigin ágæti í hagsmunagæslu. Af einhverri ástæðu hefur minnihlutinn tekið undir. Raunveruleikinn segir aðra sögu. Þá vaknar einföld spurning: Hvaða hagsmuni er í raun verið að verja? Innantómt hjal Myndir og yfirlýsingar um fundi með ráðherrum og „árangur“ í samgöngumálum eru ekkert annað en innantómt hjal. Raunveruleikinn er annar. Öll stór mál eru í óreiðu. Viðbrögð eru óáreiðanleg og virðast frekar ráðast af þrýstingi bæjarbúa en markvissri stefnu. Landeyjahöfn: Ekkert gerst Ástand Landeyjahafnar er sérstaklega alvarlegt. Þar hefur skort festu og eftirfylgni gagnvart ríkinu þegar tækifæri gafst til úrbóta. Aðaláhersla virðist vera á gagnrýni og leit að einhverjum til að kenna um. Engar kröfur. Engar lausnir. Engin niðurstaða. Engin framtíðasýn. Bara sama kveinið ár eftir ár. Landeyjahöfn er þjóðvegur okkar Eyjamanna. Enginn myndi sætta sig við að Miklabraut væri mokuð til hálfs og svo hætt ef fjármagn hefði verið vanáætlað. Það yrði ekki liðið. Einmitt þannig er staðan í Landeyjahöfn þegar dýpkun er ekki sinnt af fullri alvöru. Herjólfur: Ekkert gerst Herjólfur hefur bilað án þess að viðunandi varalausn sé til staðar. Gripið hefur verið til bráðabirgðalausna sem hafa áhrif langt út fyrir Eyjar. Þetta er ekki langtímalausn. Þetta er plástur. Þetta eru smáskammta lækningar. Gullið tækifæri til að selja gamla Herjólf og kaupa varaskip var látið renna úr greipum vegna aðgerðaleysis. Flugið: Ekkert gerst Flugsamgöngur hafa verið í óvissu árum saman. Í stað þess að byggja upp fyrirsjáanlegt og áreiðanlegt kerfi er brugðist við eftir á, oft með auknum kostnaði fyrir ríkið og óþarfa óvissu fyrir íbúa. Þetta er ekki skilvirk stjórnsýsla heldur viðbragðsstjórnun. Stórskipahöfn: Lítið sem ekkert gerst Þá blasir við annað stórt hagsmunamál sem hefur setið á hakanum uppbygging stórskipahafnar í Eyjum. Slík framkvæmd er lykilatriði fyrir framtíð atvinnulífs og samkeppnishæfni svæðisins. En til að hún verði að veruleika þarf markvissan undirbúning og skýra kröfugerð gagnvart ríkinu. Það gerist ekki af sjálfu sér. Hvað hefur gerst í þessu máli? Hjúkrunarheimili: Ekkert gerst Staða hjúkrunarheimilis í Eyjum er einnig áhyggjuefni. Í því eins og öðru hefur núverandi bæjarstjórn vísað ábyrgðinni frá sér með þeim rökum að ríkið eigi að sjá um slíka uppbyggingu. Það er einföldun sem stenst ekki. Þetta er afsökun fyrir aðgerðarleysi. Staðreyndin er sú að til að fá fjármagn frá ríkinu þarf sveitarfélagið sjálft að hefja undirbúning. Tryggja þarf lóð, vinna að hönnun og setja fram raunhæfa framkvæmdaráætlun. Án þess gerist einfaldlega ekkert. Að bíða eftir ríkinu er ekki hagsmunagæsla. Það er aðgerðaleysi. Það þarf nýtt fólk Það sem vantar er skýr stefna, markvissar kröfur og raunveruleg eftirfylgni. Það vantar nýtt fólk. Fólk sem leggur fram lausnir. Fólk sem berst. Fólk sem þorir. Það dugar ekki að benda á vandann. Það þarf að leggja fram lausnir og krefjast þess að þeim sé fylgt eftir. Hagsmunagæslan hefur brugðist Niðurstaða aðgerðaleysis er sú að mörg af stærstu hagsmunamálum Vestmannaeyja hafa safnast upp. Verkefni sem hefðu átt að vinnast markvisst yfir lengri tíma standa nú öll eftir á sama stað. Því er staðan orðin sú að erfitt er að ætlast til þess að ríkið leysi allt í einu og greiði tugi milljarða í einu átaki einfaldlega vegna þess að hagsmunagæslan hefur ekki verið nægileg. Hún hefur brugðist Miðflokkurinn er klár í verkefnið Nú tekur við ný bæjarstjórn. Fyrir Miðflokkinn er það skýrt að þessi mál þurfa að komast í farveg án frekari tafar með undirbúningi, skýrum kröfum og raunverulegri eftirfylgni. Það er verkefnið fram undan. Hagsmunagæsla snýst ekki um orð. Hún snýst ekki um myndir á Facebook. Hún snýst um lausnir. „Selfies“ eru ekki hagsmunagæsla. Höfundur er frambjóðandi Miðflokksins í Vestmannaeyjum.
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir Skoðun
Skoðun Börn án verndar: ofbeldi milli systkina sem fellur á milli kerfa Þórdís Bjarnleifsdóttir skrifar
Skoðun Ungt fólk í forgrunni, framtíð Hafnarfjarðar byggist á tækifærum Alexander M Árnason skrifar
Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir Skoðun