Vægi Íslendinga gæti jafnast á við 15 milljónir Þjóðverja Hjálmar Vilhjálmsson skrifar 17. júlí 2026 09:31 Um fjögur hundruð þúsund Íslendingar gætu haft svipað formlegt úrslitavægi í ráði Evrópusambandsins og um fimmtán milljónir Þjóðverja. Samt er því stöðugt haldið fram að Ísland yrði áhrifalaust vegna smæðar sinnar. Sú fullyrðing horfir fram hjá aðalatriðinu. Í dag er atkvæðavægi Íslands í þessum atkvæðagreiðslum núll. Við tökum upp mikið af regluverki Evrópusambandsins í gegnum EES og án atkvæðisréttar. Spurningin er því ekki hvort fámenn þjóð fái nógu mikil áhrif, - heldur hvort eitthvað sé meira en ekkert. Það er rétt að fjölmenn ríki hafa meira vægi en fámenn. En mannfjöldinn ræður ekki einn. Um 80% löggjafar Evrópusambandsins eru samþykkt með auknum meirihluta, svokölluðu QMV-kerfi (e. Qualified Majority Voting). Þá þarf stuðning minnst 55% aðildarríkjanna og að þau ríki standi samanlagt fyrir minnst 65% íbúa sambandsins. Væri Ísland 28. ríkið þyrfti því stuðning að minnsta kosti 16 ríkja. Í þeim málum sem eftir standa gildir ýmist einróma samþykki, þar sem hvert ríki hefur fullt neitunarvald, eða einfaldur meirihluti, þar sem hvert ríki hefur eitt atkvæði. Kerfið sameinar meðvitað tvær meginreglur lýðræðis, - vægi fólksfjöldans annars vegar og jafnræði sjálfstæðra ríkja hins vegar. Þýskaland vegur þungt vegna mannfjöldans, en Ísland teldist jafnframt eitt fullgilt ríki, - rétt eins og Þýskaland. Hvað þýðir þetta í QMV-kerfinu? Banzhaf-valdavísitalan er aðferð til að mæla hversu oft afstaða tiltekins ríkis ræður úrslitum. Farið er yfir allar mögulegar samsetningar ríkja í kosningum og talið hversu oft tillaga stendur eða fellur með atkvæði hvers ríkis. Aðferðinni hefur meðal annars verið beitt við rannsóknir á valddreifingu innan ráðs Evrópusambandsins. Þjóðverjar eru um 209 sinnum fleiri en Íslendingar, - um 18,55% íbúa Evrópusambandsins á móti 0,09% Íslands. Samkvæmt Banzhaf-útreikningnum hefði Þýskaland samt aðeins tæplega sexfalt úrslitavægi á við Ísland. Deilt niður á íbúa hefði hver Íslendingur þannig um 37-falt vægi á við hvern Þjóðverja. Með öðrum orðum, - formlegt úrslitavægi Íslands væri á við vægi um 15 milljóna Þjóðverja. Það er nálægt samanlögðum íbúafjölda fimmtán stærstu borga Þýskalands, - allt frá Berlín, Hamborg og München niður til Nürnberg og Duisburg. Ísland yrði reyndar ekki „stórasta land í heimi“ í evrópsku samstarfi. En áhrifalaust yrði það ekki heldur. Þetta þýðir ekki að Ísland gæti ráðið ferðinni eitt. Engin þjóð getur það. Banzhaf-vísitalan mælir formlegt úrslitavægi, ekki öll pólitísk áhrif. Raunveruleg áhrif ráðast einnig af undirbúningi, sérþekkingu, bandalögum, hæfni til að vinna málum fylgi og hlutfallslegu mikilvægi mála fyrir einstök lönd þar sem fá stór hagsmunamál verður styrkur. Smáríki geta því haft meiri áhrif en höfðatalan ein gefur til kynna, - en aðeins með því að mæta til leiks. Menn hafa takmörkuð áhrif á leikinn fyrir framan sjónvarpið. Það sem Trump skilur um smáríki, - en Áfram Ísland ekki Trump-stjórnin hefur dregið Bandaríkin út úr alþjóðastofnunum og samningum sem hún telur binda hendur Bandaríkjanna. Í janúar 2026 fyrirskipaði Hvíta húsið frekari úrsagnir úr alþjóðastofnunum, samningum og sáttmálum af þeim sökum. Hver svo sem afstaðan er til stefnunnar vestanhafs afhjúpar hún kjarna málsins. Sameiginlegar reglur og náið samstarf takmarka svigrúm hins stóra og sterka. Stórveldi hafa vald með eða án reglna. Smáríki hafa formlegt vald aðeins innan þeirra. Það sem stórveldið sér sem fjötur er styrkur smáríkisins. Banzhaf-vísitalan sannar ekki að Ísland eigi að ganga í Evrópusambandið. Hún sannar heldur ekki að aðildarsamningurinn yrði góður. En hún sýnir að fullyrðingin um að Ísland yrði áhrifalaust vegna smæðar sinnar stenst ekki. Valið í ágúst stendur ekki á milli að ráða öllu eða engu. Það snýst heldur ekki um að trúa því fyrirfram að aðildarsamningurinn verði góður, - það snýst um hvort hefja eigi viðræðurnar á ný, fá niðurstöðuna á borðið og leyfa þjóðinni síðan að meta hagsmuni sína. Það lokamat myndi eiga sér stað eftir 2-3 ár og ómögulegt að spá fyrir um nú hverjar aðstæður verða þá. Samtökin Áfram Ísland segjast vilja verja sjálfstæði og áhrif Íslands. En við aukum hvorki áhrif okkar né valkosti með því að útiloka þá fyrirfram. Með því að hafna því að hefja viðræður á ný fáum við aldrei að vita hvort eitthvað, og þá hvað, stendur Íslandi til boða. Það er ekki þannig sem Ísland kemst Áfram, - það er meira „Stop! Lok, lok og læs Ísland“. Ég vil vita meira, - þess vegna ætla ég að segja JÁ í ágúst. Eina talan sem tryggir áhrifaleysi er núll, - og hún er talan okkar í dag. Höfundur er viðskiptafræðingur og stjórnarmaður í samtökunum Sjá. Heimildir og aðferð: Ráð Evrópusambandsins: reglur um aukinn meirihluta og aðrar atkvæðagreiðsluaðferðir. (Consilium) Werner Kirsch, International Economics and Economic Policy, 19, 401-409, 2022. DOI: 10.1007/s10368-022-00541-w. (Springer) Eurostat, Hagstofa Íslands og Statistisches Bundesamt: íbúatölur og stærstu borgir Þýskalands. (StatistischesBundesamt) Hvíta húsið, 7. janúar 2026: tilkynning um úrsagnir Bandaríkjanna úr alþjóðastofnunum, samningum og sáttmálum. (The WhiteHouse) Útreikningurinn byggist á nákvæmri talningu allra 2²⁸ mögulegra ríkjasamsetninga og var sannreyndur með Monte Carlo-hermun á fjórum milljónum slembisamsetninga. Claude Fable 5 var notað til að útbúa og keyra reiknikóðann, - sem reiknitæki en ekki heimild. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Þýskaland Donald Trump Bandaríkin Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Um fjögur hundruð þúsund Íslendingar gætu haft svipað formlegt úrslitavægi í ráði Evrópusambandsins og um fimmtán milljónir Þjóðverja. Samt er því stöðugt haldið fram að Ísland yrði áhrifalaust vegna smæðar sinnar. Sú fullyrðing horfir fram hjá aðalatriðinu. Í dag er atkvæðavægi Íslands í þessum atkvæðagreiðslum núll. Við tökum upp mikið af regluverki Evrópusambandsins í gegnum EES og án atkvæðisréttar. Spurningin er því ekki hvort fámenn þjóð fái nógu mikil áhrif, - heldur hvort eitthvað sé meira en ekkert. Það er rétt að fjölmenn ríki hafa meira vægi en fámenn. En mannfjöldinn ræður ekki einn. Um 80% löggjafar Evrópusambandsins eru samþykkt með auknum meirihluta, svokölluðu QMV-kerfi (e. Qualified Majority Voting). Þá þarf stuðning minnst 55% aðildarríkjanna og að þau ríki standi samanlagt fyrir minnst 65% íbúa sambandsins. Væri Ísland 28. ríkið þyrfti því stuðning að minnsta kosti 16 ríkja. Í þeim málum sem eftir standa gildir ýmist einróma samþykki, þar sem hvert ríki hefur fullt neitunarvald, eða einfaldur meirihluti, þar sem hvert ríki hefur eitt atkvæði. Kerfið sameinar meðvitað tvær meginreglur lýðræðis, - vægi fólksfjöldans annars vegar og jafnræði sjálfstæðra ríkja hins vegar. Þýskaland vegur þungt vegna mannfjöldans, en Ísland teldist jafnframt eitt fullgilt ríki, - rétt eins og Þýskaland. Hvað þýðir þetta í QMV-kerfinu? Banzhaf-valdavísitalan er aðferð til að mæla hversu oft afstaða tiltekins ríkis ræður úrslitum. Farið er yfir allar mögulegar samsetningar ríkja í kosningum og talið hversu oft tillaga stendur eða fellur með atkvæði hvers ríkis. Aðferðinni hefur meðal annars verið beitt við rannsóknir á valddreifingu innan ráðs Evrópusambandsins. Þjóðverjar eru um 209 sinnum fleiri en Íslendingar, - um 18,55% íbúa Evrópusambandsins á móti 0,09% Íslands. Samkvæmt Banzhaf-útreikningnum hefði Þýskaland samt aðeins tæplega sexfalt úrslitavægi á við Ísland. Deilt niður á íbúa hefði hver Íslendingur þannig um 37-falt vægi á við hvern Þjóðverja. Með öðrum orðum, - formlegt úrslitavægi Íslands væri á við vægi um 15 milljóna Þjóðverja. Það er nálægt samanlögðum íbúafjölda fimmtán stærstu borga Þýskalands, - allt frá Berlín, Hamborg og München niður til Nürnberg og Duisburg. Ísland yrði reyndar ekki „stórasta land í heimi“ í evrópsku samstarfi. En áhrifalaust yrði það ekki heldur. Þetta þýðir ekki að Ísland gæti ráðið ferðinni eitt. Engin þjóð getur það. Banzhaf-vísitalan mælir formlegt úrslitavægi, ekki öll pólitísk áhrif. Raunveruleg áhrif ráðast einnig af undirbúningi, sérþekkingu, bandalögum, hæfni til að vinna málum fylgi og hlutfallslegu mikilvægi mála fyrir einstök lönd þar sem fá stór hagsmunamál verður styrkur. Smáríki geta því haft meiri áhrif en höfðatalan ein gefur til kynna, - en aðeins með því að mæta til leiks. Menn hafa takmörkuð áhrif á leikinn fyrir framan sjónvarpið. Það sem Trump skilur um smáríki, - en Áfram Ísland ekki Trump-stjórnin hefur dregið Bandaríkin út úr alþjóðastofnunum og samningum sem hún telur binda hendur Bandaríkjanna. Í janúar 2026 fyrirskipaði Hvíta húsið frekari úrsagnir úr alþjóðastofnunum, samningum og sáttmálum af þeim sökum. Hver svo sem afstaðan er til stefnunnar vestanhafs afhjúpar hún kjarna málsins. Sameiginlegar reglur og náið samstarf takmarka svigrúm hins stóra og sterka. Stórveldi hafa vald með eða án reglna. Smáríki hafa formlegt vald aðeins innan þeirra. Það sem stórveldið sér sem fjötur er styrkur smáríkisins. Banzhaf-vísitalan sannar ekki að Ísland eigi að ganga í Evrópusambandið. Hún sannar heldur ekki að aðildarsamningurinn yrði góður. En hún sýnir að fullyrðingin um að Ísland yrði áhrifalaust vegna smæðar sinnar stenst ekki. Valið í ágúst stendur ekki á milli að ráða öllu eða engu. Það snýst heldur ekki um að trúa því fyrirfram að aðildarsamningurinn verði góður, - það snýst um hvort hefja eigi viðræðurnar á ný, fá niðurstöðuna á borðið og leyfa þjóðinni síðan að meta hagsmuni sína. Það lokamat myndi eiga sér stað eftir 2-3 ár og ómögulegt að spá fyrir um nú hverjar aðstæður verða þá. Samtökin Áfram Ísland segjast vilja verja sjálfstæði og áhrif Íslands. En við aukum hvorki áhrif okkar né valkosti með því að útiloka þá fyrirfram. Með því að hafna því að hefja viðræður á ný fáum við aldrei að vita hvort eitthvað, og þá hvað, stendur Íslandi til boða. Það er ekki þannig sem Ísland kemst Áfram, - það er meira „Stop! Lok, lok og læs Ísland“. Ég vil vita meira, - þess vegna ætla ég að segja JÁ í ágúst. Eina talan sem tryggir áhrifaleysi er núll, - og hún er talan okkar í dag. Höfundur er viðskiptafræðingur og stjórnarmaður í samtökunum Sjá. Heimildir og aðferð: Ráð Evrópusambandsins: reglur um aukinn meirihluta og aðrar atkvæðagreiðsluaðferðir. (Consilium) Werner Kirsch, International Economics and Economic Policy, 19, 401-409, 2022. DOI: 10.1007/s10368-022-00541-w. (Springer) Eurostat, Hagstofa Íslands og Statistisches Bundesamt: íbúatölur og stærstu borgir Þýskalands. (StatistischesBundesamt) Hvíta húsið, 7. janúar 2026: tilkynning um úrsagnir Bandaríkjanna úr alþjóðastofnunum, samningum og sáttmálum. (The WhiteHouse) Útreikningurinn byggist á nákvæmri talningu allra 2²⁸ mögulegra ríkjasamsetninga og var sannreyndur með Monte Carlo-hermun á fjórum milljónum slembisamsetninga. Claude Fable 5 var notað til að útbúa og keyra reiknikóðann, - sem reiknitæki en ekki heimild.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar