Sigurður Hjartar­son er látinn

„Elsku besti, skemmtilegasti og fyndnasti pabbi er svifinn á braut til forfeðra sinna,“ segir Lilja í færslunni. Margir minnast Sigurðar á Facebook og ljóst að þar fór kennari sem snerti hjörtu nemenda sinna og var óhræddur að fara ótroðnar slóðir.

Sigurður fæddist á Akureyri 1941. Stúdentspróf tók hann frá Menntaskólanum á Akureyri 1962 og BA-próf í sögu og landafræði frá Háskóla Íslands 1965. Þá útskrifaðist hann með meistaragráðu í bókmenntafræði frá háskólanum í Edinborg 1968 en Sigurður lagði áherslu á sögu Rómönsku-Ameríku.

Hann stundað sagnfræðirannsóknir í Svíþjóð, Spáni og Mexíkó en síðastnefnda landið átti sérstakan stað í huga fjölskyldunnar. Sigurður, eftirlifandi eiginkona hans Jóna Kristín Sigurðardóttir og börn þeirra fjögur seldu húsið sitt árið 1980 og fluttu til Mexíkó í tvö ár. Þar voru tækifæri og áskoranir á hverju strái eins og hjónin sögðu frá í viðtali við DV árið 1982.

Meðal þeirra fjölmörgu sem minnast Sigurðar á Facebook-síðu Lilju dóttur hans er tónlistarmaðurinn Páll Óskar sem var nemandi Sigurðar í MH. Sigurður starfaði sem kennari og skólastjóri í 37 ár og kenndi aðallega sögu og spænsku.

„Ég stend í mikilli þakkarskuld við pabba þinn fyrir spænskukennsluna í MH fyrir rúmlega 30 árum síðan. Hún er aldeilis að koma mér að góðum notum núna í lífinu vegna Antonio sem ég er að fara að giftast. Hvern hefði grunað? Hef hugsað mikið til Sigga Hjartar undanfarið ár, sérstaklega þegar ég þarf að beygja spænskar óreglulegar sagnir,“ segir Páll Óskar og vottar fjölskyldunni samúð sína. Fleiri minnast einstaks kennara. 

Það var svo árið 1997 sem Sigurður stofnaði Hið íslenzka reðasafn sem 27 árum síðar nýtur vinsælda meðal ferðamanna sem sækja landið heim. Hann hafði þá í lengri tíma safnað limum og átti sextíu slíka í einkasafni sínu.

Á vef Wikipedia er fjallað ítarlega um safnið. Þar segir að uppspretta áhuga Sigurðar á getnaðarlimum hafi átt rætur að rekja til barnæsku hans þegar hann fékk svipu að gjöf er gerð var úr nautsreðri. Hann fékk líffærin fyrir safnið úr íslenskum dýrum víðs vegar að, frá 170 sm framenda af getnaðarlimi steypireyðs til 2 mm limbeins hamsturs, sem eingöngu er sjáanlegt með stækkunargleri.

Vinsældir safnsins eru slíkar að það hefur orðið að vinsælum aðkomustað meðal ferðamanna og skipta gestir þess þúsundum á hverju ári og hefur það fengið athygli heimspressunnar, þar á meðal í kanadísku heimildarmyndinni The Final Member, sem fjallar um leiðangur safnsins til að verða sér úti um mannsreður.

Safnið var upphaflega á skrifstofu Sigurðar í MH en fékk svo styrk frá Reykjavíkurborg til að sýna það opinberlega. Safninu var lokað árið 2004 vegna skorts á fjárhagslegum stuðningi en opnaði aftur þegar Sigurður flutti til Húsavíkur. Árið 2011 var fyrsti mannslimurinn afhjúpaður á safninu og við það tilefni gaf Sigurður Hirti Gísla Sigurðssyni safnið.

Hjörtur Gísli flutti safnið til Reykjavíkur þar sem það hefur staðið síðan, undanfarin ár á Hafnartorgi. 

Sigurður lætur eftir sig eiginkonu sína Jónu Kristínu og börnin fjögur; Sigríði Elfu, Hjört gísla, Þorgerði, Lilju Svanbjörgu og fjölskyldur þeirra. Útförin mun fara fram í kyrrþey.