Að byggja bæ – eða samfélag? Herdís Anna Ingimarsdóttir skrifar 28. apríl 2026 15:51 Garðabær er einn þeirra staða á landinu þar sem vöxtur er gríðalegur. Það er jákvætt og segir sína sögu um að bærinn er eftirsóknarverður. En hraður vöxtur kallar líka á skýrar ákvarðanir. Spurningin er einföld: erum við að byggja samfélag – eða bara fleiri hús? Tengsl verða ekki til af sjálfu sér Í dag er auðvelt að lifa lífinu án mikilla tengsla við nærsamfélagið. Við förum á milli staða, sinnum okkar daglega amstri og hittum síður fólk úr nærumhverfinu. Það er skiljanlegt. En til lengri tíma veikir það samfélagið. Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér. Þau verða til þegar við tökum meðvitaðar ákvarðanir um að skapa rými fyrir fólk til að mætast, kynnast og tengjast. Skipulag snýst líka um mannlíf Við hugsum oft um skipulag sem tæknilegt verkefni: hús, götur, samgöngur og þjónustu. En ef við ætlum að byggja samfélag sem virkar, þurfum við að hugsa stærra. Rými fyrir menningu, viðburði og daglegt líf er ekki aukaatriði. Það er forsenda þess að tengsl myndist. Ef við gerum ekki ráð fyrir slíku rými frá upphafi, þá verður það einfaldlega ekki til. Menning er ekki bara stórir viðburðir. Hún er líka litlu augnablikin þegar fólk hittist, kynnist og finnur sig heima hvort sem er á hverfishátíð eða í kringum sundlaugar og bókasöfn. Þetta eru staðirnir og stundirnar sem skapa tilfinningu fyrir því að tilheyra. Og það er einmitt sú tilfinning sem skilur á milli bæjar og samfélags. Skýr sýn skiptir máli Í ört vaxandi bæ eins og Garðabæ er hættan sú að uppbyggingin fari fram hraðar en samfélagið nær að fylgja eftir - nema við tökum meðvitaðar ákvarðanir. Hér liggur val: að láta vöxtinn leiða okkur, eða að stýra honum með skýrri sýn. Fyrir okkur í Viðreisn snýst það um ábyrga forgangsröðun og langtímahugsun. Að byggja ekki bara meira, heldur betur. Að tryggja að uppbygging styðji við mannlíf og tengsl - ekki grafa undan þeim. Garðabær hefur alla burði til að vera hlýr, lifandi og tengdur bær. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það gerist þegar við veljum að setja samfélagið í forgang. Höfundur er verkefnastjóri og markþjálfi, og í 10. sæti á lista og stjórnarkona Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Skoðun Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Sjá meira
Garðabær er einn þeirra staða á landinu þar sem vöxtur er gríðalegur. Það er jákvætt og segir sína sögu um að bærinn er eftirsóknarverður. En hraður vöxtur kallar líka á skýrar ákvarðanir. Spurningin er einföld: erum við að byggja samfélag – eða bara fleiri hús? Tengsl verða ekki til af sjálfu sér Í dag er auðvelt að lifa lífinu án mikilla tengsla við nærsamfélagið. Við förum á milli staða, sinnum okkar daglega amstri og hittum síður fólk úr nærumhverfinu. Það er skiljanlegt. En til lengri tíma veikir það samfélagið. Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér. Þau verða til þegar við tökum meðvitaðar ákvarðanir um að skapa rými fyrir fólk til að mætast, kynnast og tengjast. Skipulag snýst líka um mannlíf Við hugsum oft um skipulag sem tæknilegt verkefni: hús, götur, samgöngur og þjónustu. En ef við ætlum að byggja samfélag sem virkar, þurfum við að hugsa stærra. Rými fyrir menningu, viðburði og daglegt líf er ekki aukaatriði. Það er forsenda þess að tengsl myndist. Ef við gerum ekki ráð fyrir slíku rými frá upphafi, þá verður það einfaldlega ekki til. Menning er ekki bara stórir viðburðir. Hún er líka litlu augnablikin þegar fólk hittist, kynnist og finnur sig heima hvort sem er á hverfishátíð eða í kringum sundlaugar og bókasöfn. Þetta eru staðirnir og stundirnar sem skapa tilfinningu fyrir því að tilheyra. Og það er einmitt sú tilfinning sem skilur á milli bæjar og samfélags. Skýr sýn skiptir máli Í ört vaxandi bæ eins og Garðabæ er hættan sú að uppbyggingin fari fram hraðar en samfélagið nær að fylgja eftir - nema við tökum meðvitaðar ákvarðanir. Hér liggur val: að láta vöxtinn leiða okkur, eða að stýra honum með skýrri sýn. Fyrir okkur í Viðreisn snýst það um ábyrga forgangsröðun og langtímahugsun. Að byggja ekki bara meira, heldur betur. Að tryggja að uppbygging styðji við mannlíf og tengsl - ekki grafa undan þeim. Garðabær hefur alla burði til að vera hlýr, lifandi og tengdur bær. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það gerist þegar við veljum að setja samfélagið í forgang. Höfundur er verkefnastjóri og markþjálfi, og í 10. sæti á lista og stjórnarkona Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar